Skialpinizm/Metoda redukcyjna
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
No risk - no fun, no limit - no life, Werner Munter
Spis treści |
[edytuj] Niemożliwość oceny stabilności stoku
Obecnie uważa się, że tylko stoki bardzo niebezpieczne są przewidywalne, stoki umiarkowanie niebezpieczne przypominają pole minowe: obszary o stosunkowo duzej lokalnej stabilności są poprzetykane tzw gorącymi punktami - obszarami niestabilnymi, których zachowanie decyduje o stabilności całego stoku. Stąd nie da się oceniać skoku przez analizę pojedynczych fragmentów, bo można ominąć gorący punkt.
[edytuj] Zarządzanie ryzykiem
Zamiast drobiazgowej analizy stabliności, analizuje się statystyki wypadków. Szuka się niezależnych czynników, które decydują o zagrożeniu. Okazuje się że o większości wypadków decyduje pięć powtarzających się czynników: zagrożenie lawinowe, nachylenie stoku w najstromszym miejscu, wystawa stoku, to czy stok jest jeżdżony po każdym opadzie, rozmiar grupy i odstępy. Czynniki są niezależne więc zagrożenia powodowane przez każdy z nich mnożą się.
[edytuj] Zagrożenie lawinowe
Zaniechanie wycieczek przy zagrożeniu lawinowym równym i większym niż 3°.
[edytuj] Nachylenie stoku w najstromszym miejscu
Ograniczenie się do stoków o nachyleniu < 40°
[edytuj] Wystawa stoku
Omijanie stoków o wystawie północnej
[edytuj] To czy stok jest jeżdżony po każdym opadzie
Wybieranie terenów bardziej uczęszczanych
[edytuj] Rozmiar grupy i odstępy
Małe grupy bezpieczniejsze niż duże.
[edytuj] Granica bezpieczeństwa
Gdzie leży granica bezpieczeństwa? WM podal formule i tak dobral wspolczynniki, że kiedy formula daje wynik 1 prawdopodobienstwo wypadku jest porównywalne z niebezpieczeństwem związanym z używaniem samochodu (1/100000).
[edytuj] Formuła Muntera
| 1 | Poruszanie się po stokach o nachyleniu 35° - 39° | WR 2 | Pierwsza grupa |
| albo 2 | Poruszanie się po stokach o nachyleniu 35° | WR 3 | |
| albo 3 | Poruszanie się po stokach o nachyleniu 30° - 34° | WR 4 | |
| 4 | Omijanie stoków o wystawie NW-N-NE | WR 2 | Druga grupa |
| albo 5 | Omijanie stoków o wystawie WNW-N-ESE | WR 3 | |
| albo 6 | Omijanie obszarów wymienionych w biuletynie lawinowym | WR 4 | |
| i 7 | Poruszanie się po często (po każdym opadzie) jeżdżonych stokach | WR 2 | |
| 7 | Duża grupa (Więcej niż cztery osoby) z odstępami | WR 2 | Trzecia grupa |
| albo 8 | Mała (2-4osoby) grupa | WR 2 | |
| albo 8 | Mała grupa z odstępami | WR 3 |
- Przy ZL > 2 użycie redukcji z pierwszej grupy jest obowiązkowe.
- Zdaża się, szeczgólnie wiosną, że południowe są bardziej niebezpieczne niż północne. Jeśli biuletyn lawinowy o tym wspomina lub w terenie występują symptomy (np.: mokry śnieg) tej sytuacji, współczynników 4 - 7 się nie stosuje.
- Przy dużym ZL metody redukcyjnej się nie stosuje. Należy ograniczyć się do stoków o maksymalnym nachyleniu 30°!
- Za nachylenie stoku zawsze przyjmuje się nachylenie jego najbardziej stromej części.
Przykład: Rozważamy wyjscie na narty w towarzystwie jednej osoby na nieznany, stromy(38 °) południowy stok, przy zagrożeniu lawinowym=3. PZ = 8 WR za 38 stopni = 2, WR za ominięcie wystaw północnych = 3, WR za małą grupę z odstępami = 3 DR = 8 / (2x3x3) = 8/12 = 2/3 czyli MOŻNA IŚĆ!
[edytuj] Proste reguły
Nie idź jeśli:
- jest 2° zagrożenia lawinowego, stok o wystawie północnej jest niejeżdżony, nachylenie przekracza 40°
- jest 3° zagrożenia lawinowego, nachylenie przekracza 40° na wszystkich wystawach
- jest 4° zagrożenia lawinowego, nachylenie przekracza 30° na wszystkich wystawach
Częste przekraczanie granicy ryzyka = katastrofa.
