Fizyka matematyczna/Rachunek tensorowy

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Przestrzeń nieuklidesowa jest to przestrzeń, która jest nie jest płaska, tzn. Promień krzywizny jest na ogół różny od nieskończoności, czyli krzywizna jest różna od 0.

Spis treści

[edytuj] Tensor kowariantny

Tensorem kowarianty, nazywamy obiekt, który transformuje się według schematu:

\widehat{B}_{p_1p_2...p_n}(\widehat{q}_1,\widehat{q}_2,..,\widehat{q}_m)=
\sum^n_{j=1}\sum^{m}_{k_j=1}\left[\prod^{n}_{i=1}{{\partial q^{k_i}}\over{\partial \widehat{q}^{p_i}}}\right]B_{k_1k_2...k_n}(q_1,q_2,...,q_m)\;

[edytuj] Tensor kontrawariantny

Tensorem kontrkowariantym nazywamy obiekt, który transformuje się według schematu;

\widehat{A}^{p_1p_2...p_n}(\widehat{q}_1,\widehat{q}_2,...,\widehat{q}_m)=\sum^n_{j=1}\sum^m_{k_j=1}\left[\prod^n_{i=1}{{\partial\widehat{q}^{p_i}}\over{\partial q^{k_i}}}\right]A^{k_1k_2...k_n}(q_1,q_2,...,q_m)\;

[edytuj] Definicja prostego tensora metrycznego

Mamy:

ds=\sqrt{ dx_i dx_i}=\sqrt{\delta_{ij}dx_idx_j}=\sqrt{g_{kr}dp^kdp^r}\;

a zatem:

g_{kr}=\delta_{ij}{{\partial x_i}\over{\partial p^k}}{{\partial x_j}\over{ \partial p^r}}\;

Ale:

g_{kr}=\delta_{ij}{{\partial x_i}\over{\partial p^k}}{{\partial x_j}\over{\partial p^r}}
={{1}\over{2}}\left(\delta_{ij}{{\partial x_i}\over{\partial p^k}}{{\partial x_j}\over{\partial p^r}}+ \delta_{ji}{{\partial x_j}\over{\partial p^k}}{{\partial x_i}\over{\partial p^r}}    \right)
={{1}\over{2}}\delta_{ij}\left({{\partial x_i}\over{\partial p^k}}{{\partial x_j}\over{\partial p^r}}+ {{\partial x_j}\over{\partial p^k}}{{\partial x_i}\over{\partial p^r}}       \right)
\;

W powyższym wzorze gdy zamienimy mniejscami k na r i r na k, mamy:g_{kr}=g_{rk}\;\;, czyli tensor metryczny jest symetryczny, czyli dla macierzy g tensora metrycznego mamy: g=g^T\;, bo g=[g_{ij}]_{nxn}\;.

[edytuj] Definicja odwrotnego tensora metrycznego

Tensor odwrotny do tensora gkr, zdefiniujmy w postaci:

g^{kr}=\delta^{ij}{{\partial p^k}\over{\partial x^i}}{{\partial p^r}\over{\partial x^j}}.

Oczywiste jest, że ten tensor jest symetryczny, bo:

g^{kr}=\delta^{ij}{{\partial p^k}\over{\partial x^i}}{{\partial p^r}\over{\partial x^j}}={{1}\over{2}}\left(\delta^{ij}{{\partial p^k}\over{\partial x^i}}{{\partial p^r}\over{\partial x^j}}+\delta^{ji}{{\partial p^k}\over{\partial x^j}}{{\partial p^r}\over{\partial x^i}}\right)=
{{1}\over{2}}\delta^{ij}\left({{\partial p^k}\over{\partial x^i}}{{\partial p^r}\over{\partial x^j}}+{{\partial p^k}\over{\partial x^j}}{{\partial p^r}\over{\partial x^i}}\right)

W powyższym wzorze gdy zamienimy miejscami k na r i r na k, mamy:gkr = grk, czyli odwrotny tensor metryczny jest symetryczny.

[edytuj] Właściwości tensora metrycznego kowariantno-kontrwariantnego

Wykonajmy działanie:

{g^m}_k={g_k}^{m}=g_{kr}g^{rm}=\delta_{ij}{{\partial x^i}\over{\partial p^k}}{{\partial x^j}\over{\partial p^r}}\delta^{pq}{{\partial p^r}\over{\partial x^p}}{{\partial p^m}\over{\partial x^q}}={{\partial x^i}\over{\partial p^r}}{{\partial p^r}\over{\partial x^p}}\delta_{ij}\delta^{pq}{{\partial x^i}\over{\partial p^k}}{{\partial p^m}\over{\partial x^q}}=
={\delta^i}_p\delta_{ij}\delta^{pq}{{\partial x^i}\over{\partial p^k}}{{\partial p^m}\over{\partial x^q}}={{\partial x^i}\over{\partial p^k}}{{\partial p^m}\over{\partial x^i}}=
{{\partial p^m}\over{\partial p^k}}={\delta^m}_{k}={\delta_k}^m.

Doszliśmy do wniosku, że:

{g_k}^{m}={\delta_k}^m,

lub:

{g^m}_k={\delta^m}_k.

Macierz {g^m}_k jest macierzą diagonalną i jednoskową a także tensor jako macierz gij jest macierzą odwrotną do macierzy(tensora) gij.

[edytuj] Baza krzywoliniowa a tensor metryczny

W układzie krzywoliniowym wektor wodzący można przedstawić w układzie Euklidesa w którym zanurzony jest układ krzywolinowy.

\vec{r}=\vec{k}_i x^i(q^j)\;

Nieunormowane wektory bazowe można zdefiniować w postaci:

\vec{e}_m={{\partial \vec{r}}\over{\partial q^m}}={{\partial \left(\vec{k}_i x^i\right)}\over{\partial q^m}}=\vec{k}_i{{\partial x^i}\over{\partial q^m}}\;

A zatem definicja wektora bazowego przyjmuje postać:

\vec{e}_m=\vec{k}_i{{\partial x^i}\over{\partial q^m}}\;.

