Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Decyzja, czyn, skutek – z czego składa się działanie

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Decyzja, czyn, skutek – z czego składa się działanie

[edytuj]

Każde działanie człowieka składa się z kilku części. Zanim coś zrobisz, zwykle najpierw o tym myślisz, potem wykonujesz czyn, a na końcu pojawia się jakiś skutek. Na etyce zastanawiamy się, jak te elementy wpływają na to, czy nasze postępowanie jest dobre czy złe.

Czym jest działanie?

[edytuj]

Działanie to nie tylko przypadkowy ruch. To coś, co robisz:

  • świadomie (wiesz, co robisz),
  • z jakiegoś powodu (masz cel),
  • co ma potem jakieś skutki.

Przykłady działań:

  • pomaganie koledze w nauce,
  • kłamstwo, żeby uniknąć kary,
  • wrzucenie komuś plecaka do śmietnika,
  • oddanie znalezionego portfela.

Każde z tych działań składa się z decyzji, czynu i skutku.

Decyzja – początek działania

[edytuj]

Decyzja to moment, w którym postanawiasz coś zrobić albo czegoś nie zrobić. Dzieje się to w twojej głowie.

Decyzja zależy od:

  • twoich pragnień (czego chcesz),
  • twoich wartości (co uważasz za ważne i dobre),
  • twojej wiedzy (co wiesz o sytuacji).

Przykłady:

  • widzisz kolegę, z którego się śmieją – możesz zdecydować: dołączyć do wyśmiewania albo stanąć w jego obronie,
  • znajdujesz pieniądze na korytarzu – możesz zdecydować: zatrzymać je albo oddać nauczycielowi.

Na etyce ważne jest pytanie: dlaczego podjąłem taką, a nie inną decyzję?

Czyn – to, co naprawdę robisz

[edytuj]

Czyn to twoje konkretne zachowanie – to, co inni mogą zobaczyć lub usłyszeć. Jest wykonaniem wcześniej podjętej decyzji.

Przykłady czynów:

  • podajesz koledze rękę, żeby mu pomóc wstać,
  • mówisz komuś przykre słowa,
  • odprowadzasz młodsze dziecko do domu,
  • zabierasz coś bez pytania.

Czasem decyzja jest dobra, ale czyn jest źle wykonany, bo:

  • działasz zbyt szybko i nieostrożnie,
  • robisz coś w niewłaściwy sposób,
  • nie bierzesz pod uwagę uczuć innych.

Warto zastanowić się nie tylko nad tym, co chcesz zrobić, ale też jak to robisz.

Skutek – co z tego wynika

[edytuj]

Skutek to to, co dzieje się po twoim czynie. Może dotyczyć:

  • innych ludzi (czy im pomogłeś, czy skrzywdziłeś),
  • ciebie samego (czy czegoś się nauczyłeś, czy żałujesz),
  • otoczenia (czy coś naprawiłeś, czy zniszczyłeś).

Skutki mogą być:

  • zamierzone – takie, które chciałeś osiągnąć,
  • niezamierzone – takie, których nie przewidziałeś.

Przykłady:

  • chciałeś tylko zażartować, ale ktoś poczuł się bardzo upokorzony,
  • pomogłeś komuś w zadaniu i dzięki temu sam lepiej zrozumiałeś temat,
  • pchnąłeś kolegę w zabawie, a on nieszczęśliwie upadł i się zranił.

W etyce ważne jest, żeby myśleć o możliwych skutkach swojego działania, zanim coś zrobisz.

Jak myśleć o swoim działaniu?

[edytuj]

Zanim podejmiesz decyzję i wykonasz czyn, możesz zadać sobie kilka pytań:

  • Dlaczego chcę to zrobić?
  • Jak się poczują inni, gdy tak zrobię?
  • Jakie mogą być skutki mojego działania teraz i później?
  • Czy chciałbym, żeby inni zrobili to samo wobec mnie?
  • Czy będę mógł spokojnie spojrzeć sobie w oczy po tym, jak tak postąpię?

Po działaniu warto zastanowić się:

  • Czy moja decyzja była dobra?
  • Czy mój czyn był odpowiedni do sytuacji?
  • Czy skutek, który wywołałem, jest dobry czy zły?
  • Czego mogę się nauczyć na przyszłość?

To pomaga stawać się coraz bardziej odpowiedzialnym człowiekiem.

Odpowiedzialność za swoje działania

[edytuj]

Bycie odpowiedzialnym oznacza, że:

  • wiesz, że twoje decyzje, czyny i skutki są ze sobą połączone,
  • nie zrzucasz winy na innych, gdy zrobisz coś złego,
  • umiesz przyznać się do błędu i naprawić szkody, jeśli to możliwe.

Każdy popełnia błędy, ale ważne jest, aby:

  • wyciągać z nich wnioski,
  • następnym razem lepiej przemyśleć swoją decyzję,
  • starać się tak działać, by skutki były jak najlepsze dla ciebie i innych.

Podsumowanie

[edytuj]

Każde twoje działanie składa się z:

  • decyzji – postanowienia w twojej głowie,
  • czynu – tego, co naprawdę robisz,
  • skutku – tego, co z tego wynika.

Świadomość tych trzech elementów pomaga lepiej rozumieć swoje zachowanie i uczyć się mądrego, odpowiedzialnego postępowania wobec innych ludzi i wobec siebie.