Japoński/Forma grzecznościowa
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
W zachodnim świecie, a więc i w Polsce, każdy człowiek jest traktowany jako równy. Inaczej rzecz się ma w Japonii. Ludzie są ustawiani w hierarchi społeczeństwa zależnie od swojego wieku, wykształcenia, pracy i wielu innych kryteriów. To znajduje swoje odzwierciedlenie w języku: istnieje wiele sposobów wyrażenia mysli w sposób formalny (grzeczny) oraz nieformalny. Nazywane jest to systemem grzecznościowym.
[edytuj] Czasowniki (動詞 - Dōshi)
W języku japońskim istnieją trzy sposoby wyrażenia czasowników: forma prosta (podstawowa, słownikowa, くだけた, kudaketa), forma uprzejma prosta (ていねい, teinei, "uprzejma") oraz zaawansowana forma uprzejma (敬語, keigo, "język grzecznościowy"). Forma kudaketa występuje w słownikach. Forma teinei jest zbudowana z rdzenia czasownika + ma + końcówki zależnej od czasu. Keigo jest zwykle tworzone przez archaiczne lub bardzo nieregularne czasowniki, które można podzielić na dwie podgrupy: 尊敬語, sonkeigo, inaczej grzecznościowy, oraz 謙譲語, kenjougo, skromny język. Sonkeigo używamy kiedy mówimy o kimś lub do kogoś o wyższym statusie, kenjougo kiedy mówimy o sobie lub o kimś (do kogoś) o niższym statusie.
Poniżej znajduje się porównanie czasowników kudaketa z tenai.
| Kudaketa/Forma prosta | Teinei/Forma uprzejma | Czas | Tłumaczenie |
|---|---|---|---|
| 食べる
taberu |
食べます
tabemasu |
nieprzeszły | jeść |
| 食べない
tabenai |
食べません
tabemasen |
nieprzszły, przeczenie | nie jeść |
| 食べた
tabeta |
食べました
tabemashita |
przeszły | zjadłem (jadłem) |
| 食べなかった
tabenakatta |
食べませんでした
tabemasen-deshita |
przeszły, przeczenie | nie zjadłem (nie jadłem) |
| 食べろ
tabero |
食べませ
tabemase |
tryb rozkazujący | jedz |
| 食べよう
tabeyou |
食べましょう
tabemashou |
tryb wolicjonalny? (wyrażenie woli) | zjedzmy |
| 食べて
tabete |
食べまして
tabemashite* |
forma -te | (zobacz notke poniżej) |
| 食べば
tabereba |
食べますれば
tabemasureba* |
tryb warunkowy | jeżeli...to zjemy |
- Te formy nie są często używane. Zazwyczaj używa się w tym przypadku form prostych -te lub prostego trybu warunkowego.
[edytuj] Język grzecznościowy (敬語 - Keigo)
Różnymi sposobami można sprawić by czasownik był wyrażony w formie uprzejmej bądź nie. Można użyć odpowiedniego słowa (np. zamiast あなた (anata, "ty") użyć nazwiska drugiej osoby) lub użyć określonych przyrostków i przedrostków. Najbardziej chyba znany to -さん (-san), używany podobnie jak w przypadku polskiego: Pan, Pani. Poniżej znajduje się lista przed- i przyrostków:
| Przerostek/Przyrostek | Rōmaji | Tłumaczenie |
|---|---|---|
| お- | o- | Grzecznościowy tytuł używany w przypadku słów japońskich. Np. sushi → o-sushi |
| ご- | go- | Grzecznościowy tytuł dla słów pochodzenia zagranicznego. |
| -さん | -san | Pan/Pani |
| -ちゃん | -chan | Używane do podkreślenia bliskości, związku, w stosunku do małych dziewczynek. Np. Akane (imię żeńskie) → Akane-chan. W języku polskim podobną rolę odgrywa zmiękczanie imion: Joanna → Asia |
| -くん | -kun | Używane do podkreślenia czyjejś niższej pozycji, także do chłopców. Np. Taro → Taro-kun |
| -こうはい | -kohai | Używane w stosunko do kogoś z niższej klasy niż mówiący, w szkole, młodszy uczeń, kolega z młodszej klasy. Zobacz przykład poniżej. |
| -先輩 (-せんぱい) | -senpai | Używane w stosunku do kogoś z wyższej klasy, w szkole, starszy uczeń. Np. Taro jest uczniem klasy I a Ken jest byłym uczniem tej samej szkoły. Dla Taro Ken jest sempai, dla Kena Taro jest kohai. |
| -様 (-さま) | -sama | Używane dla określenia kogoś bardzo wysoko postawionego: władca, król itp. Np Yamada → Yamada-sama |
| はん | -han | odpowiednik san w dialekcie Kansai-ben używanym w zachodniej Japonii (m. in. w Osace i Kioto) |