Kolędy/Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi - polska pastorałka.

[edytuj] Słowa

Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi, trzej Królowie od wschodu.

Tu z darami, ofiarami, każdy swego narodu.

Do Betlejem, gdzie złożony z Panny Chrystus narodzony,

Jadą z licznymi dwory.

Murzynowie, Arabowie, z Tarsu to są Królowie

Nauczeni, oświeceni ci święci trzej Magowie.

Przez proroka Balaama, co potwierdza gwiazda sama,

Prowadząca do szopy.

Nie leniwi, lecz skwapliwi swoje kraje rzucają,

A w te strony, swe korony w szopie Panu składają;

Jeruzalem nawiedzając i Heroda się pytając,

Gdzie Król Chrystus narodzon?

Herod wita, Królów pyta: Co to za Król na świecie?

Obiecany i przysłany, w którym judzkim powiecie?

Na co rzekną, że Prorocy o anielskiej Jego mocy,

Piszą z Ducha Świętego.

Pozdrowiwszy, nawiedziwszy, Jeruzalem żegnają

A bez zwłoki spieszne kroki do Betlejem wraz dają;

Melchior i z Baltazarem, Gaspar z znacznym złota darem

W szopie raczą Chrystusa.

Lubo w żłobie, jednak sobie Dziecię Boga szacują,

Otworzywszy, skarb złożywszy, wonność, mirrę darują;

A w najczystsze Panny ręce, Matce Bożej, swej Panience,

Wdzięczne dary złożyli.

Złoto Pana, a Kapłana kadzidło oznaczało,

Mirra znakiem, mękę smakiem w tych darach wyrażało.

Co królowie, gdy oddali, Pana w żłobie pożegnali

Z Matką Jego Maryją.

Więc w krainę, w swą dziedzinę święci spieszą Panowie,

A w spocznieniu i w zaśnieniu z nieba stają posłowie.

Świętych Królów proste drogi rozkazują w domu progi

Inszym wracać gościńcem.

I tak święci, w łaskę wzięci od Pana wcielonego,

Przy radości, wesołości, dla nas narodzonego.

Wierni będąc, wyznawali, że Bóg zrodzon, ogłaszali,

Aby zbawił narody.

I my dary, z serc ofiary dajmy Panu z Królami:

Miłość w złocie, zapach w cnocie, mirrę gorzką i z nami:

Prosząc Pana poznanego, Boga w żłobie złożonego,

By nas niebem darował.

   góra strony