Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Ściąganie, oszukiwanie, donoszenie – próby oceny moralnej

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Ściąganie, oszukiwanie, donoszenie – próby oceny moralnej

[edytuj]

W szkole często spotykasz się z sytuacjami, w których trzeba ocenić, co jest dobre, a co złe. Należą do nich między innymi ściąganie, różne formy oszukiwania oraz donoszenie. Warto zastanowić się, jak je oceniać moralnie, czyli pod względem uczciwości i sprawiedliwości.

Czym jest ściąganie i dlaczego jest problemem

[edytuj]

Ściąganie to korzystanie z niedozwolonych pomocy podczas sprawdzianu lub kartkówki. Może to być:

  • podglądanie odpowiedzi u kolegi
  • karteczki z zapisanymi rozwiązaniami
  • korzystanie z telefonu, gdy jest to zakazane
  • przepisywanie pracy domowej bez samodzielnego myślenia

Na pierwszy rzut oka ściąganie może wydawać się sprytem. W rzeczywistości jest oszustwem, ponieważ:

  • łamie zasady ustalone przez nauczyciela
  • daje niesprawiedliwą przewagę nad tymi, którzy pracowali uczciwie
  • sprawia, że ocena nie pokazuje prawdziwej wiedzy

Moralnie ściąganie jest złe, bo opiera się na kłamstwie i niesprawiedliwości. Dodatkowo szkodzi samemu uczniowi:

  • nie uczy odpowiedzialności za własną pracę
  • utrwala lenistwo i unikanie wysiłku
  • może prowadzić do coraz poważniejszych oszustw w przyszłości

Oszukiwanie w codziennych sytuacjach

[edytuj]

Oszukiwanie nie dotyczy tylko ocen. Może pojawiać się:

  • w grach i zabawach (zmienianie zasad w trakcie, ukrywanie kart, przesuwanie pionków)
  • w domu (kłamanie rodzicom, aby uniknąć kary)
  • w relacjach z rówieśnikami (obietnice bez zamiaru dotrzymania, ukrywanie ważnej prawdy)

Oszukiwanie jest moralnie złe, ponieważ:

  • rozbija zaufanie między ludźmi
  • często rani innych (na przykład kolega przegrywa, bo ktoś oszukuje)
  • uczy myślenia, że cel uświęca środki, czyli że warto kłamać, by coś zyskać

Warto pamiętać, że nawet małe kłamstwa, jeśli się powtarzają, mogą zniszczyć relacje i dobrą opinię o nas.

Donoszenie – co to znaczy i dlaczego budzi emocje

[edytuj]

Słowo donoszenie kojarzy się zazwyczaj bardzo negatywnie. Oznacza:

  • informowanie dorosłych o czyimś zachowaniu w złośliwym celu
  • chęć zaszkodzenia komuś, kogo nie lubimy
  • zdradzanie powierzonych sekretów bez ważnego powodu

Tak rozumiane donoszenie jest moralnie złe, bo:

  • wynika z chęci zemsty albo zyskania czegoś dla siebie
  • niszczy zaufanie między ludźmi
  • często wyolbrzymia lub przedstawia zdarzenia w nieuczciwy sposób

Jednak nie każda sytuacja, w której mówisz dorosłym o zachowaniu innych, jest donoszeniem.

Zgłaszanie krzywdy a donoszenie

[edytuj]

Ważne jest odróżnienie donoszenia od odpowiedzialnego zgłoszenia krzywdy lub niebezpieczeństwa. Zgłoszenie jest potrzebne, gdy:

  • ktoś jest bity, wyśmiewany, poniżany
  • komuś grozi poważne niebezpieczeństwo (na przykład zabawa przy torach kolejowych)
  • ktoś planuje coś bardzo szkodliwego dla innych (na przykład chuligański wybryk)

W takiej sytuacji milczenie nie jest neutralne. Może być współudziałem w złu, bo pozwala krzywdzie trwać.

Różnicę między donoszeniem a odpowiedzialnym zgłoszeniem można zauważyć, zadając sobie pytania:

  • Jaki mam cel? Chcę komuś pomóc czy zaszkodzić?
  • Czy chodzi o poważną sprawę, czy o drobiazg?
  • Czy osoba, której dotyczy sprawa, może naprawdę ucierpieć, jeśli nic nie powiem?

Jeśli głównym celem jest ochrona kogoś słabszego albo powstrzymanie zła, wtedy zgłoszenie jest moralnie dobre i potrzebne.

Intencje i skutki – jak oceniać te zachowania

[edytuj]

Ocena moralna zależy zarówno od intencji, jak i od skutków.

W przypadku ściągania i oszukiwania:

  • intencją jest najczęściej łatwy zysk, uniknięcie wysiłku, poprawa własnej sytuacji kosztem uczciwości
  • skutkiem jest zniszczenie zaufania, niesprawiedliwość, utrwalenie złych nawyków

Dlatego są to zachowania moralnie złe.

W przypadku donoszenia i zgłaszania:

  • jeśli intencją jest złośliwość, chęć zemsty lub zazdrość – zachowanie jest moralnie złe
  • jeśli intencją jest ochrona kogoś przed krzywdą lub niebezpieczeństwem – zachowanie jest moralnie dobre

Warto przed działaniem zatrzymać się na chwilę i przemyśleć:

  • Po co to robię?
  • Czy komuś tym pomogę, czy tylko zaszkodzę?
  • Czy chciałbym, aby ktoś tak postąpił wobec mnie w podobnej sytuacji?

Jak wybierać właściwie

[edytuj]

W szkole nieraz znajdziesz się w trudnej sytuacji:

  • koledzy namawiają do ściągania
  • ktoś mówi, że jesteś tchórzem, jeśli powiesz nauczycielowi o krzywdzeniu słabszych
  • wydaje się, że łatwiej jest skłamać niż przyznać się do błędu

Warto wtedy:

  • pamiętać o własnych wartościach – uczciwości, sprawiedliwości, szacunku
  • poszukać wsparcia u zaufanego dorosłego
  • pomyśleć o długofalowych skutkach, a nie tylko o tym, co będzie dziś

Uczenie się odróżniania ściągania, oszukiwania i donoszenia od odpowiedzialnego działania to ważny krok w dorastaniu do bycia uczciwym i dojrzałym człowiekiem.