Encyklopedia II wojny światowej/Wojna obronna Polski 1939/Obrona Poczty Polskiej w Gdańsku

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Od 1930 roku w Wolnym Mieście Gdańsk znajdował się urząd Poczty Polskiej. Mieściła się w nim centrala telefoniczna z bezpośrednim połączeniem z Polską. W kwietniu 1939 roku w obliczu nadchodzącej wojny dyrektora urzędu Alfonsa Flisykowskiego zastąpił ppor. Guderski Konrad Guderski, przysłany przez Sztab Główny Wojska Polskiego. Z nocy 31 sierpnia na 1 września w budynku znajdowało się 56 osób, w tym jedna kobieta - Małgorzata Pipkowa - żona dozorcy pocztowego oraz 11 - letnia dziewczynka - Erwina Barzychowska - wychowanica małżeństwa Pipków.

[edytuj] Przygotowania i rozmieszczenie sił

Zgodnie z planem z 3 VII 1939, oddziały szturmowe Policji Gdańskiej, podległe III Rzeszy, uzbrojone w karabiny maszynowa objęły stanowiska w budynku przy ulicy Sierocej nr. 6, w celu gmachy poczty od strony północnej. Od zachodu Pocztę Polską atakowały karabiny umieszczone na II i III piętrze przy ulicy Tartacznej 6 i 12. Od strony południowej budynek Poczty miał być ostrzeliwany z okien przy Sukienniczej 4

[edytuj] Zobacz też

Zeznanie Aleksego Rosińskiego, naocznego świadka egzekucji pocztowców gdańskich, złożone przed sędzią śledczym Sądu Okręgowego w Gdańsku w dniu 21 sierpnia 1947

1. REDIRECT Szablon:Niekompletne