Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Autoteliczne i instrumentalne wartości w moim życiu

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Autoteliczne i instrumentalne wartości w moim życiu

[edytuj]

W etyce często mówimy o wartościach, czyli o tym, co uważamy za ważne i cenne. Nie wszystkie wartości są jednak takie same. Można je podzielić na wartości autoteliczne i instrumentalne. Zrozumienie tej różnicy pomaga lepiej uporządkować własne życie.

Czym są wartości autoteliczne

[edytuj]

Wartość autoteliczna to taka, którą cenimy ze względu na nią samą. Nie jest dla nas tylko środkiem do czegoś innego, ale celem samym w sobie.

Przykłady wartości autotelicznych:

  • miłość i przyjaźń
  • godność człowieka
  • prawda
  • dobro, sprawiedliwość
  • piękno (np. w sztuce, przyrodzie)
  • rozwój osobisty, bycie dobrym człowiekiem

Jeśli mówisz: chcę mieć przyjaciela, bo sama przyjaźń jest dla mnie ważna, nie tylko dlatego, że coś z niej będę miała, to traktujesz przyjaźń jako wartość autoteliczną.

Czym są wartości instrumentalne

[edytuj]

Wartość instrumentalna to taka, którą cenimy głównie jako środek do osiągnięcia czegoś innego.

Przykłady wartości instrumentalnych:

  • pieniądze (same w sobie nic nie znaczą, ale pozwalają coś kupić)
  • dobra ocena (np. po to, by dostać się do wybranej szkoły)
  • znajomość języka obcego (np. po to, by w przyszłości łatwiej znaleźć pracę)
  • popularność w sieci (np. po to, by mieć wpływ, zarabiać na reklamach)

Te rzeczy same w sobie zwykle nie są ostatecznym celem. Liczy się to, do czego prowadzą.

Jak odróżnić te dwa rodzaje wartości

[edytuj]

Możesz zadać sobie proste pytanie:

Gdybym nie mógł nic więcej dzięki temu zyskać, czy to wciąż byłoby dla mnie ważne?

Jeśli:

  • tak, bo sama rzecz ma dla ciebie sens (np. miłość, przyjaźń, prawda)

– to znak, że chodzi raczej o wartość autoteliczną;

jeśli:

  • nie, bo liczy się głównie to, co dzięki temu osiągasz (np. pieniądze, sława)

– to znak, że chodzi raczej o wartość instrumentalną.

Często ta sama rzecz może mieć oba wymiary. Na przykład:

  • wiedza może być:
    • instrumentalna – uczę się tylko po to, by zdać egzamin,
    • autoteliczna – uczę się, bo świat jest ciekawy i chcę go rozumieć.

Kiedy środki stają się „najważniejsze”

[edytuj]

Problem pojawia się wtedy, gdy:

  • wartości instrumentalne zaczynają zajmować miejsce autotelicznych
  • środki stają się ważniejsze niż cele

Przykłady:

  • ktoś dla pieniędzy gotów jest kłamać i oszukiwać (pieniądze ważniejsze niż uczciwość)
  • ktoś dla popularności w sieci upokarza innych (sława ważniejsza niż szacunek dla człowieka)
  • ktoś dla dobrych ocen ściąga i oszukuje (wynik ważniejszy niż prawda i uczciwość)

Z etycznego punktu widzenia to niebezpieczne, bo:

  • podważamy wtedy wartości, które powinny być „na szczycie” naszego porządku wartości
  • ryzykujemy, że będziemy traktować ludzi jak narzędzia do własnych celów

Jak to wygląda w życiu ósmoklasisty

[edytuj]

Możesz się zastanowić:

  • czy nauka jest dla mnie tylko środkiem do ocen i szkoły, czy też wartością samą w sobie?
  • czy przyjaźń cenię dlatego, że ktoś „załatwi mi” prace domowe, czy dlatego, że naprawdę mi na tej osobie zależy?
  • czy pieniądze, wygląd, popularność są dla mnie ważniejsze niż uczciwość, szacunek i lojalność?

Nie chodzi o to, żeby odrzucać wartości instrumentalne. Są potrzebne. Chodzi o to, aby:

  • trzymać je na swoim miejscu
  • nie poświęcać wartości autotelicznych (jak godność, prawda, szacunek) dla krótkotrwałej korzyści

Zapamiętaj

[edytuj]
  • Wartości autoteliczne cenimy ze względu na nie same (np. przyjaźń, prawda, godność).
  • Wartości instrumentalne cenimy jako środki do innych celów (np. pieniądze, oceny).
  • Te same rzeczy mogą mieć wymiar zarówno autoteliczny, jak i instrumentalny – zależy od naszego nastawienia.
  • Dojrzała postawa etyczna polega na tym, aby nie poświęcać najważniejszych wartości autotelicznych dla doraźnych korzyści.