Fizyka matematyczna/Rachunek tensorowy
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przestrzeń nieuklidesowa jest to przestrzeń, która jest nie jest płaska, tzn. Promień krzywizny jest na ogół różny od nieskończoności, czyli krzywizna jest różna od 0.
[edytuj] Tensor kowariantny
Tensorem kowarianty, nazywamy obiekt, który transformuje się według schematu:
[edytuj] Tensor kontrawariantny
Tensorem kontrkowariantym nazywamy obiekt, który transformuje się według schematu;
[edytuj] Definicja prostego tensora metrycznego
Mamy:
a zatem:
Ale:
W powyższym wzorze gdy zamienimy mniejscami k na r i r na k, mamy:
, czyli tensor metryczny jest symetryczny, czyli dla macierzy g tensora metrycznego mamy:
, bo
.
[edytuj] Definicja odwrotnego tensora metrycznego
Tensor odwrotny do tensora gkr, zdefiniujmy w postaci:
.
Oczywiste jest, że ten tensor jest symetryczny, bo:
W powyższym wzorze gdy zamienimy miejscami k na r i r na k, mamy:gkr = grk, czyli odwrotny tensor metryczny jest symetryczny.
[edytuj] Właściwości tensora metrycznego kowariantno-kontrwariantnego
Wykonajmy działanie:

.
Doszliśmy do wniosku, że:
,
lub:
.
Macierz
jest macierzą diagonalną i jednoskową a także tensor jako macierz gij jest macierzą odwrotną do macierzy(tensora) gij.
[edytuj] Baza krzywoliniowa a tensor metryczny
W układzie krzywoliniowym wektor wodzący można przedstawić w układzie Euklidesa w którym zanurzony jest układ krzywolinowy.
Nieunormowane wektory bazowe można zdefiniować w postaci:
A zatem definicja wektora bazowego przyjmuje postać:
.
Następnie policzymy:
.
Udowodniliśmy, że:
Można również udowodnić, że podnosząc wskaźnik m do góry, a zatem ostatecznie otrzymujemy:
[edytuj] Definicja symboli Christoffela
Symbol Christofela zdefiniowany jest w następujący sposób dla wektorów bazy kowariantnych:
Symbol Christofela zdefiniowany jest w następujący sposób dla wektorów bazy kontrawariantnych:
Udowodnijmy teraz równoważność obu definicji symboli Christoffela.
A teraz do pierwszej definicji pomnóżmy przez 
A teraz pomnóżmy przez
obustronnie.
A teraz pomnóżmy przez
,mamy:
Korzystamy teraz z:
A także:
Ale 
A teraz pierwsze dwa wyrazy redukują się:
A zatem:
W tej chwili otrzymaliśmy drugą definicję symboli Christoffela z pierwszej.
[edytuj] Pochodna kowariantna o współrzędnych kowariantnych
W tym rozdziale policzymy pochodna kowariantną o współrzędnych kowariantnych. Oznaczmy jako:
A teraz różniczkujemy wielość wektorową A
Ale 
A zatem: 
A teraz po przemianowaniu indeksów:
Policzmy:
A zatem
Wyrażenie
nazywamy pochodna absolutną i jest jednocześnie pochodną kowariantną
[edytuj] Pochodna kowariantna o współrzędnych kontrawariantnych
W tym rozdziale policzymy pochodna kowariantną o współrzędnych kontrwariantnych. Wiadomo,że:
Ale 
A teraz policzmy po przemianowaniu indeksów:
A zatem pochodna kowariantną jest:
[edytuj] Pochodna tensorowa iloczynu tensorów
Niech mamy pochodną tensorową tensorów kowariantnych: Udowodnijmy, że:
Zatem:
Co kończy dowód.
Niech mamy podchodną tensorów kontrwariantnych: Udowodnijmy, że:
Zatem:
Co kończy dowód.
[edytuj] Właściwości przemienne kolejności wskaźników tensora Christoffela
Niech mamy pochodną tensorową pewnego skalaru:
Również zachodzi:

