Historia Polski/Polska pod rządami władców elekcyjnych/Pierwsza wolna elekcja
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
W 1572 umarł ostatni Jagiellon. Konieczny był wybór nowego władcy Polski. Już pierwszy spór wywołała osoba interrexa. Kto ma nim zostać? Jedni opowiadali się za Janem Firlejem; protestantem, wojewodą krakowskim i marszałkiem wielkim koronnym; inni zaś za Jakubem Uchańskim; prymasem. Temu ostatniemu ta funkcja przypadła, przy kolejnych elekcjach to właśnie prymasowie byli interrexami.
Zimą 1573 r. odbył się w Warszawie sejm konwokacyjny. Rozgorzała walka w sprawie miejsca elekcji. Wybierano między Warszawą a Lublinem. Na Lubelszczyźnie znaczną siłę tworzyli protestanci, a na Mazowszu zubożali katolicy. Zdecydowano się na wieś Kamień koło Warszawy. Głosowano województwami. Głosować mogła cała szlachta.
Różnowiercy i katolicy postanowili anulować spory religijne, na czas elekcji, dla dobra Rzeczpospolitej. Podpisali w 1573 r. akt konfederacji warszawskiej. Gwarantował on podstawy prawne dla innowierców.
Kandydatami do tronu Polski i Litwy byli:
- arcyksiążę Ernest Habsburg,
- car Iwan Groźny,
- królewicz francuski Henryk Walezy,
- Jan III Szwedzki, mąż Katarzyny Jagiellonki.
Szlachta głosowała bezpośrednio i indywidualnie, lecz - województwami. Wybór padł na Henryka Walezego, któremu sejm elekcyjny w maju 1573 r. przedstwaił szereg warunków.
[edytuj] Artykuły henrykowskie
Szlachta spisała wszystkie swe przywileje oraz prawa i obowiązki króla. Nazwano ja artykułami henrykowskimi.
Zasady zawarte w artykułach były dla każdego władcy jednakowe:
- gwarantowały szlachcie zachowanie przywilejów,
- określały zasady ustroju i prawa Rzeczypospolitej,
- nakazywały królowi zwoływanie sejmu walnego co dwa lata na okres 6 tygodni,
- król na stałe ma przy swoim boku radę doradczą złożoną z czterech senatorów (tak zwanych rezydentów),
- nie pozwalały na używanie tytułu dziedzicznego; król miał być wybierany tylko poprzez wolną elekcję,
- politykę wewnętrzną i zagraniczną poddawały kontroli sejmu,
- zabraniały podejmować istotnych decyzji politycznych królowi bez zgody senatorów przebywających na dworze królewskim,
- ukazywały zależność monarchy od praw Rzeczypospolitej, czyli od szlachty, która te prawa sporządzała,
- obywatele mają prawo do wolności wyznania (przysięga na przestrzeganie postanowień konfederacji warszawskiej)
- zezwalały na wypowiedzenie królowi nieposłuszeństwa (rokosz), w wypadku łamania przez niego przywilejów szlacheckich.
Artykuły henrykowskie wzmocniły prawa polityczne szlachty i uzależniły od niej władców.
[edytuj] Pacta Conventa
Obok artykułów henrykowskich król musiał także wystawić pacta conventa. Były to zobowiązania aktualnego króla wobec państwa i szlachty.
Henryk Walezy obiecywał:
- spłacić długi Zygmunta Augusta,
- wybudować flotę na Bałtyku,
- wykształcić stu synów szlachecki na własny koszt na uniwersytecie paryskim,
[edytuj] Rządy Walezego
Koronacja Henryka Walezego, opóźniona, odbyła się w lutym 1574 r. Król zatwierdził artykuły henrykowskie, pacta conventa oraz konfederacje warszawską o pokoju religijnym. Król nie licząc się z zasadą dożywotności urzędów, nadał je wielu sobie bliskim osobom. Do Polski dotarła wiadomość o śmierci Karola IX, brata Walezego. Walezy ponaglany przez matkę, Katarzynę Medycejską, opuścił Polskę. Objął tron we Francji. Tam poślubił Ludwikę Lotaryńską (1554 - 1601). Zmarł bezpotomnie w 1589 zamordowany przez obłąkanego dominikanina.
| Czy wiesz, że... ?
Henryk Walezy był biseksualistą. |
| Ciekawostka
Listy, które Henryk Walezy wysyłał do swojej kochanki Marii de Cléves (1553 - 1574) były podpisywane jego własną krwią. |

