OCaml/Nazwane i opcjonalne argumenty funkcji
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
< OCaml
Jak każdy nowoczesny język Caml udostępnia programiście możliwość nazywania argumentów funkcji oraz tworzenia opcjonalnych argumentów. Również moduły biblioteki o nazwie zakończonej na "Label" udostępniają funkcje z nazwanymi argumentami. Ułatwia to zarządzanie i dokumentowanie kodu.
# let example ~x ~y = printf "%d %.2f\n" x y;; val example : x:int -> y:float -> unit = <fun> # example ~x:4 ~y:10.0;; 4 10.00 - : unit = ()
Ze względu na to, że nie podawanie części argumentów (tzw. częściowa aplikacja) ma w języku specjalne znaczenie, programista musi pokazać kiedy ma zostać użyty opcjonalny argument. Dlatego za opcjonalnymi argumentami musi występować przynajmniej jeden nieopcjonalny i nienazwany. Najczęściej stosuje się typ unit.
# let incr ?(by=1) x = x + by;; val incr : ?by:int -> int -> int = <fun> # incr 5;; - : int = 6 # incr ~by:10 3;; - : int = 13 (* Są zaimplementowane jako typ wariacyjny. * Powyższe można w analogiczny sposób zapisać tak: *) # let incr ?by x = match by with | None -> x + 1 | Some step -> x + step; ;; val incr : ?by:int -> int -> int = <fun> (* Ich typ to: *) type 'a option = None | Some of 'a (* Jeszcze jeden przykład: *) # let test ?(x = 0) ?(y = 0) () = (x, y);; val test : ?x:int -> ?y:int -> unit -> int * int = <fun> # test ();; - : int * int = (0, 0) # test ~x:4 ();; - : int * int = (4, 0) # test ~x:4 ~y:5 ();; - : int * int = (4, 5) # test ~x:4 ~y:5 ;; - : unit -> int * int = <fun>
Dzięki temu, że funkcja pobiera argument unit kompilator języka wie, kiedy chcemy ją ostatecznie zastosować.