,
a więc zwykła pochodna zwykłej funkcji jest tensorem.
Z definicji pochodnej kowariantnej, oraz korzystając,że pochodna funkcjii jest tensorem, mamy:
Ponieważ zachodzi:
To mamy:
Dla dowolnej pochodnej funkcji zwykłej, mamy:
Udowodnijmy teraz inne twierdzenie, że:
Z definicji,mamy:
,
a także zdefiniujmy,że:
Odejmując obie strony tych równań otrzymujemy:
.
Ponieważ wektory kowariantne mogą być dowolne, to mamy:
[edytuj] Uogólnienie tensora absolutnego
Definicja takiego tensora ma się:
Oznaczmy
oraz 
A zatem otrzymujemy:
A szczególnym przypadkiem powyższej definicji jest:
lub 
[edytuj] Pochodna kowarianta o współrzędnych kowariantnych i kontrawariantnych
Aby udowodnić wzór na pochodną tensorową na dowolną wielkość tensorową, należy skorzystać z definicji z poprzedniego rozdziału.

Teraz skorzystajmy z definicji symboli Christofela,mamy:
oraz:
A zatem wzór na różniczką przedstawia się następująco:
A zatem:
A więc pochodna tensorowa przedstawia się następująco:
Dla tensorów dwuwskaźnikowych przedstawia się następująco:
Oraz:
A nawet:
[edytuj] Własności tensora metrycznego
Mamy dla dowolnego tensora 
Dla spółrzędnych kartezjańskich,tensor metryczny jest jako:
a także:
Tensor dla dowolnego układu współrzędnych, mamy:
jest tensorem odwrotnym do
, wynika stąd:
Różniczkując pierwsze równanie,mamy:
Zauważając,że:
Wykorzystując tą powyższą równość, mamy:
Jeśli powyższa równość ma być spełniona dla dowolnego
, to musi być spełnione:
[edytuj] Wyznaczanie symboli Christoffela
Korzystając z definicji pochodnej kowariantnej tensora metrycznego otrzymujemy:
- (j,r,l)->

Poprzez permutację wskaźników, otrzymujemy równania:
- (r,l,j)->

- (l,j,r)->

Następnie dwa pierwsze równania dodajemy do siebie a ostatnie od otrzymanego odejmujemy i zastępując wskaźnik niemy przy symboli Christoffer'a z k na p, mamy:
.
Dzieląc przez dwa oraz mnożąc przez
, otrzymujemy:
Po przekształceniach, mamy:
Co można zapisać inaczej:
[edytuj] Tensor Riemanna-Christoffela dla tensorów kontrawariantny
Teraz udowodnimy że pochodne mieszane w przestrzeni nieuklidesowej nie są równe,tzn.:
Ale wiadomo, że pochodna kowariantna:
Dostajemy:
A zatem:
gdzie:
[edytuj] Tensor Riemanna-Christoffela dla tensorów kowariantnych
Teraz udowodnimy że pochodne mieszane w przestrzeni nieuklidesowej nie są równe,tzn.:
Ale wiadomo, że pochodna kowariantna dla współrzednych kowariantnych przedstawia się:
Obliczmy teraz:
A zatem ostateczny wynik:
A zatem Tensor Riemanna-Christoffela, czyli tensor krzywizny, wynosi:
Ostatecznie różnica pochodnych kowariantnych dla tensorów kowariantnych wynosi:
[edytuj] Tensor Riemanna-Christoffela (tensor krzywizny) zdefiniowany przy pomocy tensorów metrycznych
Tensor Christofera jest zdefiniowany jako:
A tensor krzywizny Riemanna-Christoffela jako:
Policzmy teraz tensor krzywizny:
Ale mamy:
stąd mamy:
A więc tensor krzywizny, ma się jako:

Policzmy tensory cząstkowe:
a także:
Wykorzystując te wnioski, teraz możemy policzyć promień krzywizny:
Stąd otrzymujemy, że tensor krzywizny ma się jak:
Można powiedzieć, że:
Stąd mamy:
[edytuj] Tensorowy charakter tensora krzywizny
Definicja tensora krzywizny ma się jako:
Z definicji pochodnej tensora, mamy:
Tensor krzywizny jest równy:

