Kolędy/Bóg w Trójcy świętej sprawił

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Bóg w Trójcy Świętej sprawił to w niebie,

Aby grzesznika przyjął do Siebie:

Który Go przez grzech porzucił,

Chce, by się do Niego wrócił,

Dziwnym sposobem.

Bóg Ojciec Syna z łona Swojego,

Zsyła na odkup człowieka grzesznego:

Tak Bóg Syn, Jezus Najmilszy,

Idzie na świat, nie kto inszy,

Zbawić człowieka.

Zstępuje Poseł z nieba górnego,

Jako pociecha ludu swojego;

Bóg Ojciec Swą wszechmocnością,

I Duch Święty Swą mądrością,

Wszystko to sprawił.

Panna poczęła i porodziła,

Gdy przez miesięcy dziewięć nosiła;

Złożyła Go na wianeczku,

Dała pokłon Dzieciąteczku,

Z wielkiem weselem.

Pasterze, którzy straż trzody mieli,

Światłość na niebie wielką ujrzeli:

Anioł się im ukazuje,

Do Betlejem rozkazuje

Powitać Pana.

Gdy przybieżeli, Dziecię we żłobie

Ubogo leży w ludzkiej osobie:

Padli przed Niem na kolana,

Powitali swego Pana

Narodzonego.

Panna się cieszy, Dziecię całuje,

Niewczasu jego sercem żałuje,

Mówiąc: Synu mój kochany,

Z dawna na świat pożądany,

Bądź pochwalony.

Królowie dary oddają swoje,

Przyjmijże, Dziecię, wszystko to Twoje:

Pierwszy Mu oddaje złoto,

Mówiąc, że Już nie dbam o to,

Bo Cię miłuję.

Drugi kadzidło stawia przed Pana,

Znaj Stwórcę twego, duszo kochana:

Trzeci mirę ofiarował, Każdy, co miał, to darował

Panu swojemu.

A my, grzesznicy w grzechach ospali,

Trzeba, żebyśmy pokłon oddali;

Boć On nam odpuści grzechy,

Da z Sobą zażyć pociechy,

Na wieki wiecznie.