Kolędy/Boże i Królu jakież Twoje trony

Boże i Królu jakież Twoje trony!

Jakież ozdoby, jakie masz korony!

Szopka i żłobek i nikczemne siano,

Wszystkie dostatki, które ci tu dano.

Gdzież się zostały szaty purpurowe,

Gdzie są szkarłaty, gdzie tkanina perłowe?

Mizerne siano! o jak ostra trawa!

Czemu się miększą pościółką nie stawa.

Schowaj od ziemię skarby swoje, świecie,

Schowaj włodarzu rozkoszne twe kwiecie:

Milszy jest Bogu żłóbek siankiem słany,

Niźli szpalerów złota pełne ściany.

Wyjdźcie książęta z ozdobnych pokoi,

Patrzcie, czy Bogu tak leżeć przystoi:

Żadnych się bogactw od was nie doprasza,

Niech go okryje siankiem ręka wasza.

Wynijdźcie wszyscy, co wygód pragniecie,

Patrzcie jak w nędzy leży Boskie Dziecię,

Jako pogardza świata dostatkami.

Jako naucza gardzić rozkoszami.

Boże! coś zstąpił z niebios wysokości,

Nie pragniem bogactw, trzymaj nas w mierności:

Wolimy cnoty nad bogate mienie,

Przy którym trudno otrzymać zbawienie.

Twoja to łaska i upodobanie

Za skarb na świecie największy nam stanie:

O nią prosimy i jej to pragniemy,

Bo z nią szczęśliwość wieczną osiągniemy.

by Yasha