Następnie policzymy:

\vec{e}_m\vec{e}_n=\vec{k}_i{{\partial x^i}\over{\partial q^m}}
\vec{k}_j{{\partial x^j}\over{\partial q^n}}=\delta_{ij}{{\partial x^i}\over{\partial q^m}}{{\partial x^j}\over{\partial q^n}}=g_{mn}\;.

Udowodniliśmy, że:

g_{mn}=\vec{e}_m\vec{e}_n\;

Można również udowodnić, że podnosząc wskaźnik m do góry, a zatem ostatecznie otrzymujemy:

{g^{m}}_{n}=\vec{e}^m\vec{e}_n\;

[edytuj] Definicja symboli Christoffela

Symbol Christofela zdefiniowany jest w następujący sposób dla wektorów bazy kowariantnych:

\nabla_le_j={\Gamma^k}_{lj}e_k.\;

Symbol Christofela zdefiniowany jest w następujący sposób dla wektorów bazy kontrawariantnych:

\nabla_le^j=-{\Gamma^j}_{lk}e^k\;

Udowodnijmy teraz równoważność obu definicji symboli Christoffela.

A teraz do pierwszej definicji pomnóżmy przez e_r\;

(\nabla_le_j)e_r={\Gamma^k}_{lj}e_ke_r\;
(\nabla_le_j)e_r={\Gamma^k}_{lj}g_{kr}\;

A teraz pomnóżmy przez g^{kr}\; obustronnie.

(\nabla_le_j)e_rg^{kr}={\Gamma^k}_{lj}\;

A teraz pomnóżmy przez e^j\;,mamy:

(\nabla_le_j)e_rg^{kr}e^j={\Gamma^k}_{lj}e^j\;

Korzystamy teraz z:e_rg^{kr}=e^k\;\; A także:

e^ie_k=e^i g_{sk}e^s=g_{sk}e^ie^s=g_{sk}g^{is}={g^i}_k={\delta^i}_k\;
(\nabla_le_j)e^ke^j={\Gamma^k}_{lj}e^j\;
\nabla_l (e_je^ke^j)-(\nabla_l e^k) e_je^j-(\nabla_l e^j)e_je^k={\Gamma^k}_{lj}e^j\;
(\nabla_le^kg^{j}_j)-(\nabla_l e^k) g^j_j-(\nabla_l e^j)g^k_j={\Gamma^k}_{lj}e^j\;

Ale g^i_j=\delta^i_j\;

(\nabla_l e^k)g^{j}_j-(\nabla_le^k)g^{j}_j-(\nabla_le^k)={\Gamma^k}_{lj}e^j\;

A teraz pierwsze dwa wyrazy redukują się:

-(\nabla_le^k)={\Gamma^k}_{lj}e^j\;

A zatem:(\nabla_le^k)=-{\Gamma^k}_{lj}e^j\;

W tej chwili otrzymaliśmy drugą definicję symboli Christoffela z pierwszej.

[edytuj] Pochodna kowariantna o współrzędnych kowariantnych

W tym rozdziale policzymy pochodna kowariantną o współrzędnych kowariantnych. Oznaczmy jako:

A=A^ie_i\;\;

A teraz różniczkujemy wielość wektorową A

dA=dA^i e_i+A^i de_i\;\;

Ale de_i={{\partial e_i}\over{\partial x^l}}dx^l=\nabla_l e_i dx^l={\Gamma^k}_{li}e_kdx^l\;

A zatem: dA={{\partial A^i}\over{\partial x^l}}dx^le_i+A^i{\Gamma^k}_{li}e_kdx^l\;

A teraz po przemianowaniu indeksów:

dA={{\partial A^k}\over{\partial x^l}}dx^le_k+A^i{\Gamma^k}_{li}e_kdx^l\;

Policzmy:

{{dA}\over{du}}=\left({{\partial A^k}\over{\partial x^l}}+A^i{\Gamma^k}_{li} \right){{dx^l}\over{du}}e_k\;

A zatem

{A^k}_{;l}={{\partial A^k}\over{\partial x^l}}+A^i{\Gamma^k}_{li}\;

Wyrażenie {A^k}_{;l}\; nazywamy pochodna absolutną i jest jednocześnie pochodną kowariantną

[edytuj] Pochodna kowariantna o współrzędnych kontrawariantnych

W tym rozdziale policzymy pochodna kowariantną o współrzędnych kontrwariantnych. Wiadomo,że:

B=B_je^j\;\;
dB=dB_je^j+Bde^j\;\;

Ale de^j={{\partial e^j}\over{\partial x^l}}dx^l=\nabla_l e^jdx^l\;

dB={{\partial B_j}\over{\partial x^l}}e^jdx^l+B_j\nabla_le^jdx^l={{\partial B_j}\over{\partial x^l}}dx^le^j-B_j{\Gamma^j}_{lk}e^kdx^l\;

A teraz policzmy po przemianowaniu indeksów:

{{dB}\over{du}}=\left({{\partial B_k}\over{\partial x^l}}-B_j{\Gamma^j}_{lk}\right){{dx^l}\over{du}}e^k=\left( {{\partial B_k}\over{\partial x^l}}-B_j{\Gamma^j}_{lk}\right){{dx^l}\over{du}}e^k\;

A zatem pochodna kowariantną jest:

B_{k;l}= {{\partial B_k}\over{\partial x^l}}-B_j{\Gamma^j}_{lk}\;

[edytuj] Pochodna tensorowa iloczynu tensorów

Niech mamy pochodną tensorową tensorów kowariantnych: Udowodnijmy, że:

(A^iB^j)_{;k}={A^i}_{;k}B^j+A^i{B^j}_{;k}\;

Zatem:

(A^iB^j)_{;k}={C^{ij}}_{;k}={C^{ij}}_{,k}+{\Gamma^{i}}_{ks}C^{sj}+
{\Gamma^{j}}_{ks}C^{is}={(A^iB^j)}_{,k}+{\Gamma^i}_{ls}A^sB^j+{\Gamma^j}_{ks}A^iB^s=\;
={A^i}_{,k}B^j+A^i{B^j}_{,k}+({\Gamma^i}_{ls}A^s)B^j+({\Gamma^j}_{ks}B^s)A^i=\;
=B^j({A^i}_{,k}+{\Gamma^i}_{ls}A^s)+A^i({B^j}_{,k}+\Gamma^j_{ks}B^s)=\;
={A^i}_{;k}B^j+A_i{B^j}_{;k}\;

Co kończy dowód.

