Przejdź do zawartości

Etyka dla szkoły podstawowej/Różne opinie – jak się spierać z szacunkiem

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Różne opinie – jak się spierać z szacunkiem

[edytuj]

Ludzie często myślą i lubią różne rzeczy. Jedni wolą piłkę nożną, inni rysowanie. Ktoś lubi matematykę, ktoś inny język polski. To normalne, że mamy różne opinie. Ważne jest, jak o nich rozmawiamy.

Co to jest opinia

[edytuj]

Opinia to czyjeś zdanie na jakiś temat. Na przykład:

  • moim zdaniem ta książka jest ciekawa,
  • uważam, że ten film jest nudny,
  • myślę, że ta piosenka jest fajna.

Opinia to nie jest fakt. Fakt to coś, co można sprawdzić, np. ile jest 2 + 2 albo jaki dziś jest dzień tygodnia. Opinia dotyczy tego, co ktoś lubi, co sądzi, jak coś ocenia.

Dlaczego ludzie mają różne opinie

[edytuj]

Ludzie różnią się między sobą, bo:

  • inaczej zostali wychowani,
  • mają inne doświadczenia,
  • lubią inne rzeczy,
  • zwracają uwagę na coś innego.

Dlatego w tej samej sytuacji ktoś może być zadowolony, a ktoś inny niezadowolony. Różne opinie nie znaczą, że ktoś jest gorszy. Po prostu patrzy na świat inaczej.

Czy trzeba się zgadzać ze wszystkimi

[edytuj]

Nie musimy zawsze się ze sobą zgadzać. Można:

  • lubić inne książki,
  • kibicować innej drużynie,
  • mieć inne zdanie na temat zadania domowego czy zasad gry.

Ważne, aby:

  • nie wyśmiewać czyjegoś zdania,
  • nie obrażać osoby, która myśli inaczej,
  • umieć powiedzieć: „Nie zgadzam się, ale szanuję twoje zdanie”.

Jak rozmawiać, gdy mamy różne opinie

[edytuj]

Gdy się z kimś nie zgadzasz, możesz:

  • mówić spokojnie,
  • używać słów: „ja myślę”, „moim zdaniem”, „uważam, że…”,
  • podawać powody, dlaczego tak sądzisz.

Na przykład:

  • „Moim zdaniem ta gra jest za trudna, bo ma dużo skomplikowanych zasad”,
  • „Uważam, że ta piosenka jest fajna, bo ma ciekawy tekst”.

Nie mów:

  • „Twoje zdanie jest głupie”,
  • „Jak możesz tak myśleć, przecież to bez sensu”.

Takie słowa ranią i niszczą rozmowę.

Zasady kłótni z szacunkiem

[edytuj]

Aby spierać się z szacunkiem, warto:

  • nie krzyczeć,
  • nie używać wyzwisk i przezwisk,
  • nie przerywać, gdy ktoś mówi,
  • nie wyśmiewać się,
  • nie obrażać rodziny ani wyglądu drugiej osoby,
  • nie wypominać starych błędów.

Można natomiast:

  • zapytać: „Dlaczego tak myślisz?”,
  • spróbować zrozumieć, skąd wzięła się jego opinia,
  • przyznać: „Masz rację w tym jednym punkcie, ale z resztą się nie zgadzam”.

Co to jest kompromis

[edytuj]

Kompromis to rozwiązanie, w którym nikt nie dostaje wszystkiego, czego chciał, ale obie strony są w miarę zadowolone.

Przykłady:

  • jeśli jedna osoba chce grać w piłkę, a druga w siatkówkę – można najpierw zagrać trochę w piłkę, potem w siatkówkę,
  • jeśli ktoś chce oglądać inny film – dziś wybieracie jeden, jutro drugi.

Kompromis wymaga:

  • rozmowy,
  • ustępstwa z obu stron,
  • dotrzymania umowy.

Co zrobić, gdy emocje są zbyt silne

[edytuj]

Czasem podczas sporu bardzo się denerwujemy. Wtedy:

  • zrób przerwę w rozmowie,
  • odejdź na chwilę w spokojniejsze miejsce,
  • pooddychaj głęboko,
  • policz w myślach do 10.

Jeśli nie udaje się dojść do porozumienia:

  • poproś o pomoc dorosłego (rodzica, wychowawcę, nauczyciela),
  • powiedz, co czujesz i co się stało.

To nie jest donoszenie dla zabawy, tylko proszenie o pomoc w rozwiązaniu trudnej sytuacji.

Szacunek ważniejszy niż wygrana

[edytuj]

W sporze wiele osób chce „wygrać”, czyli udowodnić, że to oni mają rację. Tymczasem ważniejsze od wygranej jest:

  • zachowanie szacunku do drugiej osoby,
  • niepsucie przyjaźni,
  • umiejętność słuchania.

Czasem warto powiedzieć:

  • „Zostańmy przy różnych zdaniach”,
  • „Nie musimy się zgadzać, żeby się lubić”.

Podsumowanie

[edytuj]

Różne opinie są czymś naturalnym. Można się spierać, ale z szacunkiem: mówić spokojnie, słuchać innych, nie obrażać i szukać kompromisu. Dzięki temu nawet po trudnej rozmowie można dalej być kolegą lub koleżanką, a nie wrogiem.