Japoński/Forma grzecznościowa

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

W zachodnim świecie, a więc i w Polsce, każdy człowiek jest traktowany jako równy. Inaczej rzecz się ma w Japonii. Ludzie są ustawiani w hierarchi społeczeństwa zależnie od swojego wieku, wykształcenia, pracy i wielu innych kryteriów. To znajduje swoje odzwierciedlenie w języku: istnieje wiele sposobów wyrażenia mysli w sposób formalny (grzeczny) oraz nieformalny. Nazywane jest to systemem grzecznościowym.

[edytuj] Czasowniki (動詞 - Dōshi)

W języku japońskim istnieją trzy sposoby wyrażenia czasowników: forma prosta (podstawowa, słownikowa, くだけた, kudaketa), forma uprzejma prosta (ていねい, teinei, "uprzejma") oraz zaawansowana forma uprzejma (敬語, keigo, "język grzecznościowy"). Forma kudaketa występuje w słownikach. Forma teinei jest zbudowana z rdzenia czasownika + ma + końcówki zależnej od czasu. Keigo jest zwykle tworzone przez archaiczne lub bardzo nieregularne czasowniki, które można podzielić na dwie podgrupy: 尊敬語, sonkeigo, inaczej grzecznościowy, oraz 謙譲語, kenjougo, skromny język. Sonkeigo używamy kiedy mówimy o kimś lub do kogoś o wyższym statusie, kenjougo kiedy mówimy o sobie lub o kimś (do kogoś) o niższym statusie.

Poniżej znajduje się porównanie czasowników kudaketa z tenai.

Kudaketa/Forma prosta Teinei/Forma uprzejma Czas Tłumaczenie
食べる

taberu

食べます

tabemasu

nieprzeszły jeść
食べない

tabenai

食べません

tabemasen

nieprzszły, przeczenie nie jeść
食べた

tabeta

食べました

tabemashita

przeszły zjadłem (jadłem)
食べなかった

tabenakatta

食べませんでした

tabemasen-deshita

przeszły, przeczenie nie zjadłem (nie jadłem)
食べろ

tabero

食べませ

tabemase

tryb rozkazujący jedz
食べよう

tabeyou

食べましょう

tabemashou

tryb wolicjonalny? (wyrażenie woli) zjedzmy
食べて

tabete

食べまして

tabemashite*

forma -te (zobacz notke poniżej)
食べば

tabereba

食べますれば

tabemasureba*

tryb warunkowy jeżeli...to zjemy
  • Te formy nie są często używane. Zazwyczaj używa się w tym przypadku form prostych -te lub prostego trybu warunkowego.

[edytuj] Język grzecznościowy (敬語 - Keigo)

Różnymi sposobami można sprawić by czasownik był wyrażony w formie uprzejmej bądź nie. Można użyć odpowiedniego słowa (np. zamiast あなた (anata, "ty") użyć nazwiska drugiej osoby) lub użyć określonych przyrostków i przedrostków. Najbardziej chyba znany to -さん (-san), używany podobnie jak w przypadku polskiego: Pan, Pani. Poniżej znajduje się lista przed- i przyrostków:

Przerostek/Przyrostek Rōmaji Tłumaczenie
お- o- Grzecznościowy tytuł używany w przypadku słów japońskich. Np. sushi → o-sushi
ご- go- Grzecznościowy tytuł dla słów pochodzenia zagranicznego.
-さん -san Pan/Pani
-ちゃん -chan Używane do podkreślenia bliskości, związku, w stosunku do małych dziewczynek. Np. Akane (imię żeńskie) → Akane-chan. W języku polskim podobną rolę odgrywa zmiękczanie imion: Joanna → Asia
-くん -kun Używane do podkreślenia czyjejś niższej pozycji, także do chłopców. Np. Taro → Taro-kun
-こうはい -kohai Używane w stosunko do kogoś z niższej klasy niż mówiący, w szkole, młodszy uczeń, kolega z młodszej klasy. Zobacz przykład poniżej.
-先輩 (-せんぱい) -senpai Używane w stosunku do kogoś z wyższej klasy, w szkole, starszy uczeń. Np. Taro jest uczniem klasy I a Ken jest byłym uczniem tej samej szkoły. Dla Taro Ken jest sempai, dla Kena Taro jest kohai.
-様 (-さま) -sama Używane dla określenia kogoś bardzo wysoko postawionego: władca, król itp. Np Yamada → Yamada-sama
はん -han odpowiednik san w dialekcie Kansai-ben używanym w zachodniej Japonii (m. in. w Osace i Kioto)