Historia dla gimnazjum/Wielkie zmiany

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Dolmen, jest to grobowiec zbudowany z kamiennego bloku wspartego na trzech lub czterech głazach. Ich wzniesie wymagało wysiłku kilku ludzi. We wnętrzu tych konstrukcji archeolodzy odnaleźli ludzkie szkielety oraz dary w postaci naczyń i broni, które składano do grobu wraz z ciałem zmarłego. Ludzie wierzyli w życie pozagrobowe, wyobrażali sobie iż człowiek w nowym życiu będzie potrzebował przedmiotów codziennego użytku.

Pierwsi ludzie żyli w osadach składających się z kilku prostokątnych domów, wykonanych z drewna i glin, a w niektórych obszarach z cegły formowanej z rzecznego mułu. W osadach wyrabiano wszystko co było przydatne do życia: narzędzia, naczynia, sprzęty domowe oraz ubrania. po pewnym czasie w takich osadach powstały zawody i specjalizacje: jedni uprawiali ziemię, inni wytwarzali narzędzia, jeszcze inni zajmowali się wyrobem naczyń i szyciem odzieży. Ludzie, do tej pory zajęci zdobywaniem pożywienia, mogli teraz poświęcić swój czas innej działalności. Z czasem przedmioty coraz bardziej udoskonalano. Mieszkańcy sąsiadujących ze sobą osad zaczęli się wymieniać swoimi wyrobami. W ten sposób narodził się handel wymienny.

Podstawowym surowcem do produkcji narzędzi był krzemień, wydobywany z głębi ziemi. Kopalnie krzemienia również znajdowały się na terenach obecnej Polski. Epoka kamiennych narzędzi dobiegła jednak końca. Około 3 tysięcy lat p.n.e. ludzie nauczyli się wytapiać rudę miedzi. Z miedzi wyrabiano narzędzia służące do ozdoby. Z czasem ludzie zajmujący się wytwarzaniem miedzianych wyrobów zauważyli, że jeżeli są one twardsze, jeżeli do wytopu doda się cyny. Po wielu próbach wynaleziono odpowiednie proporcje miedzi i cyny. Uzykano w ten sposób stop nazywany brązem, a epokę w której wyrabiano z niego narzędzia - epoką brązu. Kowali znający tajemnicę produkcji brązu otaczano ogromnym szacunkiem, a ich umiejętności były przekazywane z pokolenia na pokolenie.

Wyroby z brązu

Złoża miedzi i cyny występowały w niewielu miejscach w Europie., dlatego wyroby z brązu były drogie. Handlowano nimi na wielką skalę. W Europie Północnej nie był ród miedzi. Z tego powodu jej mieszkańcy wymieniali bursztyn bałtycki na broń i ozdoby z brązu, pochodzące z rejonu Morza Śródziemnomorskiego.

Pod koniec II tysiąclecia p.n.e ludzie nauczyli się wytapiać żelazo. Było to o wiele trudniejsze niż wytop z brązu, ponieważ ruda żelaza topi się w bardzo wysokiej temperaturze. Pierwsze wyroby z żelaza nie były twardsze i bardziej odporne niż wyroby z brązu, ponieważ rudy żelaza występują w naturze w wielu miejscach i nie trzeba było ich sprowadzać z odległych rejonów.