Niemiecki/Wie heißt du

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Spis treści 1 Wie heißt du? 2 Alfabet. Przywitania i pożegnania. 3 Zaimek osobowy 4 Czasownik. Czas teraźniejszy

[edytuj] Wie heißt du?

Guten Tag! Guten Tag! Wie heißen Sie? Ich heiße Eva Gerhard. Danke schön. Auf Wiedersehen! Auf Wiedersehen!	Hallo! Hallo. Wie heißt du? Ich heiße Michael, und du? Ich bin Katja. Tschüß! Tschüß!

[edytuj] Alfabet. Przywitania i pożegnania.

Pierwszym krokiem do nauczenia się języka niemieckiego jest alfabet. Wygląda on następująco:

Alfabet niemiecki: a, ä, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, ö, p, q, r, s, ß, t, u ,ü, v, w, x, y, z

Od razu zwracają uwagę litery nie występujące w języku polskim, a więc: ä, ö, ß oraz ü.

• ä (a umlaut) jest przegłosem litery a, wymawia się jak polskie e (natomiast niemieckie e zwykle pośrednio między polskim e, i oraz y)
• ö (o umlaut) jest przegłosem litery o, wymawia się z językiem ułożonym jak do e i wargami zaokrąglonymi do o
• ü (u umlaut) jest przegłosem litery u, wymawia się z językiem ułożonym jak do i i wargami zaokrąglonymi do u; tak samo wymawia się w języku niemieckim y.
• ß (szarfes es lub es-cet) to podwojone s, wymawia się jak podwójne "s".

Nagrane materiały: Niemiecki alfabet odsłuchaj^* oraz umlauty odsłuchaj^*

Przywitania:

• Guten Morgen - Dzień dobry (przed południem)
• Guten Tag - Dzień dobry (po południu)
• Guten Abend - Dobry wieczór
• Hallo - Hej, cześć
• Grüß Gott! - dosł. Sław Boga, ~ Szczęść Boże (używane tylko na południu Niemiec i w Austrii)

Pożegania:

• Tschüs - Na razie
• Auf Wiedersehen - Do widzenia
• Gute Nacht - Dobranoc

[edytuj] Zaimek osobowy

Zaimki osobowe w języku niemieckim zasadniczo zgadzają się ze swoimi odpowiednikami w języku polskim (ich = ja, du = ty, er = on, sie = ona (lp.), es = ono, wir = my, ihr = wy). Wyjątek stanowi 3. osoba lmn., w języku niemieckim występują formy "sie" (oni i one) oraz "Sie" (forma grzecznościowa). Forma osobowa czasownika jest zawsze używana z zaimkiem osobowym, nie ma więc tzw. podmiotu domyślnego. Forma dopełniacza jest niemal niespotykana.

Grammatik - Das Personalpronomen

Singular Nominativ wer? was? (Mianownik kto? co?) ich du er sie es Dativ wem? (Celownik komu?) mir dir ihm ihr ihm Akkusativ wen? was?(Biernik kogo?co?) mich dich ihn sie es Plural Nominativ wir ihr sie Sie Dativ uns euch ihnen Ihnen Akkusativ uns euch sie Sie

Przykłady:

• Ich gehe. - Ja idę.
• Er fragt mich. - On pyta mnie.
• Ihr fragt uns. - Wy pytacie nas.

[edytuj] Czasownik. Czas teraźniejszy

Czasownik, podobnie jak w języku polskim, tak i w niemieckim są częścią mowy określającą czynność lub stan, odmienia się według osób, liczb, czasów i trybów. Czasowniki ze względu na formę można podzielić na proste oraz złożone. Wyróżnia się także czasowniki posiłkowe sein, haben oraz werden i czasowniki modalne.

Formą wyjściową przy tworzeniu czasu teraźniejszego jest bezokolicznik.

Grammatik - Die Konjugation des Verbs im Präsens gehen - iść

Singular ich gehe du gehst er, sie, es geht Plural wir gehen ihr geht sie, Sie gehen

Aby odmienić czasownik w czasie teraźniejszym, odrzucamy końcówkę bezokolicznika -en i do otrzymanego tematu czasownika dodajemy stałe końcówki według schematu.

ich -e du (-est) -st er/sie/es (-et) -t wir -en ihr (-et) -t sie/Sie -en

jeżeli temat czasownika zakończony jest na -t, -dlub grupe spółgłosek -tm, -chn, -ffn,to końcówki spółgłoskowe poszerzamy o -e. Przykłady:arbeit-en, bad-en, rechn-en, atm-en, find-en, vorbereit-en, wart-en.

Do podstawowej grupy czasowników należą czasowniki posiłkowe, tzn. takie, które wprowadzając pewną formę gramatyczną. Do tych czasowników należą: haben (mieć), sein (być) oraz werden (stawać się). Czasowniki te odmieniają się nieregularnie:

Grammatik - Die Konjugation des Verbs "sein", "haben" und "werden" im Präsens

Singular ich bin habe werde du bist hast wirst er, sie, es ist hat wird Plural wir sind haben werden ihr seid habt werdet sie, Sie sind haben werden

U niektórych czasowników występuje zmiana samogłoski tematowej -e w 2. i 3. osobie l.poj. W tej grupie czasowników istnieją dwie możliwości wymiany: - wymiana -e na -i (helfen, nehmen,geben,sprechen) - wymiana -e na -ie (lesen,sehen) Niekiedy samogłoska tematowa czasownika otrzymuje w 2.i 3.osobie l.poj. przegłos (fahren,laufen,schlafen,waschen) w języku niemieckim występują również czasowniki modalne.Odmieniają się w liczbie pojedynczej nieregularnie-tracą przegłos a niektóre zmieniają samogłoskę tematową, 1.i 3. osoba l.poj. nie przyjmuje końcówek können-móc,umieć,potrafić/ müssen-musieć/ wollen-chcieć/ sollen-mieć obowiązek/ dürfen-móc (w znaczeniu:mieć pozwolenie)/ mögen-lubić.