Przejdź do zawartości

Wychowanie do życia w rodzinie/Konflikty między rówieśnikami – jak je rozwiązywać bez przemocy

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

Konflikty między rówieśnikami – jak je rozwiązywać bez przemocy

[edytuj]

Co to jest konflikt?

[edytuj]

Konflikt to sytuacja, gdy dwie osoby chcą czegoś innego, myślą inaczej albo czują się inaczej w tej samej sprawie.

Konflikty zdarzają się:

  • między kolegami i koleżankami w klasie,
  • między przyjaciółmi,
  • między rodzeństwem.

Sam konflikt nie jest czymś złym. Jest naturalną częścią życia. Ważne jest tylko to, jak go rozwiązujemy.

Skąd biorą się konflikty między rówieśnikami?

[edytuj]

Do konfliktu może dojść na przykład wtedy, gdy:

  • ktoś kogoś wyśmieje albo obrazi,
  • ktoś zabierze cudzą rzecz bez pytania,
  • ktoś czuje się niesprawiedliwie potraktowany,
  • ktoś kogoś nie zrozumie albo opacznie zinterpretuje jego słowa,
  • kilka osób chce używać tej samej rzeczy w tym samym czasie (piłki, komputera, miejsca w ławce),
  • ktoś czuje zazdrość o kolegę lub koleżankę.

Konflikty mogą dziać się też w internecie, na przykład w grach lub na czatach, gdy ktoś pisze coś niemiłego lub kogoś wyklucza.

Czym jest przemoc i dlaczego szkodzi?

[edytuj]

Przemoc to sposób rozwiązywania konfliktów, w którym jedna osoba krzywdzi drugą. Może to być:

  • bicie, popychanie, podstawianie nogi,
  • wyzywanie, wyśmiewanie, obrażanie,
  • grożenie komuś,
  • rozpuszczanie kłamstw i plotek,
  • wykluczanie z grupy (na przykład: nie wolno ci z nami grać, bo tak).

Przemoc:

  • rani i poniża drugą osobę,
  • psuje relacje w klasie,
  • powoduje strach i smutek,
  • często łamie zasady szkoły i prawa dziecka.

Dlatego ważne jest, by konflikty rozwiązywać bez przemocy.

Jak rozwiązywać konflikty bez przemocy?

[edytuj]

Rozwiązywanie konfliktów można potraktować jak kilka prostych kroków.

Krok 1: Uspokój się

[edytuj]

Gdy jesteś bardzo zły lub zdenerwowany, łatwo o krzyk albo przykre słowa. Możesz:

  • policzyć w myślach do dziesięciu,
  • wziąć kilka głębszych oddechów,
  • na chwilę odejść w spokojne miejsce.

Dopiero gdy trochę ochłoniesz, łatwiej będzie spokojnie rozmawiać.

Krok 2: Powiedz, co czujesz i czego potrzebujesz

[edytuj]

Zamiast atakować drugą osobę, mów o sobie. Pomagają w tym zdania zaczynające się od „ja”. Na przykład:

  • „Jest mi przykro, kiedy mówisz o mnie tak przy innych.”
  • „Złoszczę się, bo też chciałem zagrać tą piłką.”
  • „Boję się, kiedy mnie popychasz.”

Unikaj zdań typu:

  • „Ty zawsze…”
  • „Ty nigdy…”
  • „Jesteś beznadziejny…”.

Takie słowa tylko powiększają konflikt.

Krok 3: Wysłuchaj drugiej osoby

[edytuj]

Druga osoba też ma swoje uczucia i powody. Postaraj się:

  • nie przerywać, gdy mówi,
  • patrzeć na nią,
  • nie wyśmiewać tego, co mówi.

Możesz sprawdzić, czy dobrze zrozumiałeś:

  • „Czy dobrze rozumiem, że…?”
  • „Chodzi ci o to, że…?”.

Krok 4: Poszukajcie wspólnego rozwiązania

[edytuj]

Spróbujcie razem odpowiedzieć na pytania:

  • „Co możemy zrobić, żeby oboje byliśmy zadowoleni?”
  • „Na co możemy się umówić na przyszłość?”

Czasem trzeba pójść na kompromis, czyli:

  • trochę ustąpić,
  • trochę poczekać,
  • podzielić się czymś.

Na przykład:

  • jedna osoba gra pierwsza 10 minut, druga kolejne 10 minut,
  • dziś siedzimy w tej ławce tak, jak wy chcieliście, jutro tak, jak ja chcę.

Często pomaga szczere „przepraszam” i „wybaczam”.

Krok 5: Ustalcie zasady na przyszłość

[edytuj]

Na koniec warto się umówić:

  • jak będziecie się zachowywać w podobnych sytuacjach,
  • czego nie będziecie robić (na przykład nie wyśmiewamy się z błędów innych).

Dzięki temu podobny konflikt może już się nie powtórzyć.

Kiedy trzeba poprosić o pomoc dorosłego?

[edytuj]

Są sytuacje, gdy nie wystarczy rozmowa między rówieśnikami. Trzeba wtedy zwrócić się do dorosłych, gdy:

  • ktoś jest cały czas wyśmiewany, popychany albo obrażany,
  • ktoś grozi pobiciem lub zrobieniem krzywdy,
  • ktoś boi się przyjść do szkoły przez zachowanie innych,
  • próbowaliście rozmawiać, ale konflikt ciągle się powtarza.

Możesz poprosić o pomoc:

  • rodziców lub opiekunów,
  • wychowawcę,
  • innego nauczyciela,
  • pedagoga lub psychologa szkolnego.

Proszenie o pomoc nie jest donoszeniem. To dbanie o własne bezpieczeństwo i o innych.

Jak unikać niepotrzebnych konfliktów?

[edytuj]

Nie wszystkich konfliktów da się uniknąć, ale można zmniejszyć ich liczbę. Pomaga w tym:

  • mówienie spokojnie, bez wyzwisk,
  • pytanie, gdy czegoś nie rozumiesz, zamiast od razu się obrażać,
  • szanowanie cudzych rzeczy i uczuć,
  • umiejętność przepraszania, gdy zrobisz coś źle,
  • niewyśmiewanie się z wyglądu, ubrania, ocen innych,
  • zastanowienie się, zanim coś napiszesz w internecie.

Podsumowanie

[edytuj]

Konflikty między rówieśnikami zdarzają się każdemu. Najważniejsze jest to, by rozwiązywać je bez przemocy. Pomagają w tym:

  • uspokojenie się,
  • mówienie o swoich uczuciach,
  • spokojne słuchanie drugiej osoby,
  • szukanie wspólnego rozwiązania,
  • proszenie o pomoc dorosłych, gdy jest potrzebna.

Dzięki takim zasadom łatwiej budować dobre relacje w klasie i w grupie przyjaciół.