Niech mamy podchodną tensorów kontrwariantnych: Udowodnijmy, że:

(A_iB_j)_{;k}={A_i}_{;k}B_j+A_i{B_j}_{;k}\;

Zatem:

(A_iB_i)_{;k}=C_{ij;k}=C_{ij,k}-{\Gamma^s}_{ik} C_{sj}-{\Gamma^s}_{jk}C^{is}=(A_iB_i)_{,k}-{\Gamma^s}_{ik}A_sB_j-{\Gamma^s}_{jk}A_iB_s=\;
=A_iB_{j,k}+A_{i,k}B_j-{\Gamma^s}_{ik}A_sB_j-{\Gamma^s}_{jk}B_sA_i=\;
=A_i(B_{j,k}-{\Gamma^s}_{jk}B_s)+(A_{i,k}-{\Gamma^s}_{ik}A_s)B_j=\;
=A_iB_{j;k}+A_{i;k}B_j\;

Co kończy dowód.

[edytuj] Właściwości przemienne kolejności wskaźników tensora Christoffela

Niech mamy pochodną tensorową pewnego skalaru:

\phi_{,\alpha,\beta}={{\partial}\over{\partial x^{\alpha}}}{{\partial}\over{\partial x^{\beta}}}\phi\;

Również zachodzi:

\phi_{;\beta;\alpha}=\phi_{;\alpha;\beta}\;
\phi_{,\alpha}=\phi_{;\alpha}\;,

a więc zwykła pochodna zwykłej funkcji jest tensorem.

Z definicji pochodnej kowariantnej, oraz korzystając,że pochodna funkcjii jest tensorem, mamy:

\phi_{,\beta,\alpha}-\phi_{,\mu}{\Gamma^{\mu}}_{\beta\alpha}=\phi_{,\alpha,\beta}-\phi_{,\mu}{\Gamma^{\mu}}_{\alpha\beta}\;

Ponieważ zachodzi:

\phi_{,\beta,\alpha}=\phi_{,\alpha,\beta}\;

To mamy:

\phi_{,\mu}{\Gamma^{\mu}}_{\beta\alpha}=\phi_{,\mu}{\Gamma^{\mu}}_{\alpha\beta}\;

Dla dowolnej pochodnej funkcji zwykłej, mamy:

{\Gamma^{\mu}}_{\beta\alpha}={\Gamma^{\mu}}_{\alpha\beta}\;

Udowodnijmy teraz inne twierdzenie, że:

{\Gamma^k}_{ij}={{\Gamma_i}^k}_j\;

Z definicji,mamy:

\nabla_i e_j={\Gamma^k}_{ij}e_k\;,

a także zdefiniujmy,że:

\nabla_i e_j={{\Gamma_i}^k}_je_k\;

Odejmując obie strony tych równań otrzymujemy:

0=({{\Gamma_i}^k}_j-{\Gamma^k}_{ij})e_k\;.

Ponieważ wektory kowariantne mogą być dowolne, to mamy:

{{\Gamma_i}^k}_j={\Gamma^k}_{ij}\;

[edytuj] Uogólnienie tensora absolutnego

Definicja takiego tensora ma się:

A=A^{k_1,k_2,..,k_r}_{r_1,r_2,...,r_m}e_{k_1}e_{k_2}\cdot ...\cdot e_{k_r} e^{r_1}e^{r_2}\cdot ... \cdot e^{r_m}\;\;

Oznaczmy (k_1,k_2,..k_r)=up\;\; oraz (r_1,r_2,...,r_m)=down\;\;

A zatem otrzymujemy:

A=A^{up}_{down}\prod^r_{i=1} e_{k_i}\prod^m_{i=1}e^{r_i}\;

A szczególnym przypadkiem powyższej definicji jest:

A=A^ie_i\;\; lub A=A_ie^i\;\;

[edytuj] Pochodna kowarianta o współrzędnych kowariantnych i kontrawariantnych

Aby udowodnić wzór na pochodną tensorową na dowolną wielkość tensorową, należy skorzystać z definicji z poprzedniego rozdziału.

dA=d(A^{up}_{down})(\prod^r_{i=1} e_{k_i}\prod^m_{i=1}e^{r_i})=\;

=d(A^{up}_{down})(\prod^r_{i=1} e_{k_i}\prod^m_{i=1}e^{r_i})+A^{up}_{down}(\sum^r_{q=1}de_q\prod^r_{i=1}e_{k_i})+A^{up}_{down}(\sum^m_{q=1}de^q\prod^m_{i=1}e^{k^i})\;

Teraz skorzystajmy z definicji symboli Christofela,mamy:

de_q={{\partial e_q}\over{\partial x^l}}dx^l=\nabla_l e_q dx^l={\Gamma^k}_{lq}e_kdx^l\;

oraz:

de^q={{\partial e_q}\over{\partial x^l}}dx^l=\nabla_le^qdx^l=-{\Gamma^q}_{lk}e^kdx^l\;

A zatem wzór na różniczką przedstawia się następująco:

dA={{\partial A^{up}_{down}}\over{\partial x^l}}dx^l(\prod^r_{i=1} e_{k_i}\prod^m_{i=1}e^{r_i})+A^{up}_{down}\sum^r_{q=0}{\Gamma^k}_{lq}dx^l\prod^r_{i=1} e_{k_i}+\sum^m_{q=1}-{\Gamma^{q}}_{lj}\prod^m_{i=1}e^{r_i}dx^l)\;

A zatem:

{{dA}\over{du}}=({{\partial A^{k_1,k_2,k_3,...,k_r}_{f_q,f_2,f_3,..,f_m}}\over{\partial x^l}}+\sum^r_{q=1} A^{...,q,...}_{down}{\Gamma^{k_q}}_{lq}-\sum^m_{q=1} A^{up}_{...,q,...}{\Gamma^q}_{lf_q}){{dx^l}\over{du}}\prod^r_{i=1} e_{k_i}\prod^m_{i=1}e^{r_i}\;

