Kolędy/Do nóg Twoich się zbliżamy
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
< Kolędy
Do nóg Twoich się zbliżamy - polska pastorałka.
[edytuj] Słowa
- Do nóg Twoich się zbliżamy, upadamy,
- Jezu w tym żłóbeczku złożon na sianeczku!
- Byś nas raczył błogosławić
- Przytem od szkody wybawić,
- Trzody, owieczki.
- A mój miły wziąwszy Franek obarzanek,
- Stach masła garnuszek,
- Kuba worek gruszek,
- Niesie Panu po kolędzie.
- Jeśli tego mało będzie,
- Przydam jabłuszek.
- Mazur woła! hojże moja! do oboja,
- I do piscałecki, dła tej Dziecinecki:
- Zagram ze mu wdzięcnie miło.
- By się z nami uciesyło,
- To Paniątecko.
- Rusin mówi hałłyłuja, pomyłuja
- Odnych zakłykaty, druhich poprachaty,
- By wsichutko prychodyły,
- Knyszy, pyrochy znosyły,
- Panu dawały.
- Moskalowi gdy znać dano, nakazano:
- Kak stupaj bąjtuszka rodytsia dytiuszka,
- Drugich braty zakłykaty,
- Sołdat braty popłachaty,
- Stupaj w Betlehem.
- Litwin z lasa jak kiełbasa hasa, hasa,
- Przyprawia boćwinę, by karmił dziecinę,
- A kaołuchę kraje palcen,
- Kądluch stawia razem z smalcem,
- Wiotalis kieptas.
- Węgrzyn kusy z olejkami, z kropelkami,
- Do szopy przybywa , w toż głosu dobywa:
- Legem, legem malatana,
- Sem prynosim tu dla Pana,
- Zdrowe olejki.
- Niemiec bieży marsz w te tropy, do tej szopy,
- Ach! ach! mein Kinder, in dem grossen Winter,
- lst gebohren ausserkohren,
- in der Krippe nicht erforen,
- In Betlehem ształ.
- Holenderczyk gdy przybywa, z sobą wzywa
- Pobliższe Narody, do szopy w zawody,
- Angielczyka i Duńczyka,
- Kicynenig, wart ein wenig
- Tuch und Gold ist da.
- Włoch z daleka nadskakuje, wykrzykuje,
- Dovet e syniore, nostro grand amore,
- Aportasto un bel piato,
- De limoni, macaroni,
- Per i bambini.
- Hiszpan słucha, w Niebo dmucha, koło ucha,
- Pyta czy w Madrycie, narodzone dziecię,
- Valga dios, senior mios,
- Tele geros Kawalerus
- Sicero meciu.
- Francuza choć nie proszono, obaczono,
- Mon diu! co się dzieje? w Betleem jaśnieje:
- Notr Damo święta Panieneczko,
- Witam twego Jezuseczko,
- Bą żur o bą diu
- Cygan bieży z dary swemi za drugiemi,
- Furdyt sołonynka, dla bożocho Synka:
- Dziassa prindi dziakulina,
- Pereskoczyt i dolina,
- Do Betleemu.
- Także żydom nakazano i znać dano,
- By Pana, witali, do Szopy biegali,
- Pokłon Jemu oddawali.
- Mesyasza, wyznawali
- Winnym ukłonem.
- Zydzi mowią: z kąd Messyasz, to Pan nie nasz,
- Nie tak on psichodzi, jak w Bublii chodzi,
- My go czekamy wielkiego,
- Wy go macie maleńkiego,
- Win der dzieciątko.
- Łacinnik śpieszy hukając i śpiewając:
- Verbum Caro factum, nobis Coelo datum,
- Atque genti confitenti,
- Et in Terra permanenti,
- Salus aeterna.
- A od Wschodu trzej Królowie, monarchowie.
- Do Betleem jadą, ofiary swe kładą:
- Narodzonego witają,
- Innym ochoty dodają
- By się cieszyli.
- Przyjmijże nas za twe sługi, na wiek długi,
- Jako twych poddanych, Jezu tobie danych,
- Przyjmijże i to co dajemy.
- Bo się więcej nie możemy,
- Czem ci przysłużyć.