Przejdź do zawartości

Wyprowadzenie i próba podważenia, praw: szczególnej i ogólnej teorii względności/Przypomnienie transformacji Galileusza, właściwości operatorów transformacji

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Wyprowadzenie i próba podważenia, praw: szczególnej i ogólnej teorii względności
Wyprowadzenie i próba podważenia, praw: szczególnej i ogólnej teorii względności
Przypomnienie transformacji Galileusza, właściwości operatorów transformacji

Licencja
Autor: Mirosław Makowiecki
Absolwent UMCS Fizyki Komputerowej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie
Email: miroslaw(kropka)makowiecki(małpa)gmail(kropka)pl
Dotyczy: książki, do której należy ta strona, oraz w niej zawartych stron i w nich podstron, a także w nich kolumn, wraz z zawartościami.
Użytkownika książki, do której należy ta strona, oraz w niej zawartych stron i w nich podstron, a także w nich kolumn, wraz z zawartościami nie zwalnia z odpowiedzialności prawnoautorskiej nieprzeczytanie warunków licencjonowania.
Umowa prawna: Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Autor tej książki dołożył wszelką staranność, aby informacje zawarte w książce były poprawne i najwyższej jakości, jednakże nie udzielana jest żadna gwarancja, czy też rękojma. Autor nie jest odpowiedzialny za wykorzystanie informacji zawarte w książce, nawet jeśli wywołaby jakąś szkodę, straty w zyskach, zastoju w prowadzeniu firmy, przedsiębiorstwa lub spółki bądź utraty informacji, niezależnie czy autor (a nawet Wikibooks) został powiadomiony o możliwości wystąpienie szkód. Informacje zawarte w książce mogą być wykorzystane tylko na własną odpowiedzialność.


Transformacje iloczynu skalarnego przestrzeni zwykłej czasoprzestrzeni Galileusza

[edytuj]

Tutaj będziemy przeprowadzać dowody dotyczące transformacji Galileusza dla starego i nowego n-wymiarowego układu odniesienia ogólnie nieprostokątnego. Macierz iloczynu skalarnego w starym układzie współrzędnych A jest z oczywistych powodów symetryczna i dla każdego układu współrzędnych w zależności od ustawienia osi tego ta macierz jest liczona od nowa względem obserwatora spoczywającego w tym układzie. Dla transformacji Galileusza zachodzą:

(Xp',Xp')=Xp'TA'Xp'Xp'=CpXp(Xp',Xp')=XpTCpTA'CpXp=XpTAXp=(Xp,Xp)CpTA'Cp=A
(4.1)

Własność (4.1), tzn. transformację z A' na A jest również spełniona w szczególnej teorii względności, jak udowodnimy.

Zestaw transformacji prostych i odwrotnych Galileusza

[edytuj]

A jeżeli A'T=A' to z oczywistych powodów AT=A i odwrotnie, zatem macierz iloczynu skalarnego jest symetryczna, gdzie Cp jest to ta sama macierz co występuje w transformacjach Galileusza:

Transformacje proste Transformacje odwrotne
dr'=Cp(drVdt)
(4.2)
v'=Cp(vV)
(4.3)
dr=Cp'(dr'V'dt)
(4.4)
v=Cp'(v'V')
(4.5)

Wzory (4.2), (4.3), (4.4) i (4.5) są spełnione w układach odniesienia nieobracających się. Ponieważ macierze Cp i Cp' (gdzie Cp=Cp'1) są nieosobliwe dowolne (one zależą od ustawień osi starego i nowego układu odniesienia), więc transformacje (4.2), (4.3), (4.4) i (4.5) mają taką samą postać niezależnie z jakiego układu na który coś transformujemy przy pomocy tychże wzorów, zatem spełniają zasadę izotropowości przestrzeni, ale te macierze są stałe ze względu na przesuniecia w czasie i przestrzeni, więc spełniają zasadę jednorodności czasu i przestrzeni. W powyższych wzorach zachodzi tożsamość na podstawie absolutności czasu, tzn.: dt'=dt.

