Streszczenia obowiązkowych lektur szkolnych dla szkoły podstawowej/Janusz Christa – Kajko i Kokosz. Szkoła latania
Streszczenie
[edytuj]Zbój Łamignat, mąż czarownicy Jagi, skarży się, że jest coraz słabszy i nie ma już dawnej siły. Jaga, chcąc mu pomóc, daje mu zaczarowaną fujarkę, która dodaje nadludzkiej mocy każdemu, kto na niej zagra.
Tymczasem kasztelan Mirmił wraca z polowania w towarzystwie Kajka i Kokosza. Tak się zasiedzieli w lesie, że wracają po zmroku i zastają zamkniętą bramę grodu. Strażnik nie chce ich wpuścić, więc cała trójka musi nocować w lesie. W nocy trafiają na Łamignata, który właśnie testuje działanie czarodziejskiej fujarki. Dochodzi do bójki, a chwilę później w okolicy pojawiają się też zbójcerze – rycerze Hegemona. Noc jest pełna zamieszania i niebezpieczeństw.
Rano Mirmił wraca do grodu i – po tej nieprzyjemnej przygodzie – wydaje rozkaz, by nie zamykać bramy po zmroku. Wykorzystują to zbójcerze: w nocy zakradają się do Mirmiłowa. Plan napadu się nie udaje, bo czujni Kajko i Kokosz, stojący na warcie, biją na alarm i przepędzają wroga.
Hegemon orientuje się, że siłą trudno będzie zdobyć gród. Postanawia więc użyć podstępu. Wysyła wysłannika, który wmawia Mirmiłowi, że na Łysej Górze działa wspaniała Wyższa Szkoła Latania. Tam można nauczyć się latać na miotle jak czarownice. Kasztelan, próżny i ciekawy nowinek, marzy o takim wyczynie i daje się namówić.
Mirmił wraz z Kajkiem i Kokoszem idzie najpierw do Jagi – ciotki Kokosza – bo to ona ma dawać pierwsze lekcje. Treningi Mirmiła kończą się katastrofą: kasztelan nie ma talentu do latania, ciągle spada, a dom Jagi ulega poważnym zniszczeniom. W końcu cała trójka wyrusza na Łysą Górę, by tam kontynuować naukę.
Na Łysej Górze okazuje się, że Szkoła Latania to miejsce pełne czarownic i magicznych eksperymentów. Nauka Mirmiła przynosi mnóstwo zabawnych scen – kasztelan ląduje w dziwnych miejscach, wpada w tarapaty, a jego dumę często ratują Kajko i Kokosz. Po ukończeniu kursu Mirmił dostaje w nagrodę latający kufer oraz maść czarownic, dzięki której można się unosić w powietrzu.
Pod nieobecność kasztelana zbójcerze ponownie atakują Mirmiłowo. Tym razem broni go Jaga, Łamignat i mieszkańcy grodu. Pierwszy szturm zostaje odparty, ale sytuacja jest ciężka. W decydującym momencie do grodu wracają Mirmił, Kajko i Kokosz. Przy pomocy magii Jagi, latającego kufra, czarodziejskiego „latającego pnia” oraz dzielnych wojów udaje się ostatecznie rozgromić zbójcerzy i zmusić Hegemona do ucieczki.
Po zwycięskiej obronie grodu w Mirmiłowie odbywa się wielka uczta. Wdzięczni mieszkańcy nadają kasztelanowi zaszczytny tytuł „Mirmiła Walecznego”, a Kajko i Kokosz zostają jeszcze bardziej docenieni jako obrońcy grodu.
Plan wydarzeń
[edytuj]- Łamignat narzeka na utratę sił; Jaga daje mu czarodziejską fujarkę.
- Mirmił wraca z polowania z Kajkiem i Kokoszem; zastają zamkniętą bramę grodu.
- Nocleg w lesie, spotkanie z Łamignatem testującym fujarkę.
- Pojawienie się zbójcerzy, nocne zamieszanie.
- Powrót do grodu; zakaz zamykania bramy po zmroku.
- Nocny wypad zbójcerzy do Mirmiłowa; Kajko i Kokosz odpierają atak.
- Plan Hegemona: podstęp z „Wyższą Szkołą Latania” na Łysej Górze.
- Mirmił daje się namówić, idzie na lekcje do Jagi.
- Komiczne próby latania Mirmiła, zniszczenie domu Jagi.
- Wyprawa na Łysą Górę do Szkoły Latania.
- Dalsza nauka latania; Mirmił dostaje latający kufer i maść.
- Drugi atak zbójcerzy na Mirmiłowo podczas nieobecności kasztelana.
- Obrona grodu przez Jagę, Łamignata i mieszkańców.
- Powrót Mirmiła, Kajka i Kokosza; walka z użyciem magii i latającego pnia.
- Ostateczne rozbicie zbójcerzy i ucieczka Hegemona.
- Uczta w Mirmiłowie; nadanie tytułu „Mirmiła Walecznego”.
