Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
[edytuj] Siła bezwładności
[edytuj] Bezwładność
Z obserwacji otaczającego świata wydawać by się mogło, że naturalnym stanem ciała jest spoczynek; tak również uważali starożytni, co zostało jednak później obalone (dokładnie mówi nam o tym I zasada dynamiki). Wiemy teraz, że ciała mają tendencję do ruchu - przykładem są nieustannie poruszające się ciała niebieskie, układy planet jak i całe galaktyki.
Tendencję do ruchu możemy inaczej nazwać bezwładnością ciała.
 |
Do zrobienia:
- wstęp (opisane było, że w układzie nieinercjalnym mimo braku siły ciało przyspiesza, ponieważ układ przyspiesza)
- przykład (winda)
- występuje w układach nieinercjalnych
- powodem przyspieszenia jest właśnie siła bezwładności (jednak nie jest ona prawdziwą siłą, nie jest skutkiem oddziaływania między ciałami) - jednak można ją uznać za ową 'sztuczną siłę' powodującą przyspieszenie
- ponieważ w układzie nieinercjalnym nie zachodzą Zasady dynamiki Newtona, tym bardziej nasza sztuczna siła bezwładności nie ma już nic wspólnego ze wzorem na siłę (który jest II zasadą dynamiki)
- przykład z windą - analiza (winda przyspiesza w dół, człowieka unosi w górę - więc siła działa przeciwnie niż przyspieszenie)
- -> stąd też wzór na 'sztuczną' siłę bezwładności to F -am, gdzie a to przyspieszenie układu. zwrot siły jest więc przeciwny do zwrotu przyspieszenia
- można zatem ruch ciał w układach nieinercjalnych opisywać z użyciem siły bezwładności
- siłą odśrodkowa jest siłą bezwładności
- efekt Coriolisa
- podsumowanie
|