Macierz transformacji równoległy i prostopadły

[edytuj]

Przyjmujemy, że zachodzi wzór na Cp w zależności od Cp|| i Cp, które są kolejno macierzami pierwszy równoległym i prostopadłym do V, czyli:

Cp=Cp||+CpCp||=CpP||Cp=CpP
(4.6)

We wzorze (4.6) przyjmujemy warunki na macierze Cp|| i Cp, czyli zachodzą Cp||X=0CpX||=0. Związki (4.6) przyjmujemy również w szczególnej teorii względności.

Transformacja prędkości nowego układu odniesienia względem starego na prędkość starego układu odniesienia względem nowego

[edytuj]

Przejrzyjmy się właściwości macierzy Cp, Cp|| i Cp, którą udowodnimy z transformacji Galileusza. Prędkość starego układu odniesienia względem nowego w transformacji Galileusza przedstawiamy wzorem:

V'=Cp(0V)=CpV=Cp||V
(4.7)

Macierz transformacji prosta i odwrotna - związki

[edytuj]

Do (4.4) podstawmy (4.2) i (4.7), co na podstawie tego:

dr=Cp'(dr'V'dt)=Cp'(Cp(drVdt)+CpVdt)=Cp'Cp(drVdt+Vdt)=Cp'CpdrI=Cp'CpCp'=Cp1
(4.8)

Zestaw transformacji prostych i odwrotnych Galileusza poprzez równoległe i prostopadłe macierze transformacji

[edytuj]

Weźmy wektory nieskończenie małych przesunięć równoległe i prostopadłe do prędkości V w transformacji prostej i odwrotnej transformacji Galileusza, tzn.:

dr||'=Cp||(dr||Vdt)
(4.9)
dr||=Cp||'(dr||'V'dt)
(4.10)
dr'=Cpdr
(4.11)
dr=Cp'dr'
(4.12)

Tożsamość na iloczynach macierzy transformacji równoległego i prostopadłego

[edytuj]

Zachodzą tożsamości na iloczynach Cp|| i Cp:

Cp||'Cp(drVdt)=Cp||'Cpdr=Cp||'dr'=Cp'P||'dr'=0Cp'Cp||(drVdt)=Cp'Cp||(dr||Vdt)=Cp'dr||'=
=Cp'P'dr||'=0Cp||'Cp=Cp||Cp'=Cp'Cp||=CpCp||'=0
(4.13)

Tożsamość na iloczynach macierzy transformacji równoległych

[edytuj]

Weźmy wzór (4.10) i do niego podstawmy (4.9) i (4.7), zatem:

dr||=Cp||'(dr||'V'dt)=Cp||'(Cp||(dr||Vdt)+Cp||Vdt)=Cp||'Cp||dr||dr||=Cp||'Cp||dr||=Cp'P||'Cp'P||'dr||=
=Cp'(1P')Cpdr||=Cp'Cpdr||Cp'Cp||dr||=Cp'Cpdr||=Cp1Cpdr||=dr||
(4.14)

Powyższy wzór zatem zawsze jest spełniony co udowodniono na podstawie tożsamości (4.8).

Tożsamość na iloczynach macierzy transformacji prostopadłych

[edytuj]

Weźmy wzór (4.12) i podstawmy do niego wzór (4.11), wtedy:

dr=Cp'dr'=Cp'Cpdr=Cp'Cpdrdr=Cp'Cpdr=Cp'P'Cp'P'dr=Cp'(1P||')Cpdr=
=Cp'CpdrCp||'Cpdr=Cp1Cpdr=dr
(4.15)

Powyższy wzór zatem zawsze jest spełniony co udowodniono na podstawie tożsamości (4.8). Własności macierzy Cp, Cp|| i Cp pokazane w punkcie (4.8), (4.13), (4.14) i (4.15) są również spełnione w szczególnej teorii względności jak udowodnimy.

Prawo Pitagorasa na macierzach transformacji równoległym i prostopadłym

[edytuj]

Ale:

dr=Cp1Cpdr=Cp'Cpdr=Cp||'Cp||dr||+Cp'Cpdr=Cp||'Cp||(drdr)+Cp'Cp(drdr||)=Cp||'Cp||dr+
+Cp'Cpdr=(Cp||'Cp||+Cp'Cp)drI=Cp||'Cp||+Cp'CpI=Cp||Cp||'+CpCp'
(4.16)

Związek (4.16) jest również spełniony w szczególnej teorii względności jak udowodnimy.

