Kolędy/A witajże Jezu z Panny narodzony

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

A witajże Jezu z Panny narodzony - polska pastorałka.

[edytuj] Słowa

A witajże Jezu z Panny narodzony;

Czemuś tak ubogo na sianku złożony?

Leżysz, widzę, w twardym żłobie,

Nie masz odzieży na Sobie;

O Wszechmocny Panie!

Jak Ci zdrowia stanie?

Najświętsza Marya wielce się dziwuje,

Twej prześlicznej twarzy pilnie przypatruje:

Iżeś z nieba wysokiego

Na ziemskie nizkości -

Zażywać przykrości.

Józef staruszek stoi zadumany;

Dziwi się miłości Twej Panie nad pany;

Cóż za miłość Twoja była,

Która Cię tu sprowadziła

Z tronu niebieskiego - Pana tak wielkiego!

Na padole płączu tak przykrości wiele

Ponosisz mój Jezu w Przenajświętszym Ciele.

Wszystko dla człeka grzesznego,

Bo chcesz, żebyś zbawił jego;

Przez Twe narodzenie - by miał odkupienie.

Nie masz nic dworzanów, aby Ci służyli,

Przy Twem narodzeniu aby się cieszyli;

Tylko widzę osła z wołem,

Którzy Ciebie parą społem

Grzeją swą bydlęcą, kiedy ludzie nie chcą.

Pasterze spieszą za głosem Anielskim,

Jak się dowiedzieli o Królu niebieskiem;

I trzody poodbiegali,

Aby Ci pokłon oddali

Bogu Prawdziwemu, w stajni złożonemu,

A i królowie czemprędzej z darami

Spieszą się mój Jezu, by Twymi sługami

Mogli być w królestwie Twojem;

Pogardzając państwem swojem,

Wolą służyć TObie,

I żyć z Tobą w niebie.

Ja też grzesznik wielki przychodzę co Ciebie,

Ścieląc się pod nóżki; przyjmij mnie do Siebie!

Wszakżeś się na to narodził,

Byś nas z piekła wyswobodził;

Boże nieśmiertelny, Bożdźże pochwalony!

   góra strony