Etyka dla szkoły podstawowej/Kiedy i jak przeprosić, jak wybaczać
Kiedy i jak przeprosić, jak wybaczać
[edytuj]Wprowadzenie
[edytuj]Każdemu zdarza się kogoś zranić: słowem, żartem, zachowaniem. Czasem robimy to specjalnie, a czasem przypadkiem. Ważne jest, żeby umieć wtedy przeprosić. Zdarza się też, że to my jesteśmy zranieni. Wtedy pojawia się pytanie: czy i jak wybaczyć?
Kiedy warto przeprosić
[edytuj]Warto przeprosić, gdy:
- powiedziałeś coś, co kogoś zabolało,
- wyśmiałeś czyjeś błędy, wygląd, rodzinę,
- złamałeś umowę (np. wygadałeś czyjś sekret),
- popchnąłeś kogoś, zabrałeś coś bez pytania,
- zachowałeś się nie fair w zabawie lub grze,
- widzisz, że ktoś przez ciebie jest smutny lub zły.
Nawet jeśli nie zrobiłeś czegoś specjalnie, możesz przeprosić za to, że druga osoba poczuła się źle.
Jak dobrze przeprosić
[edytuj]Prawdziwe przeprosiny to coś więcej niż samo słowo przepraszam. Pomagają w tym cztery kroki:
Powiedz wyraźnie, za co przepraszasz
[edytuj]Przykłady:
- Przepraszam, że cię wyśmiałem przy innych.
- Przepraszam, że popchnąłem cię na korytarzu.
Nazwij to, co rozumiesz
[edytuj]- Wiem, że mogło ci być bardzo przykro.
- Rozumiem, że się zdenerwowałeś.
Napraw, co się da
[edytuj]- Mogę oddać ci rzecz, którą zepsułem albo pomóc ją naprawić.
- Mogę przy innych powiedzieć, że źle się zachowałem.
Postaraj się nie powtarzać tego zachowania
[edytuj]- Zastanów się, co zrobisz inaczej następnym razem.
Czego lepiej unikać w przeprosinach:
- przepraszam, ale sam mnie zdenerwowałeś,
- no dobra, przepraszam, czy teraz już się nie gniewasz?
Takie słowa brzmią tak, jakby przeprosiny były na siłę.
Dlaczego przepraszać jest trudno
[edytuj]Przeprosiny bywają trudne, bo:
- wstydzimy się przyznać do błędu,
- boimy się, że ktoś nas odrzuci,
- chcemy udawać, że nic się nie stało.
Tymczasem przyznanie się do błędu pokazuje dojrzałość i szacunek do drugiej osoby.
Czym jest wybaczenie
[edytuj]Wybaczyć to:
- przestać chcieć się mścić,
- nie wracać wciąż do tego samego z wyrzutami,
- uznać, że druga osoba też może się mylić.
Wybaczenie nie zawsze znaczy to samo, co:
- zapomnieć o wszystkim,
- od razu znowu się przyjaźnić jak dawniej,
- zgadzać się na krzywdzące zachowanie.
Czasem można wybaczyć, ale nadal bardziej uważać i chronić swoje granice.
Jak wybaczać innym
[edytuj]Aby spróbować wybaczyć:
- nazwij swoje uczucia: było mi bardzo przykro, czułem złość,
- zobacz, czy druga osoba naprawdę żałuje i próbuje to naprawić,
- daj sobie czas – nie musisz wybaczać od razu,
- możesz powiedzieć: wybaczam ci, ale potrzebuję jeszcze trochę czasu, żeby znów ci zaufać.
Wybaczenie pomaga:
- zmniejszyć złość i napięcie,
- poprawić samopoczucie,
- czasem uratować ważną relację.
Kiedy trzeba poprosić o pomoc
[edytuj]Jeśli ktoś:
- ciągle cię wyzywa, ośmiesza lub bije,
- zmusza cię do rzeczy, których nie chcesz robić,
- udaje, że przeprasza, a potem wciąż robi to samo,
koniecznie powiedz o tym dorosłemu (rodzicowi, wychowawcy, pedagogowi). Wybaczanie nie oznacza zgody na przemoc i krzywdę.
Podsumowanie
[edytuj]Każdy popełnia błędy. Ważne jest, żeby umieć powiedzieć przepraszam, spróbować naprawić swój błąd i postarać się go nie powtarzać. Kiedy ktoś zrani ciebie, masz prawo do złości i smutku. Z czasem możesz spróbować wybaczyć, jeśli druga osoba naprawdę żałuje. W trudnych sytuacjach zawsze warto prosić o pomoc zaufanego dorosłego.