Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Co to znaczy „dobre” i „złe” zachowanie

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Co to znaczy „dobre” i „złe” zachowanie

[edytuj]

Każdy człowiek codziennie podejmuje różne decyzje: jak się odezwać, co zrobić, jak zareagować na innych. Mówimy wtedy o zachowaniu. Możemy zachowywać się dobrze albo źle. Od tego zależy, jak czują się osoby wokół nas i jak wygląda nasze wspólne życie.

Czym jest dobre zachowanie

[edytuj]

Dobre zachowanie to takie, które:

  • okazuje szacunek innym ludziom
  • pomaga, a nie szkodzi
  • jest zgodne z zasadami ustalonymi w domu, w szkole i w społeczeństwie
  • wynika z życzliwości i chęci czynienia dobra

Przykłady dobrego zachowania:

  • mówienie proszę, dziękuję, przepraszam
  • pomaganie słabszym i młodszym
  • słuchanie, gdy ktoś mówi, nieprzerywanie mu
  • dotrzymywanie obietnic
  • przyznanie się do błędu i próba naprawienia szkody

Dobre zachowanie sprawia, że innym jest przy nas miło i bezpiecznie. Ułatwia przyjaźń, współpracę i buduje zaufanie.

Czym jest złe zachowanie

[edytuj]

Złe zachowanie to takie, które:

  • rani innych fizycznie lub emocjonalnie
  • jest egoistyczne – liczy się tylko moje, a inni są nieważni
  • łamie ważne zasady i umowy
  • lekceważy czyjeś uczucia i potrzeby

Przykłady złego zachowania:

  • wyśmiewanie, przezywanie, obrażanie innych
  • bicie, popychanie, niszczenie cudzych rzeczy
  • kłamanie, aby uniknąć kary albo zyskać coś kosztem innych
  • celowe przeszkadzanie na lekcji
  • robienie czegoś niebezpiecznego, mimo że inni proszą, aby przestać

Złe zachowanie powoduje smutek, złość, lęk. Niszczy przyjaźń i zaufanie oraz utrudnia wspólne życie.

Skąd wiemy, co jest dobre, a co złe

[edytuj]

Dobre i złe zachowanie poznajemy dzięki:

  • rodzicom i innym dorosłym, którzy nas wychowują
  • zasadom w szkole i w klasie
  • prawu, które obowiązuje wszystkich ludzi
  • własnemu sumieniu – wewnętrznemu poczuciu, że coś jest w porządku albo nie

Warto zadać sobie pytania:

  • Czy chciałbym, aby ktoś zrobił to samo wobec mnie?
  • Czy moje zachowanie pomaga innym, czy im szkodzi?
  • Jak czuje się druga osoba po tym, co zrobiłem?

Jeśli odpowiedzi są niepokojące, to znak, że nasze zachowanie nie było dobre.

Intencje i skutki zachowania

[edytuj]

Czasem ktoś nie chce zrobić nic złego, ale i tak kogoś zrani. Dlatego ważne są:

  • intencje – co chciałem osiągnąć
  • skutki – co naprawdę się stało

Dobre zachowanie to takie, gdy:

  • mamy dobre intencje
  • staramy się przewidzieć skutki dla innych
  • potrafimy przeprosić i naprawić, jeśli mimo wszystko coś się nie udało

Złe zachowanie to także sytuacja, gdy:

  • widzimy, że komuś dzieje się krzywda, a nic z tym nie robimy, chociaż moglibyśmy pomóc

Dobre zachowanie w różnych miejscach

[edytuj]

Zasady dobrego zachowania mogą trochę różnić się w zależności od miejsca, ale ich sens jest podobny.

W domu:

  • szanujemy rodziców i rodzeństwo
  • pomagamy w obowiązkach
  • nie krzyczymy i nie używamy wyzwisk

W szkole:

  • słuchamy nauczyciela i nie przeszkadzamy na lekcji
  • nie bijemy i nie wyśmiewamy kolegów
  • dbamy o wspólne rzeczy: ławki, książki, sprzęt

W miejscach publicznych (sklep, autobus, kino, park):

  • nie hałasujemy nadmiernie
  • przepuszczamy osoby starsze, ustępujemy miejsca
  • nie śmiecimy, dbamy o porządek

Czy każdy popełnia błędy

[edytuj]

Każdemu zdarza się czasem zachować źle. Ważne jest, co robimy potem:

  • przyznajemy, że popełniliśmy błąd
  • przepraszamy osobę, którą skrzywdziliśmy
  • staramy się naprawić szkodę
  • wyciągamy wnioski na przyszłość

Uczenie się dobrego zachowania trwa całe życie. Im częściej wybieramy dobro, tym łatwiej jest nam zachowywać się właściwie w coraz trudniejszych sytuacjach.