W ten sposób udowodniliśmy, że :
jest tensorem.
[edytuj] Właściwości tensora krzywizny
Ze względu na przestawinie wskaźników w pierwszej parze wskaźników: 
Ze względu na przestawinoie wskaźników w drugiej parze wskaźników: 
Ze względu na przestawienie pary wskaźników:
Stwierdziliśmy,że:
Przejdźmy do następnej tożsamości:
Zatem udowodniliśmy, że:
[edytuj] Tożsamość Bianchiego
Pochodna zwykła tensora krzywizny przyjmuje postać:
Policzmy wyrażenie:
Powyższą tożsamość jest spełniona, bo różniczkowanie jest przemienne, czyli udowodniliśmy:
Zdefiniujmy tensor w postaci:
Można udowodnić, że:
.
Udowodnijmy,to:
Udowodniliśmy, że tensor
, jest tensorem antysymetrycznym.
Pochodna tensorowa tensora
ma się jako:
Policzmy wyrażenie:
Udowodniliśmy, że zależność ma się jak:
Teraz wykorzystamy, z definicji :
mamy:
A także mamy:
Dochodzimy do wniosku jeśli
, mamy:
Można udowodnić, że:
,
bo tensor krzywizny zależy tylko od drugich pochodnych tensora metrycznego, a nie od samego tensora krzywizny.
Oraz także mamy:
Zróżniczkujmy obie strony przedostatniego równania tensorowego względem :
, dochodzimy do wniosku z przemienności różniczkowania zwykłego, a zatem mamy:
Wcześniej udowodniliśmy, że:
Tożsamość Bianchiego przyjmuje zatem postać:
[edytuj] Tensor Ricciego
Definicja tensora Ricciego jest następująca:
A oto jego dowód:
Co kończy dowód.
Tensor Ricciego można zdefiniować również:
A skalar Ricciego można zdefiniować:
[edytuj] Tensor Einsteina
Zastosujmy zwężenie tensora Ricciego do tożsamości Bianchiego:
przekształcając,mamy:
Powyżej z skorzystaliśmy, z:
Dokonajmy teraz ponownego zwężania, ostatnie równości:
Powyżej skorzystaliśmy,z:
Zatem,mamy po przemianowaniu wskaźników:
Następnie wykorzystując deltę Kroneckera, mamy:
Idąc dalej by mieć górne wskażnik przy tensorach, mamy:
Wyłączając pochodną tensorową przed nawias, mamy:
Tensor:
Nazwijmy tensorem Einsteina, udowodniliśmy, że zachodzi:
Ten tensor w postaci bezwskaźnikowej wygląda następująco:
[edytuj] Linie geodezyjne
W przestrzeni euklidesowej linia prosta jest to krzywa, której przenosi swój własny wektor w sposób równoległy, w przestrzeni nieuklidesowej mamy jakąś krzywą która jest prostą w tym naszym układzie, i aby nasz wektor własny był przenoszony równolegle to musi być stycznie do tej prostej, czyli musi być spełniony warunek:
.
[edytuj] Linie geodezyjne a druga pochodna wielkości kontrwariantnej
Z definicji pochodnej kontrwariantnej,mamy:
Pomnóżmy przez
, otrzymujemy:
Niech zachodzi:
A teraz policzmy wyrażenie, że:
Udowodniliśmy, że:
Podstawiając, za współrzędne wektora
,mamy:
Co w postaci bezwskaźnikowej,mamy:
.
Otrzymaliśmy równanie, dzięki której wektor
jest przenoszony równolegle, stycznie wzdłuż naszej prostej.
Jeśli w prowadzimy
, to można udowodnić w sposób łatwy,korzystająć z poprzedniego równania na line geodezyjne, mamy:
W przestrzeni euklidesowej mamy na pewno:
,to mamy:
, rozwiązując to równanie:
, co jest równaniem prostej.
[edytuj] Linie geodezyjne a druga pochodna wielkości kowariantnej
Przedstawimy teraz inne podejście do linii geodezyjnej w sposób kowariantny. Jeśli
, to mamy z definicji pochodnej kowariantnej, mamy:
Pomnóżmy teraz obie strony przez:
, to otrzymujemy:
Ależ mamy:
, wykorzystując powyższą nierówność, mamy:
Wykorzystując definicję
, mamy:
Jeśli oznaczymy przez
, to ostatnie równanie można przedstawić w postaci:
![\widehat{B}_{p_1p_2...p_n}(\widehat{q}_1,\widehat{q}_2,..,\widehat{q}_m)=
\sum^n_{j=1}\sum^{m}_{k_j=1}\left[\prod^{n}_{i=1}{{\partial q^{k_i}}\over{\partial \widehat{q}^{p_i}}}\right]B_{k_1k_2...k_n}(q_1,q_2,...,q_m)\;](http://upload.wikimedia.org/math/f/8/4/f84c374f0186bdb8768384aaa520e9d3.png)
![\widehat{A}^{p_1p_2...p_n}(\widehat{q}_1,\widehat{q}_2,...,\widehat{q}_m)=\sum^n_{j=1}\sum^m_{k_j=1}\left[\prod^n_{i=1}{{\partial\widehat{q}^{p_i}}\over{\partial q^{k_i}}}\right]A^{k_1k_2...k_n}(q_1,q_2,...,q_m)\;](http://upload.wikimedia.org/math/1/e/1/1e17b2934e8b7de3d7a0c8dbbce6b8f6.png)









































