Definicja macierzy iloczynu skalarnego poprzez wektor bazy w przestrzeni zwykłej Galileusza

[edytuj]

W przestrzeni n-wymiarowej zachodzi również związek:

A=BpTBp
(4.17)

Gdzie Bp=[ep1,ep2,...,epi,...,epn] jest macierzą wersorów w przestrzeni w przestrzeni n-wymiarowej według Galileusza. Zachodzą również związki transformacyjne Galileusza:

Bp'Xp'=BpXpBp'CpXp=BpXpBp'=BpCp1
(4.18)

Wzór (4.18)(ostatni wzór) jest również spełniony w szczególnej teorii względności jak udowodnimy, a (4.17) będziemy przyjmować w niej. Na podstawie wzoru możemy wyedytować jako:

Bp'=BpCp1Bp=Bp'CpBp=Bp'Cp'1Cp'=Cp1
(4.19)

Wzór (4.19) jest również spełniony w szczególnej teorii względności i jest zgodny z (4.8). Niech mamy (4.17) i (4.18) i sprawdźmy czy te dwa wzory są zgodne z transformacją iloczynu skalarnego (4.1), zatem przystępujemy do obliczeń:

A'=B'TBp'=CpTBpTBCp1=CpTACp1
(4.20)

Po wyznaczeniu macierzy A ze wzoru (4.20) dostajemy transformacje macierzy iloczynu skalarnego z układu K' do K, czyli (4.1), zatem wzory (4.17) i (4.18) są poprawne bo otrzymujemy z nich (4.1). Wyznaczmy macierz iloczynu skalarnego transponowaną:

AT=(BpTBp)T=BpT(BpT)T=BpTBp=AAT=A
(4.21)

Tranformacje operatorów rzutowych

[edytuj]

Na podstawie (4.7) i (4.1) oraz dla operatorów rzutowych równoległych według (3.3) możemy otrzymać transformacje:

P||'=V'V'TV'2A'=CpVVTV2CpTA'=CpVVTV2ACp1=CpP||Cp1
(4.22)

Dla operatorów rzutowych prostopadłych na podstawie (3.5) możemy otrzymać transformacje:

P'=IP||'=CpICp1CpP||Cp1=Cp(IP||)Cp1=CpPCp1
(4.23)

Transformacje dowolnych pochodnych wektora położenia

[edytuj]

Na podstawie (4.2) możemy napisać transformacje, gdy zachodzi r0'=r0=0 i t0'=t0=0, co na tej podstawie możemy napisać transformacje położenia i czasu, a także przyśpieszenia i dowolnej n-pochodnej położenia:

r'=Cp(rVt)
(4.24)
v'=Cp(vV)
(4.25)
a'=Cp(aA)
(4.26)
(r')(n)=Cp(r(n)r0(n))
(4.27)

Przechodniość macierzy transformacji, a transformacja tożsamościowa

[edytuj]

A także zachodzi z absolutności czasu w teorii transformacji Galileusza t'=t. Udowodnijmy przechodność transformacji Galileusza, wtedy:

dr2'=Cp2'(dr2'V2'dt)
(4.28)
dr2'=Cp1(dr2V1dt)
(4.29)
dr2'=Cp2(dr2V2dt)
(4.30)
V2'=Cp1(V2V1)
(4.31)

Policzmy wyrażenie (4.28) podstawiając do niego wyrażenie (4.29) na transformację położenia względem układu K, która jest transformacją do układu K', i wykorzystując (4.31) transformacje prędkości względem układu K, która jest transformacją do układu K', co w końcu otrzymujemy wzór (4.30), co dalej wykorzystując wspomnianą absolutność czasu, a więc:

dr2'=Cp2'(dr2'V2'dt')=Cp2'[Cp1(dr2V1dt)Cp1(V2V1)dt]=Cp2'Cp1(dr2V1dtV2dt+V1dt)=
=Cp2(dr2V2dt)
(4.32)

Co końcowy wzór (4.32) zgadza się ze wzorem (4.30), te transformacje Galileusza są przechodnie. Z definicji transformacji wynika, że ta transformacja jest tożsamościowa dla Cp2=I i V2=0, czyli wtedy dr=Cp2(drV2dt)=I(dr0dt)=dr, co na podstawie tego dla tego przypadku ta sama prędkość transformuje się na to samo.