Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Analizujemy sceny z książek, filmów i gier z użyciem pojęć etycznych

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Analizujemy sceny z książek, filmów i gier z użyciem pojęć etycznych

[edytuj]

Na lekcjach etyki często korzystamy z historii: z książek, filmów, seriali, komiksów, a nawet gier komputerowych. Bohaterowie tych opowieści przeżywają różne konflikty, podejmują decyzje, popełniają błędy. To dobre „laboratorium” do ćwiczenia myślenia etycznego.

Po co analizować sceny z historii

[edytuj]

Analizując sceny:

  • uczymy się rozpoznawać problemy moralne
  • ćwiczymy język etyczny (pojęcia: dobro, zło, krzywda, odpowiedzialność, sprawiedliwość, godność, obowiązek)
  • możemy bezpiecznie „przetestować” różne decyzje, bez krzywdzenia prawdziwych ludzi
  • zastanawiamy się, jak my zachowalibyśmy się na miejscu bohaterów

Nie chodzi o to, żeby „oceniać” książkę czy grę, ale by lepiej rozumieć ludzkie zachowania.

Krok 1. Najpierw fakty – co się wydarzyło

[edytuj]

Na początku ustalamy, co naprawdę się stało. Zbieramy wypowiedzi o faktach.

Pytamy:

  • kto jest bohaterem tej sceny?
  • co dokładnie zrobił lub powiedział?
  • gdzie i kiedy to się dzieje?
  • jakie są widoczne skutki tej sytuacji?

Przykład:

  • bohater zabiera koleżance przedmiot z plecaka bez pytania
  • udaje, że to żart
  • koleżanka jest wyraźnie zawstydzona przy całej klasie

Na tym etapie nie oceniamy, tylko opisujemy.

Krok 2. Gdzie tu jest problem moralny

[edytuj]

Potem szukamy, czy w tej scenie pojawia się problem moralny, czyli sytuacja związana z dobrem i złem w postępowaniu wobec ludzi.

Możemy zapytać:

  • czy ktoś został skrzywdzony, upokorzony, oszukany?
  • czy ktoś nadużył zaufania lub swojej przewagi?
  • czy czyjeś prawa albo godność zostały naruszone?

W przykładzie powyżej:

  • ktoś naruszył cudzą własność i prywatność
  • ośmieszył koleżankę przy innych
  • wykorzystał sytuację dla „zabawy”

Krok 3. Jakie wartości i zasady są w grze

[edytuj]

Następnie staramy się nazwać wartości i zasady, które pojawiają się w tej scenie.

Możemy pytać:

  • o jakie wartości chodzi? (np. szacunek, prawda, lojalność, bezpieczeństwo, przyjaźń, sprawiedliwość)
  • jakie zasady zostały zachowane lub złamane? (np. nie krzywdzić, nie kłamać, szanować cudzą własność)

Przykład:

  • wartość: szacunek dla drugiego człowieka i jego godności
  • wartość: bezpieczeństwo emocjonalne w klasie
  • zasada: nie wolno bawić się cudzym kosztem
  • zasada: nie naruszać cudzej własności bez zgody

Krok 4. Intencje, motywy i skutki

[edytuj]

Ważne jest także pytanie o to, po co bohater zrobił to, co zrobił, i do czego to doprowadziło.

Pytamy:

  • jaka była intencja (świadomy cel): co chciał osiągnąć?
  • jakie mogły być motywy (głębsze powody): chęć popisu, zemsty, zazdrość, potrzeba akceptacji?
  • jakie są skutki dla:
    • osoby, która działała
    • osoby, wobec której działała
    • innych (klasa, drużyna, rodzina)

Czasem ktoś tłumaczy się żartem, ale motywem jest chęć upokorzenia kogoś słabszego. To ważne dla oceny moralnej.

Krok 5. Próba oceny i różne punkty widzenia

[edytuj]

Dopiero kiedy:

  • znamy fakty
  • wiemy, na czym polega problem
  • znamy wartości i zasady
  • rozumiemy intencje, motywy i skutki

możemy spróbować ocenić sytuację.

Pytamy:

  • czy to zachowanie było moralnie dobre, złe, a może „w połowie”? dlaczego?
  • jaką zasadę uznalibyśmy tu za najważniejszą?
  • jak inaczej można było się zachować, żeby nie krzywdzić innych?

Warto też:

  • spojrzeć na scenę z perspektywy różnych bohaterów
  • zauważyć, że uczniowie w klasie mogą oceniać to samo zdarzenie trochę inaczej
  • spróbować zrozumieć, skąd biorą się różnice w ocenach (inne wartości, różne doświadczenia)

Co dalej – od historii do własnego życia

[edytuj]

Ostatnim krokiem może być pytanie:

  • czy w mojej klasie, w internecie lub w domu zdarzały się podobne sytuacje?
  • jak ja zachowałbym się w takiej scenie?
  • czy chcę coś zmienić w swoim zachowaniu po tej analizie?

W ten sposób analiza scen z książek, filmów i gier pomaga nie tylko lepiej rozumieć fikcyjnych bohaterów, ale także myśleć o własnych decyzjach i odpowiedzialności.