Pszczelarstwo/Miód pitny

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.

« Pszczelarstwo
Produkcja miodu pitnego i napojów miodowych
»
Produkcja miodu Wyrób świec



Spis treści

[edytuj] Miody pitne

Sima - fińskie wino miodowe

Miody pitne to klarowne napoje alkoholowe wytwarzane z brzeczki miodowej. Wytwarzały je już ludy śródziemnonorskie, Celtowie, Germanie i Słowianie. W XVI wieku na terenie dzisiejszej Polski działały miodosytnie w Gdńsku i we Lwowie. Najstarszy przepis na miód pitny został spisany przez Szweda Olafa Magnusa w traktacie o obyczajach ludów zamieszkujących Europę Północną. W kronikach z XVI wieku Marcin Kromer opisuje miody pitne Rusi i Podola warzone z wodą i chmielem oraz trunki Prus i Mazowsza, do których dodawano soki owocowe i przyprawy korzenne. Rożne były i są nazwy dla miodów pitnych: maliniak, kirsztrank, biały lipec itd.

Miodowy smak napoju może być wzbogacony o smak użytych dodatków i przypraw (soków owocowych, imbiru, goździków itp). Kolor miodów pitnych waha się od złocistego do ciemno-bursztynowego. Zawartość alkoholu wynosi ok. 15-18% obj.

[edytuj] Produkcja miodu pitnego

[edytuj] Miód do produkcji miodu pitnego

zawartość wody: do 20% (m/m),
zawartość cukrów redukujących: nie mniej niż 70% (m/m) (półtorak),
zawartość sacharozy łącznie z melecytozą: nie więcej niż 5% (m/m) (półtorak),
kwasowość ogólna, ml 1 mol/l roztworu NaOH na 100 g miodu: w zakresie 1÷5 (półtorak),
zawartość HMF, mg/100 g miodu: nie więcej niż 4,0 (półtorak).1)
Polski miód pitny

[edytuj] Brzeczka miodowa

Mianem brzeczki miodowej określa się produkt fermentacji wody, miodu i drożdży winiarskich. W zależności od tego, czy brzeczka jest podgrzewana (warzona, sycona) nazywa się ją brzeczką syconą lub sytą, w odróżnieniu od brzeczki niesyconej, przygotowywanej na zimno. Brzeczka sycona jest podgrzewana w otwartych naczyniach aż do uzyskania odpowiedniego stężenia. Z miodów o smaku łagodnym często przyrządza się brzeczkę niesyconą z dodatkiem chmielu i innych przypraw.

Dojrzewanie miodu pitnego trwa co najmniej 6 miesięcy, ale najczęściej zadowalający smak uzyskuje się dopiero po pięciu latach. Im więcęj miodu w napoju, tym dłużej trwa jego dojrzewanie.

[edytuj] Drożdże do miodu

wysokiego odfermentowania — przystosowane do odfermentowania wysokich ekstraktów w nastawach.

[edytuj] Przyprawy ziołowe i korzenne

Miody pitne produkuje się bez dodatku przypraw, zwie się je wtedy miodami naturalnymi lub z dodatkiem goździków, cynamonu, imbiru itp. Miody takie nazywane są miodami korzennymi lub ziołowymi. Oprócz przypraw do brzeczki można również dodać soki owocowe. Miód pitny powstały z brzeczki, w której co najmniej 30% wody zastąpiono moszczem owocowym jest nazywany tak, jak owoce w nim zawarte: maliniak, wiśniak, dereniak, jabłeczniak, agrestniak itd.

[edytuj] Rodzaje miodów pitnych

[edytuj] Półtorak

Do produkcji półtoraka używa się brzeczki miodowej z jednej części miodu i pół części wody. Półtorak dojrzewa ok. pięć lat.

[edytuj] Dwójniak

Dobry smak uzyskuje po dwóch-trzech latach

[edytuj] Trójniak

Dojrzewa ok. półtora roku.

[edytuj] Czwórniak

Dobrze smakuje już po ok. 9 miesiącach.

[edytuj] Sima

Tradycyjny fiński napój produkowany z brzeczki miodowej. Określenie to odnosi się również do słodkiego wina wytwarzanego bez użycia miodu.

[edytuj] Krupniki

[edytuj] Krupnik litewski

1/3 kg miodu (szklanka);
1/4 l wody (szklanka);
1/2 l spirytusu 95%;
1/4 laski wanilii;
1/4 gałki muszkatułowej;
1 dag cynamonu;
2 goździki;
kawałek skórki cytrynowej lub pomarańczowej;
Zagotować wodę z miodem, wrzucić do niej utłuczone przyprawy i gotować jeszcze kilka minut, po czym odstawić na pół godziny. Przecedzić, jeszcze raz zagotować i wrzący przelać do naczynia z przykrywką (np. dzbanka). Dodać spirytus i szybko wymieszać. Podawać bardzo gorący w kieliszkach od wódki lub ogrzanych małych filiżaneczkach od czarnej kawy.

[edytuj] Krupnik

3 łyżki cukru;
4 łyżki miodu;
2 szklanki spirytusu;
2 szklanki wody;
4-5 ziarenek ziela angielskiego;
4-5 ziarenek pieprzu;
3 goździki;
laska wanilii;
Cukier podgrzać na karmel, dodać wodę, zagotować. Dodać miód, wymieszać, i odstawić do przestudzenia. Dodać spirytus. Do naczynia wrzucić przyprawy i zalać przygotowaną wódką. Potrząsnąć naczyniem i pozostawić na 4-5 dni. Potem przefiltrować i rozlać do butelek. Odczekać co najmniej 3 tygodnie.

[edytuj] Bibliografia

1) (http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2007:267:0040:01:PL:HTML Półtorak]