Etyka dla szkoły podstawowej/Prawo naturalne, sumienie i cnoty kardynalne
Prawo naturalne, sumienie i cnoty kardynalne
[edytuj]Wprowadzenie
[edytuj]Na lekcjach etyki często pojawiają się trzy pojęcia: prawo naturalne, sumienie i cnoty kardynalne. Pomagają one zrozumieć, skąd biorą się normy moralne, jak je stosować w życiu i jak pracować nad własnym charakterem.
Prawo naturalne – co to znaczy
[edytuj]Prawo naturalne to idea, że istnieją pewne podstawowe zasady moralne:
- wynikające z samej natury człowieka,
- możliwe do poznania rozumem,
- obowiązujące wszystkich ludzi, niezależnie od kraju, epoki i religii.
Przykładowe zasady, które często łączy się z prawem naturalnym:
- nie wolno bez powodu pozbawiać życia niewinnej osoby,
- nie wolno torturować i upokarzać ludzi,
- należy szanować cudzą własność,
- należy dotrzymywać umów,
- trzeba dbać o słabszych i bezbronnych.
Prawo państwowe (konstytucje, ustawy) może być lepsze lub gorsze. W historii bywało tak, że prawo pozwalało na niewolnictwo czy dyskryminację. Według zwolenników prawa naturalnego takie przepisy są niesprawiedliwe, bo sprzeczne z godnością człowieka. Odwoływanie się do prawa naturalnego było ważnym argumentem w walce o prawa człowieka.
Sumienie – wewnętrzny głos oceny
[edytuj]Sumienie to zdolność człowieka do:
- rozpoznawania, co jest dobre, a co złe,
- oceniania własnych czynów,
- odczuwania wyrzutów sumienia lub spokoju po podjętej decyzji.
Można powiedzieć, że sumienie to wewnętrzny sędzia, który:
- przed działaniem podpowiada: tego nie rób, to jest niewłaściwe lub zachęca do dobra,
- po działaniu ocenia: zrobiłem dobrze lub zrobiłem źle.
Sumienia nie można „zobaczyć”, ale jego działanie odczuwamy w postaci:
- niepokoju i wstydu, gdy zachowaliśmy się źle,
- ulgi i spokoju, gdy postąpiliśmy uczciwie, nawet jeśli było trudno.
Sumienie trzeba kształtować. Pomagają w tym:
- rozmowy z mądrymi ludźmi,
- refleksja nad skutkami własnych czynów,
- poznawanie zasad moralnych (np. praw człowieka, zasad sprawiedliwości),
- gotowość do przyznania się do błędu.
Sumienie można też zagłuszać, gdy:
- wielokrotnie powtarzamy złe zachowanie,
- usprawiedliwiamy wszystko: inni też tak robią, nic się nie stało,
- unikamy refleksji i rozmowy o własnych błędach.
Cnoty kardynalne
[edytuj]Cnoty to trwałe dobre cechy charakteru, które ułatwiają postępowanie zgodnie z rozumem i sumieniem. Cnoty kardynalne (główne) to cztery podstawowe postawy, o których mówili już filozofowie starożytni:
- roztropność,
- sprawiedliwość,
- męstwo,
- umiarkowanie.
Tworzą one fundament do rozwijania innych dobrych cech.
Roztropność
[edytuj]Roztropność to umiejętność mądrego podejmowania decyzji. Oznacza:
- myślenie o skutkach swoich działań,
- odróżnianie tego, co ważne, od tego, co błahe,
- wybieranie właściwego środka do dobrego celu,
- umiejętność powiedzenia: zatrzymaj się, przemyśl to.
Przykład: zanim coś opublikujesz w internecie, zastanawiasz się, jakie to może mieć skutki dla ciebie i innych.
Sprawiedliwość
[edytuj]Sprawiedliwość to postawa, w której:
- każdemu starasz się dać to, co mu się należy,
- respektujesz prawa innych,
- dotrzymujesz umów i zobowiązań,
- nie faworyzujesz niesprawiedliwie jednych kosztem drugich.
Przykład: dzieląc zadania w grupie, nie zrzucasz wszystkiego na jedną osobę, tylko starasz się o uczciwy podział.
Męstwo
[edytuj]Męstwo (odwaga moralna) to zdolność do:
- robienia dobra mimo lęku,
- znoszenia trudności i przeciwności,
- przeciwstawiania się złu, nawet jeśli grozi to nieprzyjemnościami.
Przykład: stajesz w obronie kogoś, komu dokuczają, choć wiesz, że możesz stracić popularność w grupie.
Umiarkowanie
[edytuj]Umiarkowanie to panowanie nad sobą w korzystaniu z przyjemności i dóbr materialnych. Oznacza:
- niewpadanie w skrajności,
- umiejętność powiedzenia sobie: dość,
- rozsądne korzystanie z jedzenia, zakupów, gier, internetu.
Przykład: potrafisz odłożyć telefon, żeby zająć się nauką lub odpoczynkiem, choć korzystanie z niego jest przyjemne.
Jak te pojęcia łączą się ze sobą
[edytuj]Można spojrzeć na te trzy elementy jako na współpracujące części jednego systemu moralnego:
- prawo naturalne – pokazuje obiektywne zasady dobra i zła, wynikające z natury człowieka i jego godności,
- sumienie – stosuje te zasady do konkretnych sytuacji w twoim życiu, podpowiadając, co robić,
- cnoty kardynalne – kształtują charakter tak, abyś potrafił na co dzień żyć zgodnie z tym, co rozpoznajesz jako dobre.
Bez znajomości zasad trudno działać mądrze. Bez sumienia trudno zastosować zasady do własnych wyborów. Bez cnót trudno wytrwać w dobrym postępowaniu, szczególnie gdy jest trudno lub niepopularnie.
Podsumowanie
[edytuj]Prawo naturalne przypomina, że istnieją podstawowe zasady moralne, które powinny obowiązywać wszystkich ludzi. Sumienie pomaga je odczytać i zastosować w konkretnych sytuacjach. Cnoty kardynalne – roztropność, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie – to cechy charakteru, które umożliwiają konsekwentne życie zgodne z tym, co rozpoznajemy jako dobro. Razem tworzą one ważny punkt odniesienia w refleksji etycznej i w codziennych wyborach.