Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Jak radzić sobie ze złością i gniewem

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Jak radzić sobie ze złością i gniewem

[edytuj]

Wprowadzenie

[edytuj]

Każdy człowiek czasem się złości. Złość i gniew to zwyczajne uczucia, które pojawiają się, gdy coś idzie nie po naszej myśli. W etyce uczymy się, jak przeżywać złość tak, żeby nie ranić innych ani siebie.

Czym jest złość i gniew

[edytuj]

Złość i gniew to silne emocje. Pojawiają się na przykład, gdy:

  • ktoś nas niesprawiedliwie oceni
  • ktoś nas wyśmieje lub obrazi
  • ktoś złamie obietnicę
  • przegramy, choć bardzo nam zależało
  • jesteśmy zmęczeni, głodni, a ktoś nas jeszcze denerwuje

Same uczucia nie są złe. Ważne jest to, co z nimi robimy.

Jak rozpoznać, że się złoszczę

[edytuj]

Złość można poznać po sygnałach z ciała i zachowania:

  • serce bije szybciej
  • robi nam się gorąco
  • zaciskamy pięści, szczękę, zęby
  • mamy ochotę krzyczeć, płakać, rzucać rzeczami
  • pojawiają się myśli typu: mam tego dość, zaraz wybuchnę

Warto nauczyć się zauważać te sygnały jak najwcześniej.

Co jest w porządku, a co nie

[edytuj]

W porządku jest:

  • czuć złość
  • mówić o niej spokojnie
  • bronić swoich granic bez obrażania innych

Nie w porządku jest:

  • bić, kopać, popychać
  • wyzywać, obrażać, wyśmiewać
  • niszczyć rzeczy swoje i cudze
  • mścić się na innych

Uczucia są nasze, ale za zachowanie odpowiadamy.

Sposoby radzenia sobie ze złością

[edytuj]

Zatrzymaj się na chwilę

[edytuj]

Gdy czujesz, że zaraz wybuchniesz, możesz:

  • policzyć powoli do dziesięciu
  • wziąć kilka głębokich oddechów
  • odsunąć się na bok, wyjść na chwilę z klasy (za zgodą nauczyciela)
  • napić się wody

To pomaga, żeby nie zrobić czegoś, czego później będziesz żałować.

Powiedz o swoich uczuciach

[edytuj]

Zamiast krzyczeć lub obrażać, możesz powiedzieć:

  • Jestem zły, gdy tak do mnie mówisz.
  • Denerwuje mnie, że nie dotrzymałeś umowy.
  • Bardzo się wkurzyłem, kiedy popchnąłeś mnie na boisku.

Mów o sobie (ja czuję, ja myślę), a nie atakuj drugiej osoby (ty jesteś…).

Użyj ruchu

[edytuj]

Czasem nadmiar złości można rozładować ruchem:

  • pójść na szybki spacer
  • pobiegać, pograć w piłkę
  • porozciągać się, zrobić kilka przysiadów

Ważne, żeby nie wyżywać się na innych ludziach ani zwierzętach.

Porozmawiaj z kimś zaufanym

[edytuj]

Po silnym wybuchu złości dobrze jest:

  • opowiedzieć o tym rodzicowi lub opiekunowi
  • porozmawiać z wychowawcą, pedagogiem, psychologiem
  • zwierzyć się przyjacielowi lub przyjaciółce

Rozmowa pomaga zrozumieć, skąd wzięła się złość i jak następnym razem zareagować lepiej.

Czego unikać, gdy jesteś zły

[edytuj]

Lepiej nie:

  • pisać w złości obraźliwych wiadomości lub komentarzy w internecie
  • podejmować ważnych decyzji, gdy czujesz silny gniew
  • wypominać wszystkim dawnych błędów
  • udawać, że nic się nie stało, jeśli w środku aż kipisz

Lepiej najpierw się uspokoić, a potem wrócić do rozmowy.

Kiedy szukać dodatkowej pomocy

[edytuj]

Warto poprosić dorosłych o pomoc, gdy:

  • bardzo często się złościsz
  • w złości ranisz innych (słowami lub czynami)
  • po wybuchu gniewu czujesz wstyd i żal, ale nie wiesz, jak to zmienić
  • złość przeszkadza ci w nauce, przyjaźniach, życiu w domu

Proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości, ale odwagi i odpowiedzialności.

Podsumowanie

[edytuj]

Złość i gniew są naturalnymi uczuciami. Można sobie z nimi radzić, gdy:

  • zauważasz pierwsze sygnały złości
  • dajesz sobie chwilę na uspokojenie
  • mówisz o swoich uczuciach bez obrażania innych
  • prosisz o pomoc, gdy sam sobie nie radzisz

Dzięki temu złość przestaje kierować tobą, a staje się sygnałem, że coś trzeba zmienić lub o czymś porozmawiać.