Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Elementy działania moralnego: decyzja, intencja, motyw, skutek, okoliczności

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Elementy działania moralnego: decyzja, intencja, motyw, skutek, okoliczności

[edytuj]

W etyce nie oceniamy tylko tego, co ktoś zrobił, ale także, jak do tego doszło i dlaczego tak postąpił. Dlatego mówi się o elementach działania moralnego. Należą do nich: decyzja, intencja, motyw, skutek i okoliczności.

Co to jest działanie moralne

[edytuj]

Działanie moralne to takie zachowanie człowieka, które można ocenić jako dobre lub złe. Nie jest to odruch (np. kichnięcie), ale coś, co:

  • jest świadome,
  • jest w pewnym stopniu wolne,
  • dotyczy innych ludzi lub samego siebie.

Aby je dobrze ocenić, trzeba przyjrzeć się kilku elementom.

Decyzja

[edytuj]

Decyzja to moment wyboru: co zrobię w tej sytuacji. Na przykład:

  • zdecydować, czy oddać znaleziony telefon,
  • zdecydować, czy dołączyć do wyśmiewania kolegi,
  • zdecydować, czy powiedzieć prawdę, czy skłamać.

Decyzja pokazuje, jaką drogę wybierasz spośród kilku możliwości. Jest centrum działania moralnego, bo bez decyzji nie ma świadomego czynu.

Intencja

[edytuj]

Intencja to zamiar, czyli odpowiedź na pytanie: co chcę osiągnąć swoim działaniem.

Przykłady:

  • oddaję komuś pracę domową do skopiowania, żeby mu naprawdę pomóc, czy tylko po to, żeby mnie lubił,
  • mówię komuś prawdę, żeby mu pomóc, czy żeby go zranić,
  • daję prezent, żeby sprawić radość, czy żeby coś w zamian dostać.

Dwie osoby mogą zrobić z zewnątrz to samo, ale mieć różne intencje. To wpływa na moralną ocenę ich czynu.

Motyw

[edytuj]

Motyw to głębsza przyczyna działania, odpowiedź na pytanie: dlaczego w ogóle tak postępuję, co mnie do tego skłania.

Przykładowe motywy:

  • strach przed karą,
  • chęć zysku lub popularności,
  • poczucie obowiązku,
  • współczucie,
  • chęć zemsty.

Intencja dotyczy konkretnego celu w danej sytuacji, a motyw pokazuje, jaką postawą lub uczuciem kierujesz się w tle. Ten sam czyn (np. pomoc w nauce) może wynikać z różnych motywów.

Skutek

[edytuj]

Skutek to to, co się stało w wyniku działania:

  • skutki mogą być zamierzone (planowane) lub niezamierzone,
  • mogą dotyczyć ciała (np. czyjeś zdrowie) i psychiki (uczucia, relacje),
  • mogą pojawić się od razu albo po dłuższym czasie.

Przykład:

  • ktoś dla żartu publikuje przerobione zdjęcie kolegi,
  • zamierzony skutek: śmiech klasy,
  • niezamierzony skutek: długotrwały wstyd i wycofanie się kolegi z życia klasy.

W moralnej ocenie liczy się zarówno to, jaki skutek przewidywałeś, jak i to, czy po fakcie bierzesz odpowiedzialność za konsekwencje.

Okoliczności

[edytuj]

Okoliczności to warunki, w jakich dochodzi do działania. Mogą to być:

  • czas i miejsce (noc, pusty korytarz, tłoczna przerwa),
  • stan osoby (silny stres, zmęczenie, choroba),
  • presja grupy lub przymus ze strony innych,
  • wiek i doświadczenie osoby działającej.

Okoliczności nie zamieniają zła w dobro, ale mogą:

  • łagodzić lub zaostrzać winę,
  • wpływać na to, ile ktoś miał realnej wolności wyboru,
  • pomagać zrozumieć, dlaczego zachował się w taki, a nie inny sposób.

Jak te elementy działają razem – przykład

[edytuj]

Wyobraź sobie sytuację:

Uczeń znajduje w szatni portfel z pieniędzmi.

  • decyzja: oddać do sekretariatu, zostawić, zabrać,
  • intencja: chcę, żeby właściciel odzyskał swoje rzeczy albo chcę mieć pieniądze dla siebie,
  • motyw: szacunek do cudzej własności, chciwość, strach przed byciem przyłapanym,
  • skutek: właściciel odzyskuje lub traci pieniądze, w klasie rośnie lub spada zaufanie,
  • okoliczności: nikt nie widzi, wcześniej były rozmowy o kradzieżach w szkole, uczeń jest w trudnej sytuacji finansowej.

Ocena moralna takiego czynu wymaga spojrzenia na wszystkie te elementy, a nie tylko na sam efekt zewnętrzny.

Podsumowanie

[edytuj]

Działanie moralne składa się z kilku ważnych elementów: decyzji, intencji, motywu, skutku i okoliczności. Rozumienie ich pomaga:

  • lepiej oceniać własne zachowania,
  • bardziej sprawiedliwie patrzeć na innych,
  • świadomie kształtować własne wybory moralne, a nie działać tylko pod wpływem impulsu czy presji.