Matematyka dla liceum/Funkcje wymierne/Działania na wyrażeniach wymiernych
Spis treści |
[edytuj] Działania na wyrażeniach wymiernych
W tym rozdziale przedstawimy niektóre metody przekształcania wyrażeń wymiernych. Będą to:
- skracanie
- rozszerzanie
- sprowadzanie wyrażeń wymiernych do wspólnego mianownika
- dodawanie i odejmowanie wyrażeń wymiernych
Jak widzimy, są to te same przekształcenia, jakie wykonujemy na zwykłych ułamkach (liczbach wymiernych). Jedyną różnicą jest to, że wszystkie operacje zamiast na liczbach, wykonujemy na wielomianach.
[edytuj] Skracanie i rozszerzanie wyrażeń wymiernych
Jeżeli w liczbie wymiernej zapisanej w postaci ułamka zwykłego pomnożymy licznik i mianownik przez tę samą liczbę, wartość liczby wymiernej nie ulegnie zmianie:

Jest to rozszerzanie ułamka. To samo możemy zrobić z wyrażeniem wymiernym - pomnożyć licznik i mianownik przez ten sam wielomian.
Przykład 1.
-
- Otrzymane wyrażenie zazwyczaj jest równoważne poprzedniemu (w powyższym przykładzie nie dzieje się tak dla x=-1) - jego wartość po podstawieniu dowolnej wartości
będzie taka sama jak w pierwotnym wyrażeniu.
Odwrotnością rozszerzania jest skracanie: jeżeli w liczniku i mianowniku wyrażenia wymiernego występuje ten sam czynnik, możemy przez niego skrócić nasze wyrażenie:
Przykład 2.
- Czynniki, które skracamy, zaznaczone są niebieskim kolorem:
- a)

- b)

- c)

- a)
Analizując powyższe przykłady może się nasunąć pytanie: co zrobić, jeśli w liczniku i mianowniku żaden wielomian się nie powtarza? Czy w takim przypadku skrócenie wyrażenia wymiernego także jest możliwe?
Okazuje się, że czasami takie wyrażenia wymierne możemy skrócić. Pomaga nam w tym rozłożenie wielomianów na czynniki ( patrz Wielomiany/Rozkład wielomianów na czynniki).
Przykład 3.
- Skrócimy wyrażenie
- Najpierw rozkładamy wielomiany w liczniku i w mianowniku na czynniki.
Licznik rozkładamy wykorzystując wzory skróconego mnożenia: - Znajdujemy pierwiastki wielomianu w mianowniku i zamieniamy go na postać iloczynową:
- Po rozłożeniu licznika i mianownika skracamy nasze wyrażenie:
- Oto kolejny przykład, z wielomianami wyższych stopni:
Jeśli po rozłożeniu licznika i mianownika na czynniki możliwie najniższego stopnia żaden z nich się nie powtarza, oznacza to, że nie można skrócić danego wyrażenia.
Przykład 4.
-
- Tych wielomianów nie możemy dalej rozkładać. Żaden czynnik nie powtarza się w liczniku i w mianowniku. Nie możemy skrócić tego ułamka.
[edytuj] Dodawanie i odejmowanie wyrażeń wymiernych
Wynikiem dodawania lub odejmowania wyrażeń wymiernych powinno być także wyrażenie wymierne. Kiedy obydwa mają równe mianowniki, postępujemy analogicznie jak w przypadku zwykłych ułamków:
- Wielomian w mianowniku pozostawiamy bez zmian
- Dodajemy (odejmujemy) wielomiany w liczniku
Przykład 5.
- Tak dodajemy ułamki o jednakowym mianowniku:
- A tak wyrażenia wymierne o jednakowym mianowniku:
- Odejmujemy analogicznie:
- Przy odejmowaniu należy uważać na znaki. Minus przed nawiasem zamienia je na przeciwne. Zaznaczono to czerwonym kolorem. Teraz możemy uporządkować nasz wielomian w liczniku:
Co zrobić, jeżeli wielomiany w mianowniku nie są równe? Sprowadzić wyrażenia wymierne do jednego mianownika:
Przykład 6.
- Wykonamy działanie:
- Wspólnym mianownikiem dla obydwu wyrażeń będzie iloczyn ich mianowników:
. Aby go uzyskać, odpowiednio rozszerzamy ułamki:
- Teraz możemy liczniki dodać do siebie:
- Kolejny przykład:
- Wspólnym mianownikiem możemy uczynić
, ale zauważmy, że może nim być też wielomian niższego stopnia,
:
- Na koniec przykład, w którym dodamy do siebie 3 wyrażenia wymierne:
- Pozostaje powymnażać nawiasy w liczniku i uporządkować otrzymany wielomian. Zostawiamy to jako ćwiczenie.
[edytuj] Rozłożenie wielomianów
mniej rachunków
W bardziej rozbudowanych przykładach nieumiejętne przekształcanie wyrażeń wymiernych może doprowadzić do bardzo długich i żmudnych rachunków. Aby ich uniknąć, warto stosować następującą zasadę:
|
Przed wykonaniem działań na wyrażeniach wymiernych rozłóż wszystkie wielomiany w mianownikach. |
Kosztować to będzie trochę pracy, ale zyskujemy niższy stopień wielomianów i prostsze obliczenia w póżniejszej fazie. Oto przykład:
Przykład 7.
- Dodajmy wyrażenia
- Najpierw za wspólny mianownik przyjmujemy iloczyn mianowników:
- W liczniku mamy 15 składników. A jak wyglądać będą obliczenia, gdy zaczniemy od rozłożenia mianowników?
- Widzimy teraz, że za wspólny mianownik możemy przyjąć
- Wielomiany w liczniku i mianowniku są teraz stopnia trzeciego (zamiast czwartego, jak poprzednio) i łatwo przekonać się, że nie skrócimy górnego wielomianu z dolnym (górny wielomian jest różny od zera dla x równego -3,2 bądź -1).
| Czy wiesz, że... Wielomian otrzymany w mianowniku w tym przykładzie: (x+3)(x-2)(x+1) jest najmniejszą wspólną wielokrotnością wielomianów i |

będzie taka sama jak w pierwotnym wyrażeniu.
















. Aby go uzyskać, odpowiednio rozszerzamy ułamki:




, ale zauważmy, że może nim być też wielomian niższego stopnia,
:



mniej rachunków





