Elektrodynamika klasyczna/Relatywistyczny opis pola elektromagnetycznego

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

[edytuj] Relatywistyczny zapis równań Maxwella

Źródłem pola elektomagnetycznego jest rozkład ładunku ρ(x) i płynący prąd \vec{J}. Z wielkości tych zbudować można czterowektor prądu Jμ = {J0 = cρ,Ji}. Równanie ciągłości

 div(\vec{J})+\frac{\partial \rho}{\partial t}=0

w wersji relatywistycznej ma prostą i elegancką postać

\partial_{\mu}J^{\mu}=0

Równanie to wyraża prawo zachowania ładunku elektrycznego. W podobny sposób zbudować można czteropetencjał Aμ = {A0 = φ / c, − Ai}. Wskaźniki wektorów obniżać i podwyższać będziemy za pośrednictwem tensora metrycznego gμν i odwrotnego tensora metrycznego gμν według zasady:

Aμ = gμνAν
Aμ = gμνAν

Potencjały wektorowe Aμ definiują jednoformę różniczkową pola cechowania

A = Aμdxμ

Różniczka tej formy dA=F=d(Aμ)^dxμ=1/2 Fμν dxμ^dxν definiuje następnie tensor naprężeń pola elektromagnetycznego:

F_{\mu \nu}=\partial_{\mu}A_{\nu}-\partial_{\nu}A_{\mu}

Można jawnie wyliczyć wszystkie składowe tensora naprężeń:

F^{\mu \nu}=\partial^{\mu}A^{\nu}-\partial^{\nu}A^{\mu}=
\begin{pmatrix}0&-\frac{1}{c}E^1&-\frac{1}{c}E^2&-\frac{1}{c}E^3\\
&0&-B^2&B^3\\&&0&-B^1\\&&&0\end{pmatrix}

Równania Maxwella w tym zapisie przyjmują bardzo zwartą elegancka formę

\partial_{\mu}F^{\mu \nu}=\mu_0 J^{\nu}

dla dwóch nietrywialnych równań z źródłami pola elektromagnetycznego. Pozostałe równania wynikają z tożsamości

\partial_{\mu}F_{\nu \rho}+\partial_{\nu}F_{\rho \mu}+\partial_{\rho}F_{\mu \nu}=0

[edytuj] Formalizm Lagrane'a dla pola elektromagnetycznego