Wikijunior:Układ Słoneczny/Heliosfera

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Unbalanced scales simpler.svg

Ten moduł uznano za niespełniający zasady neutralnego punktu widzenia. Uzasadnie tej decyzji znajduje się na stronie Wikibooks:Artykuły kontrowersyjne i/lub na stronie dyskusji.
Jeśli możesz, popraw go.


Spis treści

[edytuj] Heliosfera

[edytuj] Definicja

Heliosfera to obszar wokół Słońca, w którym ciśnienie wiatru słonecznego przeważa nad ciśnieniem wiatrów galaktycznych, czyli obszar, w którym wpływ Słońca przeważa.

[edytuj] Struktura Heliosfery

Heliosfera dzieli się na trzy części.

  • Szok Końcowy
    Jest to miejsce w, którym ciśnienie spada wraz z kwadratem odległości do gwiazdy. Im jesteśmy dalej od Słońca tym bardziej ciśnienie spada. Wiatr słoneczny (patrz podpunkt Wiatr Słoneczny) zwalnia do prędkości poddźwiękowej tworząc przy tym

falę uderzeniową. W tym miejscu ciśnienie znowu rośnie, zmienia się też pole elektromagnetyczne.

  • Płaszcz Układu Słonecznego
    Jest to strefa poza Szokiem końcowym. Odległość wy tym miejscu do Słońca wynosi od 80-100 j.a (jednostek astronomicznych). Zewnętrzną granicą jest Heliopauza. Sondy Voyager 1 i 2 obecnie badają to miejsce.
  • Heliopauza
    Jest to praktycznie koniec Układu Słonecznego, granica heliosfery. Naukowcy twierdzą, że można ją modelować zgodnie z zasadą mechaniki płynów. Poza nią znajduje się granica międzygwiezdna i łukowa fala uderzeniowa. Specjaliści przewidują, że sondy Voyager dotrą tam około 2015r.

[edytuj] Łukowa fala uderzeniowa

Ostatnia Granica Układu Słonecznego. Znajduje się około 230 j.a od Słońca. Niewiele o niej wiadomo, bo nie wiadomo czy dolecą tam sondy. Wiatr międzygwiezdny zwalnia do prędkości poddźwiękowej, tworząc falę uderzeniową w tworzącej go plazmie. Niedługo sonda IBEX sporządzi mapy tego obszaru z orbity ziemskiej.

[edytuj] Wiatr Słoneczny

Jest to strumień cząsteczek wypływających ze Słońca o dużej energii. Czasami jest w stanie spowodować zakłócenia w działaniu urządzeń elektrycznych. Wiatr słoneczny odkształca magnetosferę Ziemi, zaś obłoki plazmy emitowane podczas rozbłysków, będące formą zaburzenia np. gęstości i prędkości wiatru, powodują burze magnetyczne.