A więc pochodna tensorowa przedstawia się następująco:

A^{k_1,k_2,k_3,...,k_r}_{f_q,f_2,f_3,..,f_m;l}={{\partial A^{up}_{down}}\over{\partial x^l}}+\sum^r_{q=1} A^{...,q,...}_{down}{\Gamma^{k_q}}_{lq}-\sum^m_{q=1} A^{up}_{...,q,...}{\Gamma^q}_{lf_q}\;

Dla tensorów dwuwskaźnikowych przedstawia się następująco:

{A^{ij}}_{;l}={{\partial A^{ij}}\over{\partial x^l}}+A^{qj}{\Gamma^i}_{lq}+A^{iq}{\Gamma^j}_{lq}\;

Oraz:

A_{ij;l}={{\partial A_{ij}}\over{\partial x^l}}-A_{kj}{\Gamma^k}_{li}-A_{ik}{\Gamma^k}_{lj}\;

A nawet:

{A^i}_{j;l}={{\partial {A^i}_j}\over{\partial x^l}}+{A^{m}}_j{\Gamma^i}_{lm}-{A^{i}}_m{\Gamma^{m}}_{lj}\;

[edytuj] Własności tensora metrycznego

Mamy dla dowolnego tensora V\;\;

V_{\alpha}=g_{\alpha\mu} V^{\mu}\;\;

Dla spółrzędnych kartezjańskich,tensor metryczny jest jako:

g_{\alpha\beta}=\delta_{\alpha\beta}\;\;

a także:

V_{\alpha;\beta}=V_{\alpha,\beta}\;\;

Tensor dla dowolnego układu współrzędnych, mamy: g_{ij}\;\; jest tensorem odwrotnym do g^{ij}\;\;, wynika stąd:

g_{ij}g^{jk}=g_{i}^{k}={\delta_i}^k\;\;

Różniczkując pierwsze równanie,mamy:

V_{\alpha;\beta}=g_{\alpha\mu;\beta}V^{\mu}+g_{\alpha\mu}{V^{\mu}}_{;\beta}\;\;

Zauważając,że:

g_{\alpha\mu}V^{\mu}_{;\beta}=V_{\alpha\beta}\;\;

Wykorzystując tą powyższą równość, mamy:

V_{\alpha;\beta}=g_{\alpha\mu;\beta}V^{\mu}+V_{\alpha;\beta}\;\;

Jeśli powyższa równość ma być spełniona dla dowolnego V_{\alpha}\;\;, to musi być spełnione:

g_{\alpha\mu;\beta}=0\;\;

[edytuj] Wyznaczanie symboli Christoffela

Korzystając z definicji pochodnej kowariantnej tensora metrycznego otrzymujemy:

(j,r,l)->{{\partial g_{jr}}\over{\partial x^l}}-\Gamma^k_{lj}g_{kr}-{\Gamma^k}_{lr}g_{jk}=0\;\;

Poprzez permutację wskaźników, otrzymujemy równania:

(r,l,j)->{{\partial g_{rl}}\over{\partial x^j}}-{\Gamma^k}_{jr}g_{kl}-{\Gamma^k}_{jl}g_{rk}=0\;\;
(l,j,r)->{{\partial g_{lj}}\over{\partial x^r}}-{\Gamma^k}_{rl}g_{kj}-{\Gamma^k}_{rj}g_{lk}=0\;\;

Następnie dwa pierwsze równania dodajemy do siebie a ostatnie od otrzymanego odejmujemy i zastępując wskaźnik niemy przy symboli Christoffer'a z k na p, mamy:

{{\partial g_{jr}}\over{\partial x^l}}+{{\partial g_{rl}}\over{\partial x^j}}-{{\partial g_{lj}}\over{\partial x^r}}-2{\Gamma^p}_{lj}g_{pr}=0\;\;.

Dzieląc przez dwa oraz mnożąc przez g^{kr}\;\;, otrzymujemy:

{\Gamma^p}_{lj}g_{pr}g^{kr}={{1}\over{2}}g^{kr}\left({{\partial g_{jr}}\over{\partial x^l}}+{{\partial g_{rl}}\over{\partial x^j}}-{{\partial g_{lj}}\over{\partial x^r}}\right)\;\;

Po przekształceniach, mamy:

{\Gamma^p}_{lj}{\delta^k}_p={{1}\over{2}}g^{kr}\left({{\partial g_{jr}}\over{\partial x^l}}+{{\partial g_{rl}}\over{\partial x^j}}-{{\partial g_{lj}}\over{\partial x^r}}\right)\;\;
{\Gamma^k}_{lj}={{1}\over{2}}g^{kr}\left({{\partial g_{jr}}\over{\partial x^l}}+{{\partial g_{rl}}\over{\partial x^j}}-{{\partial g_{lj}}\over{\partial x^r}}\right)\;\;

Co można zapisać inaczej:

{\Gamma^k}_{lj}={{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{jr,l}+g_{rl,j}-g_{lj,r}\right)\;

[edytuj] Tensor Riemanna-Christoffela dla tensorów kontrawariantny

Teraz udowodnimy że pochodne mieszane w przestrzeni nieuklidesowej nie są równe,tzn.:

{a^k}_{;l;n}-{a^k}_{;n;l}\;

Ale wiadomo, że pochodna kowariantna:

{a^k}_{;l}={{\partial a^k}\over{\partial x^l}}+a^m{\Gamma^k}_{lm}\;

Dostajemy:

