Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Kryteria oceniania czynów – z jakiego punktu widzenia oceniam

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Kryteria oceniania czynów – z jakiego punktu widzenia oceniam

[edytuj]

Na co dzień oceniasz zachowania swoje i innych: to było w porządku, to było niesprawiedliwe, tamto było odważne albo głupie. Rzadko jednak zastanawiamy się, z jakiego punktu widzenia tak naprawdę oceniamy. W etyce ten punkt widzenia nazywa się kryterium oceny.

Co to znaczy oceniać czyn

[edytuj]

Ocena czynu to odpowiedź na pytania:

  • czy to, co ktoś zrobił, było dobre czy złe?
  • czy było w porządku wobec innych?
  • czy można to pochwalić czy raczej potępić?

Żeby odpowiedzieć na te pytania, zawsze (świadomie lub nieświadomie) korzystasz z jakiegoś kryterium, czyli zasady, względem której mierzysz dane działanie.

Czym jest kryterium oceny moralnej

[edytuj]

Kryterium to:

  • punkt odniesienia, według którego oceniasz czyn
  • odpowiedź na pytanie: pod jakim kątem na to patrzę?

Przykład:

  • patrzysz na skutki: czy to przyniosło więcej dobra czy szkody?
  • patrzysz na zasady: czy to było zgodne z ważną normą (np. nie krzywdzić, nie kłamać)?
  • patrzysz na zamiar: co ta osoba naprawdę chciała zrobić?

Ten sam czyn może być różnie oceniony, jeśli zastosujemy różne kryteria.

Przykładowe kryteria oceniania czynów

[edytuj]

W praktyce ludzie często (czasem nieświadomie) używają różnych kryteriów.

Można wyróżnić na przykład:

Kryterium skutków Pytanie: do czego to doprowadziło?

  • ocena zależy od tego, czy skutki są raczej dobre, czy złe
  • przykład: chwila kłamstwa, która uratowała kogoś przed krzywdą, może być oceniona łagodniej niż kłamstwo dla własnej korzyści

Kryterium zasad i praw Pytanie: czy to było zgodne z zasadą albo prawem?

  • ocena zależy od tego, czy czyn łamie ważne normy (np. nie kraść, nie bić, dotrzymywać obietnic)
  • przykład: ściąganie jest złe, nawet jeśli nikt nie został „bezpośrednio skrzywdzony”, bo łamie zasadę uczciwości

Kryterium zamiarów i motywów Pytanie: co ta osoba chciała osiągnąć?

  • ocena bierze pod uwagę intencję (świadomy cel) i motywy (głębsze powody)
  • przykład: ktoś niechcący kogoś popchnął w tłoku – inaczej to oceniamy, niż gdyby zrobił to specjalnie

Kryterium wartości i charakteru Pytanie: jakie wartości tu się realizują? Jakim człowiekiem się staję przez ten czyn?

  • oceniamy, czy działanie było odważne, uczciwe, sprawiedliwe, odpowiedzialne, czy może tchórzliwe, egoistyczne, okrutne
  • przykład: pomoc komuś w trudnej sytuacji wzmacnia w nas cnoty (np. odwagę, życzliwość)

Istnieją też kryteria, które z etycznego punktu widzenia są wątpliwe, choć często się pojawiają:

Kryterium własnej korzyści Pytanie: czy mi się to opłaca?

  • ocena opiera się głównie na egoistycznym interesie
  • przykłady: „to było dobre, bo coś zyskałem” – nawet jeśli inni na tym ucierpieli

Kryterium opinii większości Pytanie: co pomyślą inni? czy „wszyscy tak robią”?

  • ocena zależy od mody, presji grupy, a nie od zasad
  • przykład: „ściąganie jest ok, bo cała klasa ściąga” – to jest kryterium większości, a nie moralne

Ten sam czyn, różne oceny

[edytuj]

Wyobraź sobie sytuację: Uczeń wysyła koledze odpowiedzi na sprawdzian przez komunikator. Możliwe kryteria i oceny:

Kryterium skutków

[edytuj]
  • Czy komuś się stała krzywda?
  • Ktoś może powiedzieć: „nikt nie ucierpiał, kolega dostał lepszą ocenę, więc to coś dobrego”.
  • Problem: nie bierzemy pod uwagę uczciwości, sensu ocen, zaufania nauczyciela.

Kryterium zasad

[edytuj]
  • Czy to zgodne z normą uczciwości?
  • Odpowiedź: to łamie zasady sprawiedliwego oceniania i jest formą oszustwa.
  • Ocena: czyn zły, nawet jeśli nikt nie „płakał”.

Kryterium charakteru

[edytuj]
  • Jakim człowiekiem się staję, robiąc tak?
  • Odpowiedź: wyrabiam w sobie nawyk kombinowania, a nie uczciwej pracy.
  • Ocena: szkodliwe dla własnego charakteru i dla zaufania w klasie.

Widzisz, że ocena zależy od tego, z jakiego punktu widzenia patrzysz.

Świadome wybieranie kryteriów

[edytuj]

W etyce ważne jest, aby:

  • uświadomić sobie, jakich kryteriów używam
  • sprawdzić, czy są one dojrzałe moralnie

Warto zadawać sobie pytania:

  • czy patrzę tylko na wygodę i korzyść?
  • czy biorę pod uwagę godność drugiej osoby?
  • czy moja ocena uwzględnia ważne zasady (niekrzywdzenie, uczciwość, sprawiedliwość)?
  • co by było, gdyby wszyscy zaczęli tak postępować?

Dojrzała ocena moralna:

  • nie pomija skutków działania
  • ale też nie ignoruje zasad i wartości
  • stara się zrozumieć intencje i sytuację konkretnej osoby

Zapamiętaj

[edytuj]
  • Ocena czynu zawsze opiera się na jakimś kryterium, nawet jeśli sobie tego nie uświadamiasz.
  • Kryterium to punkt widzenia, z którego patrzysz: skutki, zasady, zamiary, wartości, własna korzyść, opinia innych.
  • Ten sam czyn może być różnie oceniany, gdy zmienisz kryterium.
  • W etyce chodzi o to, aby świadomie wybierać takie kryteria, które szanują godność osób, zasadę niekrzywdzenia, sprawiedliwość i odpowiedzialność.