Przejdź do zawartości

Edukacja zdrowotna/Uzależnienia behawioralne: gry komputerowe, media społecznościowe, hazard – mechanizmy i konsekwencje

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Uzależnienia behawioralne: gry komputerowe, media społecznościowe, hazard – mechanizmy i konsekwencje

[edytuj]

Czym są uzależnienia behawioralne?

[edytuj]

Uzależnienia kojarzą się zwykle z alkoholem, papierosami czy narkotykami. Uzależnienia behawioralne to coś innego: dotyczą zachowań, a nie substancji. Człowiek może się uzależnić od czynności, która daje mu przyjemność lub ulgę, na przykład od grania w gry, korzystania z mediów społecznościowych czy hazardu.

W uzależnieniu behawioralnym osoba stopniowo traci kontrolę nad tym zachowaniem, poświęca mu coraz więcej czasu i myśli, mimo że pojawiają się negatywne skutki w szkole, domu czy w zdrowiu.

Mechanizmy uzależnień behawioralnych

[edytuj]

Wszystkie te uzależnienia działają na podobnych zasadach:

  • Aktywacja układu nagrody w mózgu

Powtarzana czynność (na przykład wygrana w grze, nowy lajk, wygrany zakład) wywołuje przyjemne odczucia. Mózg zaczyna ich coraz bardziej pragnąć.

  • Wzmocnienia i losowe nagrody

Gry czy aplikacje często dają nagrody w nieregularnych odstępach czasu: czasem wygrywasz, czasem nie. Taki mechanizm sprawia, że trudno przestać, bo liczysz na kolejną nagrodę.

  • Ucieczka od problemów

Czynność staje się sposobem na ucieczkę od stresu, nudy, smutku, konfliktów w domu czy w klasie. Zamiast rozwiązywać problem, osoba sięga po kolejną godzinę gry albo przewijanie ekranu.

  • Stopniowa utrata kontroli

Pojawia się trudność z przerwaniem zachowania, mimo postanowień typu: gram tylko pół godziny. Gdy nie ma dostępu do gry czy telefonu, pojawia się rozdrażnienie, złość, niepokój.

Gry komputerowe

[edytuj]

Gry komputerowe mogą rozwijać wyobraźnię, refleks, współpracę i logiczne myślenie. Problem zaczyna się, gdy granie staje się najważniejszą rzeczą w życiu.

Sygnały ostrzegawcze:

  • granie coraz dłużej, mimo że obiecywało się sobie, że to już koniec
  • zaniedbywanie szkoły, obowiązków domowych, snu czy higieny
  • myślenie prawie wyłącznie o grze, planowanie dnia pod rozgrywkę
  • silne zdenerwowanie, gdy nie można zagrać
  • kłamanie bliskim na temat czasu spędzonego przy grze

Konsekwencje nadmiernego grania:

  • pogorszenie ocen, brak koncentracji na lekcjach
  • zmęczenie, bóle głowy, problemy ze snem, wady postawy
  • ograniczenie kontaktów z rówieśnikami w realnym świecie
  • zwiększone ryzyko agresji słownej lub konfliktów w domu

Media społecznościowe

[edytuj]

Media społecznościowe pozwalają utrzymywać kontakty, rozwijać zainteresowania i wymieniać się informacjami. Jednak ich konstrukcja nastawiona jest na to, by użytkownik spędzał w nich jak najwięcej czasu.

Mechanizmy wciągające:

  • lajki, komentarze i udostępnienia dają poczucie bycia zauważonym i akceptowanym
  • przewijanie nieskończonego strumienia treści (feed) utrudnia przerwanie korzystania
  • algorytmy podpowiadają treści, które najbardziej przyciągają uwagę
  • porównywanie się z innymi może prowadzić do niezadowolenia z siebie

Skutki nadmiernego korzystania:

  • rozkojarzenie, trudność w skupieniu się na nauce
  • skrócenie snu przez korzystanie z telefonu późno w nocy
  • obniżenie poczucia własnej wartości przez porównywanie się z idealnymi zdjęciami innych
  • większe narażenie na cyberprzemoc i niebezpieczne treści

Hazard

[edytuj]

Hazard to gry o pieniądze lub wartościowe nagrody, w których wynik zależy głównie od przypadku, a nie od umiejętności. Przykłady to zakłady bukmacherskie, ruletka, automaty do gier, loterie.

Coraz częściej elementy przypominające hazard pojawiają się w grach komputerowych, na przykład skrzynki z losową zawartością (loot boxy) lub mikropłatności.

Dlaczego hazard wciąga:

  • obietnica szybkiej wygranej i poprawy sytuacji finansowej
  • silne emocje związane z ryzykiem
  • mylne przekonanie, że można przewidzieć losowe zdarzenia
  • próby odegrania się po przegranej, które prowadzą do jeszcze większych strat

Konsekwencje hazardu:

  • problemy finansowe, długi
  • kłamanie bliskim na temat strat i grania
  • napięcia i konflikty w rodzinie
  • silny stres, poczucie winy i wstydu

Skutki uzależnień behawioralnych

[edytuj]

Choć nie chodzi tu o substancje chemiczne, skutki uzależnień behawioralnych są poważne i mogą przypominać skutki innych uzależnień.

Możliwe konsekwencje:

  • zdrowie psychiczne: lęk, obniżony nastrój, drażliwość, wybuchy złości
  • zdrowie fizyczne: zmęczenie, bóle kręgosłupa i głowy, pogorszenie wzroku, brak ruchu
  • nauka: gorsze oceny, brak koncentracji, zaległości
  • relacje: konflikty w rodzinie, wycofanie z kontaktów z rówieśnikami
  • przyszłość: ryzyko utrwalenia nawyków, które utrudnią funkcjonowanie w dorosłym życiu

Jak się chronić i gdzie szukać pomocy

[edytuj]

Nie każda intensywna gra czy częste korzystanie z internetu oznacza uzależnienie. Warto jednak dbać o równowagę i obserwować swoje zachowanie.

Co można zrobić:

  • ustalić jasne limity czasu na gry i media społecznościowe i ich przestrzegać
  • robić przerwy, wyłączać urządzenia na noc
  • dbać o inne aktywności: ruch, hobby offline, spotkania z ludźmi na żywo
  • nie łączyć gier z wydawaniem prawdziwych pieniędzy bez pełnej świadomości, ile się wydaje
  • zastanowić się, czy nie używasz gier lub internetu głównie do ucieczki od problemów

Warto szukać pomocy, gdy:

  • tracisz kontrolę nad czasem spędzanym w sieci lub przy grach
  • zaniedbujesz szkołę, sen, jedzenie lub relacje z bliskimi
  • czujesz silny niepokój, złość lub smutek, gdy nie możesz korzystać z urządzenia

Pomocy można szukać u:

  • rodziców lub innych zaufanych dorosłych
  • wychowawcy, pedagoga lub psychologa szkolnego
  • w poradniach zdrowia psychicznego i poradniach uzależnień

Wczesne zauważenie problemu i rozmowa z kimś dorosłym zwiększają szansę, że uda się odzyskać kontrolę nad swoim zachowaniem i korzystać z gier czy internetu w bezpieczny sposób.