{a^k}_{;l;n}-{a^k}_{;n;l}=({a^k}_{;l})_{;n}-({a^k}_{;n})_{;l}=({{\partial a^k}\over{\partial x^l}}+a^m{\Gamma^k}_{lm})_{;n}-({{\partial a^k}\over{\partial x^n}}+a^m{\Gamma^k}_{nm})_{;l}=\;
=\left[({{\partial a^k}\over{\partial x^l}}+a^m{\Gamma^k}_{lm})_{,n}+({{\partial a^r}\over{\partial x^l}}+a^m{\Gamma^r}_{lm}){\Gamma^k}_{nr}-({{\partial a^k}\over{\partial x^s}}+a^m{\Gamma^k}_{lm}){\Gamma^s}_{ln}\right]+\;
-\left[({{\partial a^k}\over{\partial x^n}}+a^m{\Gamma^k}_{nm})_{,l}+({{\partial a^r}\over{\partial x^n}}+a^m{\Gamma^r}_{nm}){\Gamma^k}_{lr}-({{\partial a^k}\over{\partial x^s}}+a^m{\Gamma^k}_{sm}){\Gamma^s}_{ln}\right]=\;
=(a^k_{,l,n}-a^k_{,n,l})+a^m({\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr})+a^m({{\partial {\Gamma^k}_{lm}}\over{\partial x^n}}-{{\partial {\Gamma^k}_{nm}}\over{\partial x^l}})\;
=a^m\left({{\partial {\Gamma^k}_{lm}}\over{\partial x^n}}-{{\partial {\Gamma^k}_{nm}}\over{\partial x^l}}+{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}\right)\;


A zatem:

{a^k}_{;l;n}-{a^k}_{;n;l}={R^k}_{mnl}a^m\;

gdzie:

{R^k}_{mnl}={{\partial {\Gamma^k}_{lm}}\over{\partial x^n}}-{{\partial {\Gamma^k}_{nm}}\over{\partial x^l}}+{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}\;

[edytuj] Tensor Riemanna-Christoffela dla tensorów kowariantnych

Teraz udowodnimy że pochodne mieszane w przestrzeni nieuklidesowej nie są równe,tzn.:

a_{k;l;n}-a_{k;n;l}\;\;

Ale wiadomo, że pochodna kowariantna dla współrzednych kowariantnych przedstawia się:

B_{k;l}= {{\partial B_k}\over{\partial x^l}}-B_j{\Gamma^j}_{lk}\;

Obliczmy teraz:

a_{k;l;n}-a_{k;n;l}=\left({{\partial a_k}\over{\partial x^l}}-a_m{\Gamma^m}_{lk}\right)_{;n}
-\left({{\partial a_k}\over{\partial x^n}}-a_m{\Gamma^m}_{nk}\right)_{;l}=\;
=\left[\left( {{\partial a_k}\over{\partial x^l}}-a_m{\Gamma^m}_{lk}\right)_{,n}-\left( {{\partial a_r}\over{\partial x^l}}-a_m{\Gamma^m}_{lr}  \right){\Gamma^r}_{nk}-({{\partial a_k}\over{\partial x^s}}+a_m{\Gamma^m}_{sk}){\Gamma^s}_{ln}\right]+\;
-\left[\left(   {{\partial a_k}\over{\partial x^n}}-a_m{\Gamma^m}_{nk}\right)_{,l}- \left({{\partial a_r}\over{\partial x^n}}-a_m{\Gamma^m}_{nr}\right){\Gamma^r}_{lk}-({{\partial a_k}\over{\partial x^s}}-a_m{\Gamma^m}_{sk}){\Gamma^s}_{ln}\right]=\;
=(a_{k,l,n}-a_{k,n,l})+a_m\left({{\partial {\Gamma^m}_{nk}}\over{\partial x^l}}-{{\partial {\Gamma^m}_{lk}}\over{\partial x^n}}\right)+a_m\left({\Gamma^m}_{lr}{\Gamma^r}_{nk}-{\Gamma^m}_{nr}{\Gamma^r}_{lk}\right)\;

A zatem ostateczny wynik:

a_{k;l;n}-a_{k;n;l}=({{\partial {\Gamma^m}_{nk}}\over{\partial x^l}}-{{\partial {\Gamma^m}_{lk}}\over{\partial x^n}}+{\Gamma^m}_{lr}{\Gamma^r}_{nk}-{\Gamma^m}_{nr}{\Gamma^r}_{lk})a_m\;

A zatem Tensor Riemanna-Christoffela, czyli tensor krzywizny, wynosi:

{{R^{m}}}_{kln}={{\partial {\Gamma^m}_{nk}}\over{\partial x^l}}-{{\partial {\Gamma^m}_{lk}}\over{\partial x^n}}+{\Gamma^m}_{lr}{\Gamma^r}_{nk}-{\Gamma^m}_{nr}{\Gamma^r}_{lk}=-{R^m}_{knl}\;

Ostatecznie różnica pochodnych kowariantnych dla tensorów kowariantnych wynosi:

a_{k;l;n}-a_{k;n;l}=-{{R^{m}}}_{knl}a_m\;\;

[edytuj] Tensor Riemanna-Christoffela (tensor krzywizny) zdefiniowany przy pomocy tensorów metrycznych

Tensor Christofera jest zdefiniowany jako:

{\Gamma^k}_{lj}={{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{jr,l}+g_{rl,j}-g_{lj,r}\right)\;\;

A tensor krzywizny Riemanna-Christoffela jako:

{R^k}_{mnl}={{\partial {\Gamma^k}_{lm}}\over{\partial x^n}}-{{\partial {\Gamma^k}_{nm}}\over{\partial x^l}}+{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}\;\;

Policzmy teraz tensor krzywizny:

{R^k}_{mnl}={{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{mr,l,n}+g_{rl,m,n}-g_{lm,r,n}-g_{mr,n,l}-g_{rn,m,l}+g_{nm,r,l}\right)+\;
+{{1}\over{2}}{g^{kr}}_{,n}\left(g_{mr,l}+g_{rl,m}-g_{lm,r}\right)-{{1}\over{2}}{g^{kr}}_{,l}\left(g_{mr,n}+g_{rn,m}-g_{nm,r}\right)+{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}\;\;

Ale mamy:

0={g^{kr}}_{;n}={g^{kr}}_{,n}+{\Gamma^k}_{ns}g^{sr}+{\Gamma^r}_{ns}g^{sk}\;

stąd mamy:

{g^{kr}}_{,n}=-{\Gamma^k}_{ns}g^{sr}-{\Gamma^r}_{ns}g^{sk}\;

A więc tensor krzywizny, ma się jako:

