Przejdź do zawartości

Wychowanie do życia w rodzinie/Instytucjonalna pomoc rodzinie przy chorobie, uzależnieniu, ubóstwie, bezrobociu

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Instytucjonalna pomoc rodzinie przy chorobie, uzależnieniu, ubóstwie, bezrobociu

[edytuj]

Rodzina może przeżywać trudne chwile: chorobę jednego z domowników, uzależnienie, brak pieniędzy lub bezrobocie. W takich sytuacjach nie trzeba zostawać samemu. Istnieją instytucje, czyli urzędy i organizacje, które mają obowiązek i możliwość pomagać rodzinom.

Pomoc przy chorobie w rodzinie

[edytuj]

Gdy ktoś z rodziny poważnie choruje, wsparcie dają:

  • przychodnia zdrowia i szpital – lekarze leczą chorobę, kierują na badania i rehabilitację,
  • poradnie specjalistyczne – na przykład poradnia zdrowia psychicznego, gdy problem dotyczy samopoczucia, lęku, depresji,
  • Narodowy Fundusz Zdrowia – dzięki niemu wiele świadczeń medycznych jest bezpłatnych,
  • ośrodek pomocy społecznej (MOPS lub GOPS) – może przyznać zasiłek, dofinansować leki albo sprzęt medyczny,
  • szkoła – pielęgniarka, wychowawca, pedagog szkolny pomagają dostosować wymagania szkolne do sytuacji ucznia.

Pomoc przy uzależnieniu

[edytuj]

Uzależnienie to stan, gdy ktoś nie potrafi zrezygnować z czegoś, co mu szkodzi, na przykład z alkoholu, narkotyków, papierosów, internetu czy gier. Dotyka to zarówno dorosłych, jak i młodzież.

Pomocy przy uzależnieniu udzielają:

  • poradnie leczenia uzależnień i ośrodki terapii – prowadzą leczenie i zajęcia z terapeutą,
  • poradnie zdrowia psychicznego – pomagają w problemach emocjonalnych i rodzinnych,
  • poradnia psychologiczno-pedagogiczna – wspiera uczniów i ich rodziny,
  • gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych – zajmuje się problemem alkoholu w rodzinie,
  • telefony zaufania dla dzieci i młodzieży, na przykład 116 111 – można tam anonimowo porozmawiać o swoich kłopotach.

Pomoc przy ubóstwie

[edytuj]

Ubóstwo oznacza brak pieniędzy na podstawowe potrzeby: jedzenie, ubranie, leki, przybory szkolne, opłaty za mieszkanie. Wtedy ważne jest skorzystanie z pomocy społecznej.

W takiej sytuacji pomagają:

  • ośrodek pomocy społecznej – może przyznać zasiłek, dofinansować obiady w szkole, wyprawkę szkolną czy opłatę za mieszkanie,
  • powiatowe centrum pomocy rodzinie (PCPR) – wspiera rodziny w bardzo trudnej sytuacji życiowej,
  • organizacje pozarządowe, na przykład Caritas, Polski Czerwony Krzyż, Banki Żywności, fundacje lokalne – organizują zbiórki żywności, odzieży, udzielają stypendiów i innych form wsparcia,
  • jadłodajnie i noclegownie dla osób bezdomnych – zapewniają posiłek i miejsce do spania osobom, które nie mają domu.

Pomoc przy bezrobociu

[edytuj]

Bezrobocie to sytuacja, gdy osoba zdolna do pracy nie ma zatrudnienia i nie zarabia. Często prowadzi to do problemów finansowych w całej rodzinie.

W przypadku bezrobocia pomagają:

  • powiatowy urząd pracy – rejestruje osoby bezrobotne, pomaga szukać pracy, organizuje szkolenia, staże i może wypłacać zasiłek,
  • ośrodek pomocy społecznej – gdy brakuje pieniędzy na życie, przyznaje zasiłki i inne formy pomocy,
  • organizacje szkoleniowe i fundacje – prowadzą kursy zawodowe, pomagają napisać życiorys i przygotować się do rozmowy o pracę.

Gdzie dziecko może szukać pomocy

[edytuj]

Dziecko nie ponosi winy za chorobę, uzależnienie, ubóstwo czy bezrobocie w rodzinie. Ma prawo do bezpieczeństwa i wsparcia. Gdy w domu dzieje się coś trudnego, można:

  • porozmawiać z wychowawcą, pedagogiem lub psychologiem szkolnym,
  • zwrócić się do zaufanego nauczyciela, katechety, trenera lub innej dorosłej osoby,
  • poprosić rodzica, opiekuna lub krewnych o wspólne udanie się do poradni czy ośrodka pomocy społecznej,
  • zadzwonić na telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, by opowiedzieć o swoich problemach.

Dorośli pracujący w takich instytucjach mają obowiązek chronić dobro dziecka i szukać dla niego najlepszej pomocy.

Podsumowanie

[edytuj]

W obliczu choroby, uzależnienia, ubóstwa czy bezrobocia rodzina nie jest sama. Istnieją instytucje, których zadaniem jest wspieranie osób w trudnej sytuacji życiowej. Ważne, aby nie bać się prosić o pomoc i mówić o swoich problemach zaufanym dorosłym. Dzięki temu łatwiej jest przejść przez trudne momenty i znaleźć rozwiązanie.