Przejdź do zawartości

Edukacja zdrowotna/Źródła pomocy i wsparcia w sytuacjach trudnych

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Źródła pomocy i wsparcia w sytuacjach trudnych

[edytuj]

W życiu każdego człowieka zdarzają się sytuacje trudne. Możesz wtedy czuć strach, złość, wstyd, smutek albo bezradność. Ważne jest, żeby nie zostawać z tym samemu, ale skorzystać z pomocy i wsparcia.

Co to są sytuacje trudne?

[edytuj]

Sytuacją trudną mogą być na przykład:

  • kłótnie i przemoc w domu,
  • wyśmiewanie, przezywanie lub bicie w szkole,
  • hejt lub groźby w internecie,
  • choroba twoja lub kogoś bliskiego,
  • wypadek, nagły strach o czyjeś zdrowie lub życie.

W każdej takiej sytuacji masz prawo szukać pomocy.

Zaufane osoby dorosłe

[edytuj]

Najbliższym źródłem wsparcia są zwykle dorośli, którym ufasz. Mogą to być:

  • rodzice lub opiekunowie,
  • dziadkowie,
  • starsze rodzeństwo,
  • ciocia, wujek lub inny bliski krewny,
  • sąsiad, któremu ufasz.

Warto wybrać przynajmniej dwie dorosłe osoby, do których wiesz, że możesz pójść z problemem.

Pomoc w szkole

[edytuj]

W szkole jest wiele osób, które mają obowiązek ci pomóc, gdy coś jest nie w porządku. Są to:

  • wychowawca klasy,
  • inni nauczyciele,
  • pedagog lub psycholog szkolny,
  • dyrektor lub wicedyrektor.

Do dorosłych w szkole zgłoś się szczególnie wtedy, gdy:

  • ktoś cię bije, popycha albo grozi,
  • jesteś wyśmiewany lub przezywany,
  • ktoś kradnie twoje rzeczy,
  • boisz się przyjść do szkoły.

To nie jest „donoszenie”, ale dbanie o własne bezpieczeństwo.

Pomoc poza szkołą

[edytuj]

Poza szkołą działają różne instytucje, których zadaniem jest pomaganie ludziom. W razie potrzeby możesz (z dorosłym) zgłosić się do:

  • poradni psychologiczno-pedagogicznej,
  • przychodni lekarskiej,
  • ośrodka pomocy społecznej,
  • policji (gdy dzieje się coś niebezpiecznego lub ktoś łamie prawo).

Jeśli w domu dzieje się coś bardzo złego (przemoc, ciągłe krzyki, groźby), warto powiedzieć o tym zaufanemu nauczycielowi, pedagogowi lub innej dorosłej osobie spoza rodziny. Oni pomogą znaleźć odpowiednią instytucję.

Telefony zaufania i numery alarmowe

[edytuj]

Czasem trudno jest od razu mówić o problemie komuś znajomemu. Można wtedy skorzystać z telefonów zaufania. Rozmowy są bezpłatne i anonimowe.

  • Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży: 116 111
  • Możesz zadzwonić, gdy:
  • jest ci bardzo smutno lub źle,
  • ktoś cię krzywdzi,
  • masz problem, o którym wstydzisz się powiedzieć bliskim.

W nagłych, niebezpiecznych sytuacjach (wypadek, nagłe zagrożenie zdrowia lub życia) należy dzwonić na:

  • 112 – ogólny numer alarmowy (policja, pogotowie, straż pożarna).

Dzwoń, gdy:

  • ktoś jest ciężko ranny lub nieprzytomny,
  • widzisz pożar,
  • widzisz wypadek drogowy,
  • ktoś jest w poważnym niebezpieczeństwie.

Jak poprosić o pomoc?

[edytuj]

Gdy szukasz pomocy, możesz:

  • Powiedzieć, co się stało („Kolega mnie bije na przerwie”, „W domu ciągle się na mnie krzyczy”).
  • Opowiedzieć, jak się z tym czujesz („Boję się”, „Jest mi bardzo smutno”).
  • Powiedzieć, czego potrzebujesz („Chcę, żeby to się skończyło”, „Potrzebuję, żeby ktoś ze mną porozmawiał”).
  • Jeśli jedna osoba nie zareaguje, szukaj następnej. Masz prawo do bezpieczeństwa i szacunku.

Zapamiętaj

[edytuj]
  • Nikt nie ma prawa cię bić, wyzywać ani krzywdzić.
  • W trudnej sytuacji nie musisz radzić sobie sam.
  • Szukanie pomocy to odważny i mądry krok.
  • Zawsze jest ktoś, kto może ci pomóc – w domu, w szkole, przez telefon lub w specjalnej instytucji.