Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Różne odpowiedzi na pytanie o istnienie Boga

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Różne odpowiedzi na pytanie o istnienie Boga

[edytuj]

Ludzie od bardzo dawna zadają sobie pytanie: czy Bóg istnieje. Różne osoby i kultury udzielają na to pytanie różnych odpowiedzi. Na etyce nie rozstrzygamy, kto ma rację. Interesuje nas raczej to, jak rozumieć te postawy i jak szanować ludzi o innych przekonaniach.

Pytanie o istnienie Boga

[edytuj]

Pytanie o istnienie Boga dotyczy czegoś, czego:

  • nie da się w prosty sposób zmierzyć ani zobaczyć
  • nie można jednoznacznie udowodnić jak w matematyce czy fizyce
  • dotyka sensu życia, cierpienia, dobra i zła

Dlatego ludzie dochodzą do różnych wniosków. Często zależy to od:

  • wychowania i tradycji rodzinnej
  • osobistych doświadczeń życiowych
  • tego, jakie argumenty uważają za przekonujące

Wiara w Boga

[edytuj]

Są ludzie, którzy wierzą w istnienie Boga lub bogów. Mogą być chrześcijanami, muzułmanami, żydami, hinduistami i wyznawcami innych religii.

Często:

  • widzą w Bogu najwyższe dobro i źródło prawa moralnego
  • uważają, że Bóg stworzył świat i człowieka
  • szukają w wierze sensu życia i pocieszenia w cierpieniu
  • modlą się, uczestniczą w obrzędach, przestrzegają religijnych zasad

Dla wielu osób wiara jest czymś bardzo osobistym i ważnym. Jednocześnie także wśród wierzących istnieją różnice w rozumieniu Boga i w praktykowaniu religii.

Niewiara w Boga

[edytuj]

Są też ludzie, którzy nie wierzą w istnienie Boga. Nazywa się ich często ateistami.

Mogą:

  • uważać, że nie ma wystarczających dowodów na istnienie Boga
  • bardziej ufać naukowym wyjaśnieniom świata
  • widzieć źródło moralności w człowieku, rozumie, uczuciach i doświadczeniu społecznym

Niewiara nie oznacza braku wartości. Niewierzący również kierują się zasadami, na przykład:

  • nie krzywdzić innych
  • szanować godność człowieka
  • być uczciwym i odpowiedzialnym

Postawa agnostyczna

[edytuj]

Są także osoby, które mówią: nie wiem, czy Bóg istnieje, i nie mam pewności, czy da się to rozstrzygnąć. Taką postawę nazywa się agnostycyzmem.

Agnostyk:

  • może dostrzegać argumenty zarówno wierzących, jak i niewierzących
  • uważa, że człowiek ma ograniczoną wiedzę w sprawach ostatecznych
  • nie uznaje żadnej odpowiedzi za całkowicie pewną

Agnostycyzm nie jest „lenistwem myślenia”, ale często próbą uczciwego przyznania: nie mam wystarczających podstaw, żeby zdecydowanie stwierdzić „tak” lub „nie”.

Inne sposoby myślenia o Bogu

[edytuj]

Istnieją też inne postawy, na przykład:

  • ktoś uważa, że Bóg istnieje, ale nie ingeruje w świat (często nazywa się to deizmem)
  • ktoś myśli o Bogu raczej jako o sile, zasadzie świata czy natury niż o osobie

Ważne jest, że odpowiedzi na pytanie o istnienie Boga są zróżnicowane i czasem trudno je jednoznacznie zaklasyfikować.

Co na to etyka

[edytuj]

Etyka:

  • nie udowadnia ani nie obala istnienia Boga
  • zajmuje się tym, jak różne przekonania wpływają na postępowanie ludzi
  • pyta, czy ktoś swoim myśleniem i działaniem szanuje godność innych

Z etycznego punktu widzenia ważne jest:

  • żeby nie dyskryminować nikogo ze względu na wiarę lub niewiarę
  • żeby nie używać religii ani niewiary jako usprawiedliwienia dla przemocy, pogardy czy nienawiści
  • żeby umieć rozmawiać o swoich przekonaniach bez obrażania innych

Jak rozmawiać o wierze i niewierze

[edytuj]

Rozmawiając o istnieniu Boga, warto:

  • słuchać, dlaczego ktoś tak, a nie inaczej myśli
  • zadawać pytania, a nie tylko wygłaszać swoje sądy
  • odróżniać krytykę poglądów od atakowania osoby
  • unikać wyzwisk typu: „głupi, bo wierzy” albo „zły, bo nie wierzy”
  • przyznać, że w tej sprawie nikt nie ma całkowitej wiedzy

Można mieć własne przekonania i jednocześnie:

  • szanować innych
  • przyznawać im prawo do innego zdania
  • żyć z nimi we wspólnocie szkolnej, lokalnej, narodowej

Zapamiętaj

[edytuj]
  • Na pytanie o istnienie Boga ludzie odpowiadają różnie: wierzą, nie wierzą, wątpią.
  • Te różnice wynikają z wychowania, doświadczeń i sposobu myślenia.
  • Etyka nie rozstrzyga, kto ma rację, ale przypomina o szacunku dla każdego człowieka.
  • Spory o wiarę i niewiarę nie usprawiedliwiają przemocy ani pogardy wobec innych.