![=\left[({{\partial a^k}\over{\partial x^l}}+a^m{\Gamma^k}_{lm})_{,n}+({{\partial a^r}\over{\partial x^l}}+a^m{\Gamma^r}_{lm}){\Gamma^k}_{nr}-({{\partial a^k}\over{\partial x^s}}+a^m{\Gamma^k}_{lm}){\Gamma^s}_{ln}\right]+\;](http://upload.wikimedia.org/math/0/0/6/006ed3948952626fdf7d3478745700e5.png)
![-\left[({{\partial a^k}\over{\partial x^n}}+a^m{\Gamma^k}_{nm})_{,l}+({{\partial a^r}\over{\partial x^n}}+a^m{\Gamma^r}_{nm}){\Gamma^k}_{lr}-({{\partial a^k}\over{\partial x^s}}+a^m{\Gamma^k}_{sm}){\Gamma^s}_{ln}\right]=\;](http://upload.wikimedia.org/math/5/e/6/5e6e327bfbba029ba56930e42bb0ecf8.png)






![=\left[\left( {{\partial a_k}\over{\partial x^l}}-a_m{\Gamma^m}_{lk}\right)_{,n}-\left( {{\partial a_r}\over{\partial x^l}}-a_m{\Gamma^m}_{lr} \right){\Gamma^r}_{nk}-({{\partial a_k}\over{\partial x^s}}+a_m{\Gamma^m}_{sk}){\Gamma^s}_{ln}\right]+\;](http://upload.wikimedia.org/math/b/9/1/b916e747804c6c558305ee329dd64477.png)
![-\left[\left( {{\partial a_k}\over{\partial x^n}}-a_m{\Gamma^m}_{nk}\right)_{,l}- \left({{\partial a_r}\over{\partial x^n}}-a_m{\Gamma^m}_{nr}\right){\Gamma^r}_{lk}-({{\partial a_k}\over{\partial x^s}}-a_m{\Gamma^m}_{sk}){\Gamma^s}_{ln}\right]=\;](http://upload.wikimedia.org/math/a/a/1/aa1e59d67f0358b6d4b6a44e575c7291.png)
















































![g^{in}\left[R_{imnl;p}+R_{impn;l}+R_{imlp;n}\right]=0\;](http://upload.wikimedia.org/math/3/c/6/3c6333ca6fa899d1154b708919314dee.png)


![g^{ml}\left[R_{ml;p}-R_{mp;l}+{R^n}_{mlp;n}\right]=0\;](http://upload.wikimedia.org/math/7/4/3/743219d1a5a1a97d675e25c1410213d1.png)






