{R^k}_{mnl}={{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{rl,m,n}-g_{lm,r,n}-g_{rn,m,l}+g_{nm,r,l}\right)+\; -{{1}\over{2}}\left({\Gamma^k}_{ns}g^{sr}+{\Gamma^r}_{ns}g^{sk}\right)\left(g_{mr,l}+g_{rl,m}-g_{lm,r}\right)+
{{1}\over{2}}\left({\Gamma^k}_{ls}g^{sr}+{\Gamma^r}_{ls}g^{sk}\right)\left(g_{mr,n}+g_{rn,m}-g_{nm,r}\right)+\; +{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}\;\; {R^k}_{mnl}={{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{rl,m,n}-g_{lm,r,n}-g_{rn,m,l}+g_{nm,r,l}\right)-{{1}\over{2}}{\Gamma^k}_{ns}{\Gamma^s}_{lm}+{{1}\over{2}}{\Gamma^k}_{ls}{\Gamma^s}_{nm}+\; +{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}-{{1}\over{2}}{\Gamma^r}_{ns}g^{sk}{\Gamma^p}_{lm}g_{pr}+
{{1}\over{2}}{\Gamma^r}_{ls}g^{sk}{\Gamma^p}_{nm}g_{rp}\;

Policzmy tensory cząstkowe:

{\Gamma^r}_{ns}g^{sk}{\Gamma^p}_{lm}g_{pr}={\Gamma_{pn}}^k{\Gamma^p}_{lm}=
{{\Gamma_p}^k}_n{\Gamma^p}_{lm}={\Gamma^k}_{np}{\Gamma^p}_{lm}\;

a także:

{\Gamma^r}_{ls}g^{sk}{\Gamma^p}_{nm}g_{rp}={\Gamma_{pl}}^k{\Gamma^p}_{nm}={\Gamma^k}_{pl}{\Gamma^p}_{nm}\;

Wykorzystując te wnioski, teraz możemy policzyć promień krzywizny:

{R^k}_{mnl}={{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{rl,m,n}-g_{lm,r,n}-g_{rn,m,l}+g_{nm,r,l}\right)+
{{1}\over{2}}{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{{1}\over{2}}{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}+\;
-{{1}\over{2}}{\Gamma^k}_{np}{\Gamma^p}_{lm}+{{1}\over{2}}{\Gamma^k}_{pl}{\Gamma^p}_{nm}\;

Stąd otrzymujemy, że tensor krzywizny ma się jak:

{R^k}_{mnl}={{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{rl,m,n}-g_{lm,r,n}-g_{rn,m,l}+g_{nm,r,l}\right)\;

Można powiedzieć, że:

R_{imnl}=g_{ik}{R^k}_{mnl}=g_{ik}{{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{rl,m,n}-g_{lm,r,n}-g_{rn,m,l}+g_{nm,r,l}\right)\;

Stąd mamy:

R_{imnl}={{1}\over{2}}\left(g_{il,m,n}-g_{lm,i,n}-g_{in,m,l}+g_{nm,i,l}\right)\;

[edytuj] Tensorowy charakter tensora krzywizny

Definicja tensora krzywizny ma się jako:

{R^k}_{mnl}={\Gamma^k}_{lm,n}-{\Gamma^k}_{nm,l}+{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}\;

Z definicji pochodnej tensora, mamy:

{\Gamma^k}_{lm;n}={\Gamma^k}_{lm,n}+{\Gamma^k}_{sn}{\Gamma^s}_{lm}-
{\Gamma^s}_{ln}{\Gamma^{k}}_{sm}-{\Gamma^s}_{mn}{\Gamma^k}_{sl}\;

Tensor krzywizny jest równy: {R^k}_{mnl}={\Gamma^k}_{lm;n}-{\Gamma^k}_{sn}{\Gamma^s}_{lm}+{\Gamma^s}_{ln}{\Gamma^k}_{sm}+{\Gamma^s}_{mn}{\Gamma^k}_{sl}-
{\Gamma^k}_{mn;l}+{\Gamma^k}_{sl}{\Gamma^s}_{mn}-{\Gamma^s}_{ml}{\Gamma^k}_{ns}-{\Gamma^s}_{nl}{\Gamma^k}_{sm}+\; +{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}-{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}\;

{R^k}_{mnl}={\Gamma^k}_{lm;n}-{\Gamma^k}_{mn;l}+{\Gamma^r}_{nm}{\Gamma^k}_{lr}-{\Gamma^r}_{lm}{\Gamma^k}_{nr}\;

W ten sposób udowodniliśmy, że :{R^k}_{mnl}\; jest tensorem.

[edytuj] Właściwości tensora krzywizny

Ze względu na przestawinie wskaźników w pierwszej parze wskaźników: R_{imnl}={{1}\over{2}}\left(g_{il,mn}-g_{lm,in}-g_{in,ml}+g_{nm,il}\right)=
-{{1}\over{2}}\left(g_{ml,in}-g_{lm,mn}-g_{mn,il}+g_{ni,ml}\right)=-R_{minl}\;\;

Ze względu na przestawinoie wskaźników w drugiej parze wskaźników: R_{imnl}={{1}\over{2}}\left(g_{il,mn}-g_{lm,in}-g_{in,ml}+g_{nm,il}\right)=
-{{1}\over{2}}\left(g_{in,ml}-g_{nm,il}-g_{il,mn}+g_{lm,in}\right)=-R_{imln}\;\;

Ze względu na przestawienie pary wskaźników:

R_{imnl}={{1}\over{2}}\left(g_{il,mn}-g_{lm,in}-g_{in,ml}+g_{nm,il}\right)=
{{}\over{}}\left(g_{nm,li}-g_{ml,ni}-g_{ni,lm}+g_{il,lm}\right)=R_{imnl}\;\;

Stwierdziliśmy,że:

R_{imnl}=-R_{minl}=-R_{imln}=R_{nlim}\;\;

Przejdźmy do następnej tożsamości:

R_{imnl}+R_{ilmn}+R_{inlm}={{1}\over{2}}\left(g_{il,mn}-g_{lm,in}-g_{in,ml}+g_{nm,il}\right)+\;\;
+{{1}\over{2}}\left(g_{in,lm}-g_{nl,im}-g_{im,ln}+g_{ml,in}\right)+{{1}\over{2}}\left(g_{im,nl}-g_{mn,il}-g_{il,nm}+g_{ln,im}\right)=0\;\;