Charakterystyka bohaterów
[edytuj]Kajko
[edytuj]- drobny, zwinny, bardzo inteligentny i odważny woj,
- myśli logicznie, często ratuje sytuację sprytem,
- lojalny wobec przyjaciół, odpowiedzialny za bezpieczeństwo grodu,
- przeciwieństwo Kokosza – bardziej rozsądny, mniej łakomy.
Kokosz
[edytuj]- wysoki, krępy, silny, ale trochę leniwy i bardzo łakomy,
- lubi dobrze zjeść i unikać ciężkiej pracy,
- mimo wad jest wierny przyjaciel, potrafi być dzielny w walce,
- bratanek Jagi („siostrzeniec”).
Mirmił
[edytuj]- kasztelan grodu Mirmiłowo,
- z natury raczej tchórzliwy, marudny, często płacze z bezsilności,
- bywa próżny, łatwo go skusić pochlebstwami (np. wizją latania),
- pod wpływem wydarzeń staje się trochę odważniejszy i zostaje nazwany „Walecznym”.
Lubawa
[edytuj]- żona Mirmiła, energiczna i stanowcza,
- często „trzyma kasztelana w ryzach”, bywa surowa, ale troszczy się o dobro grodu.
Hegemon
[edytuj]- przywódca zbójcerzy – parodia wodza wrogiej armii,
- przebiegły, chytry, zamiast walczyć „z honorem”, chętnie używa podstępów,
- marzy o zdobyciu Mirmiłowa i podporządkowaniu sobie okolicy,
- nadęty, ale w starciu z bohaterami często ośmieszony.
Zbójcerze (m.in. Kapral, Oferma)
[edytuj]- żołnierze Hegemona,
- przypominają rycerzy-zdobywców, ale są niezdarni i tchórzliwi,
- Kapral jest najbardziej „ogarnięty”, Oferma – jak nazwa wskazuje – pechowy i nieporadny.
Jaga
[edytuj]- czarownica, ciotka Kokosza, żona Łamignata,
- potrafi warzyć eliksiry, czarować, latać na miotle,
- zgryźliwa, ale w głębi serca dobra, pomaga bronić Mirmiłowa,
- prowadzi „lekcje latania” dla Mirmiła.
Łamignat
- potężny zbój, mąż Jagi,
- bardzo silny, ale podstarzały, martwi się utratą formy,
- mimo zawodu „zbója” jest uczciwy i sympatyczny, w ważnej chwili broni grodu.
Mieszkańcy Mirmiłowa i wojowie
[edytuj]- prostolinijni, pracowici, przywiązani do swojej ziemi,
- w chwili zagrożenia potrafią stanąć do walki pod wodzą Kajka i Kokosza.
Czas i miejsce akcji
[edytuj]Czas akcji:
- bliżej nieokreślony,
- w komiksie występują jednak elementy anachroniczne (żarty z nowoczesnością), więc świat jest umownie-baśniowy.
Miejsce akcji:
- Mirmiłowo – słowiański gród otoczony palisadą i wałami,
- okolice grodu: lasy, dom Jagi, siedziba Łamignata,
- Łysa Góra – miejsce, gdzie znajduje się tajemnicza Szkoła Latania,
- obóz lub zamek zbójcerzy dowodzonych przez Hegemona.
Geneza utworu i gatunek
[edytuj]- Komiks „Kajko i Kokosz. Szkoła latania” powstał w latach 70. XX wieku jako część popularnej serii „Kajko i Kokosz”.
- Najpierw był publikowany w odcinkach (m.in. w czasopiśmie „Świat Młodych”), później ukazał się jako album komiksowy.
- Seria „Kajko i Kokosz” jest kontynuacją wcześniejszych przygód duetu „Kajtek i Koko” – tym razem osadzonych w realiach słowiańsko-baśniowych.
Gatunek:
- komiks przygodowo-humorystyczny z elementami fantasy (czary, magiczne przedmioty, latanie),
- przeznaczony głównie dla dzieci i młodzieży, ale z wieloma żartami, które docenią też dorośli,
- posługuje się rysunkiem i dymkami z dialogami zamiast tradycyjnego, ciągłego tekstu.
Problematyka
[edytuj]- Walka dobra ze złem – obrońcy Mirmiłowa kontra chciwi i podstępni zbójcerze.
- Odwaga i lojalność – Kajko, Kokosz, Jaga, Łamignat i mieszkańcy grodu stają razem do obrony swojej małej ojczyzny.
- Przyjaźń – relacje Kajka i Kokosza, ich wzajemne wsparcie mimo różnic charakterów.
- Śmieszność pychy i próżności – Mirmił daje się nabrać na pochlebstwa i obietnice „wielkich umiejętności”, co kończy się kompromitacją.
- Odpowiedzialność za wspólnotę – władca grodu (choć początkowo trochę tchórzliwy) uczy się brać odpowiedzialność za ludzi.
- Rola sprytu i inteligencji – często to nie siła, ale pomysłowość pozwala wygrać z liczniejszym przeciwnikiem.
- Magia i wyobraźnia – komiks bawi się motywami czarów, latających przedmiotów, szkół dla czarownic.