Perl/Operacje wejścia/wyjścia
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Spis treści |
[edytuj] Wejście i wyjście
|
Definicja |
[edytuj] Wyjście
Wiesz już jak wysłać coś na wyjście używając instrukcji print. Jeśli potrzebujesz przypomnienia:
print "Hello World\n"; print $scalar;
To, co naprawdę robi instrukcja print to drukowanie na STDOUT, co oznacza standardowe wyjście. Później, kiedy dowiesz się o uchwytach plików, odkryjesz, że STDOUT może być zmienione tak, by użycie print drukowało do pliku. Jednak na razie nauczmy się o wejściu.
[edytuj] Wejście
Jak już może sobie wyobrażasz, jest bardzo ciężko napisać dobry program bez żadnego rodzaju wejścia. W tej części nauczysz się, jak poprosić o wejście od użytkownika, dzięki czemu będziesz w stanie pokierować wykonaniem swojego programu. Zobaczmy przykładowy program:
#!/usr/bin/perl use warnings; print "Jakie jest twoje imie?\n"; $imie = <STDIN>; print "Twoje imie to $imie";
Przeanalizujmy wszystko po kolei:
- Wiesz wszystko aż do linijki $imie = <STDIN>;.
- $imie = <STDIN>;
- Zmienna skalarna jest znajoma, ale <STDIN> jest nowe.
- <STDIN> oznacza standardowe wejście. To, co robimy w tej linii to pobieranie linijki ze standardowego wejścia i umieszczenie jej w zmiennej $imie. Standardowe wejście jest zazwyczaj klawiaturą, choć można to też zmienić.
|
Spróbuj! |
Zauważ < i > otaczające STDIN. Jest to operator wejścia lub operator diamentu. Pobiera jedną linijkę danych z podanego uchwytu pliku. To, co naprawdę robimy pisząc $imie = <STDIN>;, to pobieranie jednej linijki tekstu z klawiatury.
[edytuj] Ćwiczenia
- Napisz program, który pyta użytkownika o liczbę i zwraca tę liczbę pomnożoną przez cztery (lub dowolną inną liczbę).