Zatem udowodniliśmy, że:

R_{imnl}+R_{ilmn}+R_{inlm}=0\;\;

[edytuj] Tożsamość Bianchiego

Pochodna zwykła tensora krzywizny przyjmuje postać:

R_{imnl,p}={{1}\over{2}}\left(g_{il,mnp}-g_{lm,inp}-g_{in,mlp}+g_{nm,ilp}\right)\;\;

Policzmy wyrażenie:

R_{imnl,p}+R_{impn,l}+R_{imlp,n}=
{{1}\over{2}}\left(g_{il,mnp}-g_{lm,inp}-g_{in,mlp}+g_{nm,ilp}\right)+\;\;
+{{1}\over{2}}\left(g_{in,mpl}-g_{nm,ipl}-g_{ip,mnl}+g_{pm,inl}\right)+
{{1}\over{2}}\left(g_{ip,mln}-g_{pm,iln}-g_{il,mpn}+g_{lm,ipn}\right)=0\;\;

Powyższą tożsamość jest spełniona, bo różniczkowanie jest przemienne, czyli udowodniliśmy:

R_{imnl,p}+R_{impn,l}+R_{imlp,n}=0\;\;

Zdefiniujmy tensor w postaci:

K_{nl}=g^{im}R_{imnl}\;\;

Można udowodnić, że:K_{nl}=-K_{ln}\;\;.

Udowodnijmy,to:

K_{nl}=g^{im}R_{imnl}=g^{im}(-R_{imln})=-g^{im}R_{imln}=-K_{ln}\;\;

Udowodniliśmy, że tensor K_{nl}\;\;, jest tensorem antysymetrycznym.

Pochodna tensorowa tensora K_{nl}\;\; ma się jako:

K_{nl;p}=K_{nl,p}-{\Gamma^k}_{np}K_{kl}-{\Gamma^k}_{lp}K_{nk}\;\;

Policzmy wyrażenie:

K_{nl;p}+K_{pn;l}+K_{lp;n}=K_{nl,p}-{\Gamma^k}_{np}K_{kl}-{\Gamma^k}_{lp}K_{nk}+K_{pn,l}-{\Gamma^k}_{pl}K_{kn}-{\Gamma^k}_{nl}K_{pk}+\;\;
+K_{lp,n}-{\Gamma^k}_{ln}K_{kp}-{\Gamma^k}_{pn}K_{lk}=K_{nl,p}+K_{pn,l}+K_{lp,n}-{\Gamma^k}_{lp}(K_{nk}+K_{kn})-{\Gamma^k}_{np}(K_{kl}+K_{lk})+\;\;
-{\Gamma^k}_{ln}(K_{kp}+K_{pk})=K_{nl,p}+K_{pn,l}+K_{lp,n}\;\;

Udowodniliśmy, że zależność ma się jak:

K_{nl;p}+K_{pn;l}+K_{lp;n}=K_{nl,p}+K_{pn,l}+K_{lp,n}\;\;

Teraz wykorzystamy, z definicji :K_{nl}\;\; mamy:

L=K_{nl;p}+K_{pn;l}+K_{lp;n}=(R_{imnl}g^{im})_{;p}+(R_{impn}g^{im})_{;l}+(R_{imlp}g^{im})_{;n}=\;
=g^{im}(R_{imnl;p}+R_{impn;l}+R_{imlp;n})\;\;

A także mamy:

P=K_{nl,p}+K_{pn,l}+K_{lp,n}=(R_{imnl}g^{im})_{,p}+(R_{impn}g^{im})_{,l}+(R_{imlp}g^{im})_{,n}\;\;

Dochodzimy do wniosku jeśli L=P\;, mamy:

g^{im}(R_{imnl;p}+R_{impn;l}+R_{imlp;n})=(R_{imnl}g^{im})_{,p}+(R_{impn}g^{im})_{,l}+(R_{imlp}g^{im})_{,n}\;\;

Można udowodnić, że:

{{\partial R_{imnl}}\over{\partial g^{im}}}=0\;\;,

bo tensor krzywizny zależy tylko od drugich pochodnych tensora metrycznego, a nie od samego tensora krzywizny.

Oraz także mamy:

{{\partial (R_{imnl}g^{im})_{,p}}\over{\partial g^{ij}}}=\left({{\partial (R_{imnl}g^{im})}\over{\partial g^{im}}}\right)_{,p}=R_{imnl,p}\;

Zróżniczkujmy obie strony przedostatniego równania tensorowego względem :g^{im}\;\;, dochodzimy do wniosku z przemienności różniczkowania zwykłego, a zatem mamy:

R_{imnl;p}+R_{impn;l}+R_{imlp;n}=R_{imnl,p}+R_{impn,l}+R_{imlp,n}\;\;

Wcześniej udowodniliśmy, że:

R_{imnl,p}+R_{impn,l}+R_{imlp,n}=0\;\;

Tożsamość Bianchiego przyjmuje zatem postać:

R_{imnl;p}+R_{impn;l}+R_{imlp;n}=0\;\;

[edytuj] Tensor Ricciego

Definicja tensora Ricciego jest następująca:

R_{ml}={R^k}_{mkl}=R_{lm}\;

A oto jego dowód:

R_{ml}={R^k}_{mkl}=
{{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{rl,mk}-g_{lm,rk}-g_{rk,ml}+g_{km,rl}\right)=\;
={{1}\over{2}}g^{kr}\left(g_{km,rl}-g_{rk,ml}-g_{lm,rk}+g_{rl,mk}\right)=R_{lm}\;

Co kończy dowód.

