Mechanika kwantowa/Podstawowe operatory w mechanice kwantowej
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
[edytuj] Podstawowe operatory w mechanice kwantowej
W mechanice kwantowej podstawową rolę odgrywają operatory (hermitowskie i unitarne) zwane obserwablami. Każdy tego typu operator (obserwabla) wiąże się z jakąś mierzalną wartością fizyczną układu (np. spin, energia, pęd, etc.).
Każdy operator ma swój odpowiednik w mechanice klasycznej, np. operator k-tej składowej pędu i jego odpowiednik klasyczny:
- mechanika klasyczna
- mechanika kwantowa
Warto tu też wspomnieć o bardzo ważnej zasadzie mechaniki kwantowej związanej z operatorami:
Jeżeli w rówaniu mechaniki klasycznej nie występuje operacja różniczkowania, to zamieniając wartości klasyczne na ich odpowiedniki kwantowe (operatory) równanie to staje się także prawdziwe dla mechaniki kwantowej.
Przykładowa zamiana:

Przykład zastosowania tej zasady zostanie podany na przykładzie równania Kleina-Gordona.
Przedstawione tu zostaną najczęściej używane operatory i ich działanie na funkcje falową:
Operator k-tej składowej położenia:

Jak widać opiera się na przemnożeniu k-tej składowej położenia przez funkcje falową.
Operator k-tej składowej pędu:

lub ogólniej:

Operator energii kinetycznej:

Operator energii potencjalnej:

Ważna uwaga : w mechanice kwantowej przyjęło się nazywanie energii potencjalnej i jej operatora po prostu potencjałem
Jak w przypadku operatora położenia - opiera się po prostu na przemnożeniu potencjału przez funkcje falową.
Operator energii całkowitej (hamiltonian):

W mechanice kwantowej ważną kwestią jest umiejętność konstrukcji hamiltonianu dla danego układu fizycznego (układu cząstek) - jednym z przykładów jest uwzględnienie petrubacji związanych z odziaływaniem kilku cząstek w operatorze potencjału hamiltonianu.
Operator energii:

Szczegóły dotyczące operatorów i ich własności zostaną przedstawione w dalszej sekcji podręcznika.