Etyka dla szkoły podstawowej/Moje rzeczy, rzeczy wspólne, rzeczy cudze

Moje rzeczy, rzeczy wspólne, rzeczy cudze

Każdy z nas ma różne przedmioty: ubrania, zabawki, zeszyty, książki. Są też rzeczy, z których korzystamy razem z innymi. Ważne jest, aby umieć odróżnić, co jest moje, co jest wspólne, a co należy do kogoś innego, i wiedzieć, jak się wtedy zachowywać.

Co to znaczy, że coś jest moje

Moje są te rzeczy, które:

• dostałem od rodziców lub bliskich
• kupiono specjalnie dla mnie
• sam zrobiłem lub na które sam zapracowałem

Przykłady:

• mój piórnik, mój zeszyt, moje buty
• moja ulubiona książka
• mój telefon (jeśli rodzice mi go powierzyli)

Jeśli coś jest moje:

• mogę decydować, czy się tym podzielę
• mam obowiązek o to dbać
• jestem za to odpowiedzialny przed rodzicami lub innymi dorosłymi

Posiadanie rzeczy nie znaczy, że mogę robić z nimi wszystko, co chcę, jeśli przez to szkodzę innym (na przykład rzucam twardą zabawką w kogoś).

Rzeczy wspólne

Rzeczy wspólne należą do kilku osób albo do całej grupy. Każdy może z nich korzystać, ale nikt nie jest ich jedynym właścicielem.

Przykłady rzeczy wspólnych:

• stół w jadalni w domu
• piłka klasowa
• książki z biblioteki szkolnej
• sprzęt sportowy w sali gimnastycznej
• ławki, huśtawki na placu zabaw
• ławki w parku, kosze na śmieci, chodniki

Korzystając z rzeczy wspólnych:

• dbamy o nie tak, jak o swoje
• nie niszczymy i nie brudzimy
• odkładamy na miejsce po użyciu
• pamiętamy, że inni też chcą z nich korzystać

Jeśli zniszczymy rzecz wspólną, szkodzimy wszystkim, nie tylko sobie.

Rzeczy cudze

Rzeczy cudze to takie, które należą do innej osoby lub rodziny.

Przykłady:

• plecak kolegi
• telefon mamy lub taty
• rower sąsiada
• piórnik koleżanki

Wobec cudzych rzeczy:

• nie bierzemy ich bez wyraźnej zgody właściciela
• nie przeglądamy cudzych zeszytów, listów, wiadomości w telefonie bez pozwolenia
• nie używamy ich tak, jakby były nasze

Zabranie cudzej rzeczy bez pytania, nawet na chwilę, może być odebrane jak kradzież. Szczególnie wtedy, gdy właściciel nie wie, kto ją wziął.

Pożyczanie i dzielenie się

Czasem pożyczamy sobie różne przedmioty.

Gdy chcemy coś pożyczyć od kogoś:

• najpierw pytamy o zgodę
• mówimy, na jak długo pożyczamy
• dbamy o pożyczoną rzecz jak o swoją
• oddajemy ją w umówionym czasie i w takim samym stanie

Gdy ktoś chce pożyczyć naszą rzecz:

• mamy prawo powiedzieć tak albo nie
• możemy ustalić zasady, na przykład czas pożyczenia
• warto zastanowić się, czy osoba pożyczająca jest odpowiedzialna

Jeśli pożyczona rzecz się zniszczy:

• trzeba powiedzieć prawdę właścicielowi
• przeprosić
• zaproponować naprawę lub pomoc w odkupieniu

Dlaczego szacunek do rzeczy jest ważny

Szacunek do rzeczy:

• pokazuje szacunek do ludzi, którzy na nie pracowali lub je kupili
• pomaga budować zaufanie między nami
• uczy odpowiedzialności i dbania o wspólne dobro
• sprawia, że w domu, w klasie i w mieście jest przyjemniej i bezpieczniej

Kiedy dbamy o swoje, wspólne i cudze rzeczy, łatwiej nam żyć razem, mniej się kłócimy i rzadziej dochodzi do nieporozumień. Dzięki temu tworzymy środowisko oparte na zaufaniu i wzajemnym szacunku.