Tensor Ricciego można zdefiniować również:

R_{ln}=g^{km}R_{klmn}\;

A skalar Ricciego można zdefiniować:

R=g^{ln}R_{ln}=g^{ln}g^{km}R_{klmn}\;

[edytuj] Tensor Einsteina

Zastosujmy zwężenie tensora Ricciego do tożsamości Bianchiego:

g^{in}\left[R_{imnl;p}+R_{impn;l}+R_{imlp;n}\right]=0\;

przekształcając,mamy:

R_{ml;p}-R_{mp;l}+{R^n}_{mlp;n}=0\;

Powyżej z skorzystaliśmy, z:

g^{in}R_{impn;l}=-g^{in}R_{imnp;l}=-R_{mp;l}\;

Dokonajmy teraz ponownego zwężania, ostatnie równości:

g^{ml}\left[R_{ml;p}-R_{mp;l}+{R^n}_{mlp;n}\right]=0\;
R_{;p}-{R^l}_{p;l}-R^n_{p;n}=0\;

Powyżej skorzystaliśmy,z:

g^{ml}{R^n}_{mlp;n}=-g^{ml}{{R_m}^n}_{lp}=-{R^n}_{p;n}\;

Zatem,mamy po przemianowaniu wskaźników:

R_{;p}-{R^n}_{p;n}-{R^l}_{p;l}=0\;

Następnie wykorzystując deltę Kroneckera, mamy:

R_{;l}{\delta^{l}}_{p}-2{R^n}_{p;n}=0\;
{R^l}_{p;l}-{{1}\over{2}}{\delta^{l}}_{p}R_{;l}=0\;

Idąc dalej by mieć górne wskażnik przy tensorach, mamy:

g^{pr}\left({R^l}_{p;l}-{{1}\over{2}}{\delta^{l}}_{p}R_{;l}\right)=0\;
R^{lr}_{;l}-{{1}\over{2}}g^{lr}R_{;l}=0\;

Wyłączając pochodną tensorową przed nawias, mamy:

\left(R^{lr}-{{1}\over{2}}g^{lr}R\right)_{;l}=0\;

Tensor:

G^{lr}=R^{lr}-{{1}\over{2}}g^{lr}R\;

Nazwijmy tensorem Einsteina, udowodniliśmy, że zachodzi:

G^{lr}_{;r}=0\;

Ten tensor w postaci bezwskaźnikowej wygląda następująco:

\mathbf{G}=\mathbf{R}-{{1}\over{2}}\mathbf{g}R\;

[edytuj] Linie geodezyjne

W przestrzeni euklidesowej linia prosta jest to krzywa, której przenosi swój własny wektor w sposób równoległy, w przestrzeni nieuklidesowej mamy jakąś krzywą która jest prostą w tym naszym układzie, i aby nasz wektor własny był przenoszony równolegle to musi być stycznie do tej prostej, czyli musi być spełniony warunek:

\vec{U}_{;l}=0\;\;.

[edytuj] Linie geodezyjne a druga pochodna wielkości kontrwariantnej

Z definicji pochodnej kontrwariantnej,mamy:

0={U^k}_{;l}={U^{k}}_{;l}={U^k}_{,l}+U^s{\Gamma^k}_{sl}\;\;

Pomnóżmy przez U^l\;\;, otrzymujemy:

0=U^l{U^k}_{,l}+U^sU^l{\Gamma^k}_{sl}\;\;

Niech zachodzi:

U^k={{d x^k}\over{ds}}\;\;

A teraz policzmy wyrażenie, że:

U^l{U^k}_{,l}={{dx^l}\over{ds}}{{d}\over{dx^l}}\left({{dx^k}\over{ds}}\right)={{d}\over{ds}}\left({{d x^k}\over{ds}}\right)={{dU^k}\over{ds}}\;\;

Udowodniliśmy, że:

0={{dU^k}\over{ds}}+{\Gamma^k}_{sl}U^sU^l\;\;

Podstawiając, za współrzędne wektora\vec{U}\;\;,mamy:

0={{d}\over{ds}}\left({{dx^k}\over{ds}}\right)+{\Gamma^k}_{sl}{{dx^s}\over{ds}}{{dx^l}\over{ds}}\;\;

Co w postaci bezwskaźnikowej,mamy:

0={{d\vec{U}}\over{ds}}+\vec{U}^T\Gamma\vec{U}\;\;.

Otrzymaliśmy równanie, dzięki której wektor \vec{U}\;\; jest przenoszony równolegle, stycznie wzdłuż naszej prostej.

Jeśli w prowadzimy s=a\lambda+b\;\;, to można udowodnić w sposób łatwy,korzystająć z poprzedniego równania na line geodezyjne, mamy:

0={{d}\over{d\lambda}}\left({{dx^k}\over{d\lambda}}\right)+{\Gamma^k}_{sl}{{dx^s}\over{d\lambda}}{{dx^l}\over{d\lambda}}\;\;

W przestrzeni euklidesowej mamy na pewno:{\Gamma^k}_{sl}=0\;\;,to mamy:

{{d}\over{ds}}\left({{dx^k}\over{d\lambda}}\right)=0\;\;, rozwiązując to równanie:
x^k=a^k\lambda+b^k\;\;, co jest równaniem prostej.

[edytuj] Linie geodezyjne a druga pochodna wielkości kowariantnej

Przedstawimy teraz inne podejście do linii geodezyjnej w sposób kowariantny. Jeśli \vec{U}_{;l}=0\;, to mamy z definicji pochodnej kowariantnej, mamy:

0=U_{k;l}=U_{k,l}-{\Gamma^{s}}_{kl}U_{s}\;

Pomnóżmy teraz obie strony przez:U^l\;, to otrzymujemy:

0=U^lU_{k,l}-{\Gamma^s}_{kl}U_sU^l\;

Ależ mamy:U^lU_{k,l}={{dx^l}\over{ds}}{{dU_k}\over{dx^l}}={{dU_k}\over{ds}}\;, wykorzystując powyższą nierówność, mamy:

0={{dU_k}\over{ds}}-{\Gamma^s}_{kl}U_sU^l\;

Wykorzystując definicję U_k={{dx_{k}}\over{d\lambda}}\;, mamy:

0={{d^2x_k}\over{ds^2}}-{\Gamma^s}_{kl}{{dx_s}\over{ds}}{{dx^l}\over{ds}}\;

Jeśli oznaczymy przez s=a\lambda+c\;, to ostatnie równanie można przedstawić w postaci:

0={{d^2x_k}\over{d\lambda^2}}-{\Gamma^s}_{kl}{{dx_s}\over{ds}}{{dx^l}\over{d\lambda}}\;