Pszczelarstwo/Miód pitny
Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
| « | Pszczelarstwo Produkcja miodu pitnego i napojów miodowych |
» |
| Produkcja miodu | Wyrób świec |
Spis treści |
[edytuj] Miody pitne
Miody pitne to klarowne napoje alkoholowe wytwarzane z brzeczki miodowej. Wytwarzały je już ludy śródziemnonorskie, Celtowie, Germanie i Słowianie. W XVI wieku na terenie dzisiejszej Polski działały miodosytnie w Gdńsku i we Lwowie. Najstarszy przepis na miód pitny został spisany przez Szweda Olafa Magnusa w traktacie o obyczajach ludów zamieszkujących Europę Północną. W kronikach z XVI wieku Marcin Kromer opisuje miody pitne Rusi i Podola warzone z wodą i chmielem oraz trunki Prus i Mazowsza, do których dodawano soki owocowe i przyprawy korzenne. Rożne były i są nazwy dla miodów pitnych: maliniak, kirsztrank, biały lipec itd.
Miodowy smak napoju może być wzbogacony o smak użytych dodatków i przypraw (soków owocowych, imbiru, goździków itp). Kolor miodów pitnych waha się od złocistego do ciemno-bursztynowego. Zawartość alkoholu wynosi ok. 15-18% obj.
[edytuj] Produkcja miodu pitnego
[edytuj] Miód do produkcji miodu pitnego
- zawartość wody: do 20% (m/m),
- zawartość cukrów redukujących: nie mniej niż 70% (m/m) (półtorak),
- zawartość sacharozy łącznie z melecytozą: nie więcej niż 5% (m/m) (półtorak),
- kwasowość ogólna, ml 1 mol/l roztworu NaOH na 100 g miodu: w zakresie 1÷5 (półtorak),
- zawartość HMF, mg/100 g miodu: nie więcej niż 4,0 (półtorak).1)
[edytuj] Brzeczka miodowa
Mianem brzeczki miodowej określa się produkt fermentacji wody, miodu i drożdży winiarskich. W zależności od tego, czy brzeczka jest podgrzewana (warzona, sycona) nazywa się ją brzeczką syconą lub sytą, w odróżnieniu od brzeczki niesyconej, przygotowywanej na zimno. Brzeczka sycona jest podgrzewana w otwartych naczyniach aż do uzyskania odpowiedniego stężenia. Z miodów o smaku łagodnym często przyrządza się brzeczkę niesyconą z dodatkiem chmielu i innych przypraw.
Dojrzewanie miodu pitnego trwa co najmniej 6 miesięcy, ale najczęściej zadowalający smak uzyskuje się dopiero po pięciu latach. Im więcęj miodu w napoju, tym dłużej trwa jego dojrzewanie.
[edytuj] Drożdże do miodu
- wysokiego odfermentowania — przystosowane do odfermentowania wysokich ekstraktów w nastawach.
[edytuj] Przyprawy ziołowe i korzenne
Miody pitne produkuje się bez dodatku przypraw, zwie się je wtedy miodami naturalnymi lub z dodatkiem goździków, cynamonu, imbiru itp. Miody takie nazywane są miodami korzennymi lub ziołowymi. Oprócz przypraw do brzeczki można również dodać soki owocowe. Miód pitny powstały z brzeczki, w której co najmniej 30% wody zastąpiono moszczem owocowym jest nazywany tak, jak owoce w nim zawarte: maliniak, wiśniak, dereniak, jabłeczniak, agrestniak itd.
[edytuj] Rodzaje miodów pitnych
[edytuj] Półtorak
Do produkcji półtoraka używa się brzeczki miodowej z jednej części miodu i pół części wody. Półtorak dojrzewa ok. pięć lat.
[edytuj] Dwójniak
Dobry smak uzyskuje po dwóch-trzech latach
[edytuj] Trójniak
Dojrzewa ok. półtora roku.
[edytuj] Czwórniak
Dobrze smakuje już po ok. 9 miesiącach.
[edytuj] Sima
Tradycyjny fiński napój produkowany z brzeczki miodowej. Określenie to odnosi się również do słodkiego wina wytwarzanego bez użycia miodu.
[edytuj] Krupniki
[edytuj] Krupnik litewski
- 1/3 kg miodu (szklanka);
- 1/4 l wody (szklanka);
- 1/2 l spirytusu 95%;
- 1/4 laski wanilii;
- 1/4 gałki muszkatułowej;
- 1 dag cynamonu;
- 2 goździki;
- kawałek skórki cytrynowej lub pomarańczowej;
- Zagotować wodę z miodem, wrzucić do niej utłuczone przyprawy i gotować jeszcze kilka minut, po czym odstawić na pół godziny. Przecedzić, jeszcze raz zagotować i wrzący przelać do naczynia z przykrywką (np. dzbanka). Dodać spirytus i szybko wymieszać. Podawać bardzo gorący w kieliszkach od wódki lub ogrzanych małych filiżaneczkach od czarnej kawy.
[edytuj] Krupnik
- 3 łyżki cukru;
- 4 łyżki miodu;
- 2 szklanki spirytusu;
- 2 szklanki wody;
- 4-5 ziarenek ziela angielskiego;
- 4-5 ziarenek pieprzu;
- 3 goździki;
- laska wanilii;
- Cukier podgrzać na karmel, dodać wodę, zagotować. Dodać miód, wymieszać, i odstawić do przestudzenia. Dodać spirytus. Do naczynia wrzucić przyprawy i zalać przygotowaną wódką. Potrząsnąć naczyniem i pozostawić na 4-5 dni. Potem przefiltrować i rozlać do butelek. Odczekać co najmniej 3 tygodnie.
[edytuj] Bibliografia
1) (http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2007:267:0040:01:PL:HTML Półtorak]