Mechanika kwantowa/Równania Weyla

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

[edytuj] Równania Weyla

Jak można zauważyć, równanie Schrödingera jest równaniem różniczkowym drugiego rzędu w pochodnych względem zmiennych przestrzennych (\nabla^2), a pierwszego względem czasu (\frac{\partial}{\partial t}). Faktem z tego wynikającym jest to, że równanie Schrödingera nie nadaje się do opisu cząstek wysokoenergetycznych, ponieważ oddziaływania takich cząstek muszą być opisane w sposób relatywistycznie niezmienniczy, dlatego od równania opisującego ich zachowanie wymaga się by współrzędne i czas występowały w nim w sposób równorzędny.


Próbę stworzenia równania falowego pierwszego rzędu, relatywistycznie niezmienniczego i mającego pochodne współrzędnych i czasu występujące w sposób symetryczny podjął się Paul Dirac. Dla cząstek bezmasowych to równanie przyjmuje postać równań Weyla:


\frac{\partial \psi(\vec{r},t)}{\partial t}  = \pm (\sigma_{1}\frac{\partial \psi(\vec{r},t)}{\partial x} + \sigma_{2}\frac{\partial \psi(\vec{r},t)}{\partial y} + \sigma_{3}\frac{\partial \psi(\vec{r},t)}{\partial z}) = \pm\hat{\sigma}\frac{\partial \psi(\vec{r},t)}{\partial {\vec{r}}}


W równaniach Weyla czynniki σ są nieznananymi współczynnikami, które dobieramy tak, aby rozwiązanie powyższych równań spełniało także równanie Kleina-Gordona.

Podnosząc wszystkie strony równania do kwadratu i porównując współczynniki otrzymujemy następujące zależności:


\sigma_{1}^{2} = \sigma_{2}^{2} = \sigma_{3}^{2} \,


\sigma_{1}\sigma_{2} + \sigma_{2}\sigma_{1} = 0 \, itd.


m = 0 \,


Powyższe zależności muszą być spełnione uwzględniając wszystkie możliwe znaki stron w równaniu. Jak można zauważyć, mnożenie współczynników σ nie jest przemienne, więc mogą być przedstawione w postaci macierzy. Jeżeli ktoś miał styczność z fizyką atomową, to pewnie wie, że powyższe zależności dla współczynników spełniają macierze Pauliego o wymiarze 2x2. Wiążą się one z opisem spinowych stopni swobody elektronu (lub ogólniej fermionu):


\sigma_{1} = \begin{pmatrix} 0 & 1 \\ 1 & 0 \end{pmatrix}


\sigma_{2} = \begin{pmatrix} 0 & -i \\ i & 0 \end{pmatrix} \,


\sigma_{3} = \begin{pmatrix} 1 & 0 \\ 0 & -1 \end{pmatrix} \,


Czynnik \vec{\sigma} \, po prawej stronie równań Weyla oznacza operator wektorowy, którego kartezjańskie współrzędne są macierzami Pauliego \sigma_{1} \,, \sigma_{2} \,, \sigma_{3} \,:


\vec{\sigma} = \sigma_{1}\hat{x} +  \sigma_{2}\hat{y} + \sigma_{3}\hat{z}\,