Historia dla gimnazjum/Wyznawcy jedynego Boga
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Najwcześniejsze dzieje Hebrajczyków (zwanych też Izraelitami lub Żydami) znamy z Biblii. Podobno do Palestyny przybyli z Egiptu w XII wieku p.n.e, pod wodzą Mojżesza. Palestyną jest nazywany wąski i górzysty pas ziemi nad rzeką Jordan a wybrzeżem Morza Śródziemnego. W czasach Mojżesza kraj ten był nazywany Kanaanem. W Palestynie poza obszarami nad samym morzem, nie było ziemi nadającej się pod uprawę, dlatego mieszkańcy tych terenów żyli bardzo skromnie albo szukali lepszego losu za granicami kraju.
Na początku X w. p.n.e na terenie Palestyny powstało królestwo żydowskie. Najsłynniejszymi władcami byli Dawid i jego syn Salomon. Ten drugi, wybudował w Jerozolimie świątynię ku czci Jahwe, boga Izraelitów. Dzięki niej Jerozolima stała się świętym miejscem wszystkich żydów.
[edytuj] Niewola babilońska
Po śmierci Salomona, państwo zostało podzielone na pół, a duża część Palestyny została podbita przez wojowniczych sąsiadów. Jeszcze przez następne dwa wieki państwu udawało się utrzymać niezależność, do czasu gdy w VI w. p.n.e. Jerozolimę zdobyli Babilończycy. Wówczas została zniszczona świątynia Salomona, a większość mieszkańców miasta przesiedlono do innych miast w Mezopotamii. Była to tak zwana niewola babilońska. W 539 roku p.n.e. król Cyrus zdobył Babilon, i wygnańcy mogli wrócić do ojczyzny. Niewola babilońska trwała około 50 lat, po powrocie do ojczyzny, byli mieszkańcy tamtych terenów zaczęli odbudowywać zrujnowane miasto - Jerozolimę, w tym świątynie Jahwe. Od tamtej pory Hebrajczyków zaczęto nazywać Judejczykami - od tego słowa pochodzi współczesna nazwa tego narodu - Żydzi. Niewola babilońska była ważnym okresem w historii Żydów. Działali wtedy liczni prorocy którzy umacniali w ludziach wiarę i przywiązanie do obyczajów przodków. Prorocy nauczali o Mesjaszu, władcy zesłanym przez Jahwe, który w nagrodę za wierność jedynemu Bogu wyzwoli w przyszłości Żydów i odbuduje ich królestwo.
| Prorok - Określenie prorok pochodzi od greckiego słowa profetes, oznaczającego człowieka który przemawia w imieniu Boga. W Biblii Hebrajczyków prorokami są ludzie którzy są wysłannikami Boga. Zobacz też: Prorok. |
| Biblia - Zbiór ksiąg żydowskich i chrześcijańskich, uznawanych przez wiernych za natchnione przez Boga. Słowo biblia pochodzi z języka greckiego i oznacza: księgi. Pisma z których składa się Biblia hebrajska (stary testament), powstawały przez prawie tysiąc lat. Dopiero w I wieku p.n.e. ustalona została ich ostateczna wersja. Zobacz też: Biblia. |
[edytuj] Żydzi- wyznawcy jedynego Boga
Mieszkańcy Egiptu i Mezopotamii byli politeistami, ponieważ wierzyli w wielu bogów. Natomiast Żydzi byli monoteistami, gdyż wierzyli w jednego boga - Jahwe. Wierzyli że stworzył On świat i wszystkie istoty żywe, a oni są wybrańcami z którymi zawarł przymierze. A w zamian za szczególną opiekę nad nimi, ludzie powinni mu służyć i wypełniać jego wolę. Najważniejsze boskie boskie zalecenia zostały zawarte w dziesięciorgu przykazań (dekalog). Wierzono iż bóg wręczył je Mojżeszowi na gorze Synaj jako potwierdzenie zawartego przymierza. Najważniejsze przykazanie zabraniało czci innym bogom. Pozostałe wskazywały , jak należały postępować. Religię Żydów nazywamy judaizmem.
| Monoteizm - Wiara w jednego Boga. Zobacz też: Monoteizm |
| Politeizm - Wiara w wielu Bogów. Zobacz też: Politeizm |