Matematyka dla liceum/Wielomiany
Spis treści |
Wiadomości wstępne
[edytuj] Jednomian
Zacznijmy od czegoś prostego, czyli od zdefiniowania czym są jednomiany.
|
|
DEFINICJA Jednomian to iloczyn czynników, w którym każdy czynnik jest liczbą lub pewną zmienną. |
Jednomianem może być:
|
|
|
|
|
|
|
|
[edytuj] Wielomiany
Już znamy pojęcie jednomianu. Teraz kilka jednomianów możemy do siebie dodać np. do jednomianu
możemy dodać
otrzymując
. Innym przykładem sumy jednomianów może być:
,
,
,
a takie coś nazywamy wielomianami.
|
|
DEFINICJA Wielomian to suma jednomianów . |
Wielomiany możemy podzielić ze względu na liczbę zmiennych np.
będzie wielomianem czterech zmiennych a, b, c i d. Wielomian
będzie wielomianem dwóch zmiennych x i y, a wielomian
będzie wielomianem jednej zmiennej x. W tym podręczniku mówiąc o wielomianach, będziemy mieli najczęściej na myśli właśnie wielomiany jednej zmiennej.
[edytuj] Wielomiany jednej zmiennej
Zauważmy, że wielomiany jednej zmiennej są pewną funkcją, dlatego też dany wielomian będziemy najczęściej zapisywać jako
,
,
np.:
,
,
.
Przyjmujemy, że dziedziną wielomianu jednej zmiennej jest zbiór liczb rzeczywistych.
Spójrzmy teraz na poniższą, pełną definicję wielomianu jednej zmiennej.
|
|
DEFINICJA Funkcja W określona wzorem |
Liczby
,
,
, ...,
nazywane są współczynnikami wielomianu. W wielomianie
współczynnikami będą
,
,
i
.
A ile wynosi współczynnik przy 23 potędze w wielomianie
? Odpowiedź wydaje się prosta,
, ponieważ
.
W powyższej definicji został wprowadzony stopień wielomianu. Stopień wielomianu to największe takie n, że
np.
jest wielomianem 6. stopnia, ale wielomian
jest wielomianem pierwszego stopnia, ponieważ
i
.
Zauważmy, że funkcja stała
jest wielomianem zerowego stopnia. Funkcja liniowa
jest wielomianem pierwszego stopnia, a funkcja kwadratowa
jest wielomianem drugiego stopnia.
[edytuj] Uporządkowanie wielomianu
Wielomiany mogą być uporządkowane rosnąco lub malejąco, według rosnących lub malejących wykładników potęg.
Wielomianami uporządkowanymi malejąco będą:
,
,
.
Natomiast wielomianami uporządkowanymi rosnąco będą:
[edytuj] Równość wielomianów
Wielomiany są funkcją, gdzie zbiorem wartości tej funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych, zatem dwa wielomiany P i Q będą sobie równe, jeśli dla wszystkich
zachodzi
, a z tego z kolei wynika poniższe twierdzenie, które przedstawimy bez dowodu:
| TWIERDZENIE Dwa wielomiany są równe wtedy i tylko wtedy, gdy są tego samego stopnia, gdy współczynniki przy odpowiednich potęgach są sobie równe oraz mają te same dziedziny. |
Na przykład wielomiany
oraz
są równe, ale
oraz
nie są równe. Podobnie wielomian
jest równy wielomianowi
, ale nie jest równy wielomianowi
. Pamiętajmy, że dziedzina funkcji też ma znaczenie: wielomian
nie jest równy wielomianowi
.
Wielomiany możemy do siebie dodawać i odejmować. W następnym podrozdziale dowiemy się, jak to robić.
Dodawanie i odejmowanie wielomianów
Wielomiany możemy dodawać, odejmować, mnożyć i dzielić.
[edytuj] Dodawanie wielomianów
Aby dodać wielomian musimy dodać wyrazy podobne oraz uporządkować je.



Dodawanie wielomianów jest przemienne oraz łączne:
- przemienność
- łączność
[edytuj] Odejmowanie wielomianów
Odejmowanie wielomianów jest podobne do dodawania. Od współczynników pierwszego wielomianu musimy odjąć współczynniki drugiego:



Odejmowanie wielomianów podobnie jak zwykłe odejmowanie nie jest przemienne ani łączne:


[edytuj] Ćwiczenia
1) Dodaj wielomiany
oraz 
oraz 
2) Odejmij wielomiany
oraz 
oraz 
3)
Podaj wzór wielomianu Q(x) jeśli:
- W(x)+Q(x)=P(x)
- W(x)-Q(x)=P(x)
Mnożenie wielomianów
Mnożenie wielomianów polega na wymnożeniu przez siebie wyrazów obu wielomianów:



Mnożymy każdy wyraz pierwszego wielomianu przez każdy wyraz drugiego:


Redukujemy wyrazy podobne i porządkujemy otrzymany wielomian:

Dzielenie wielomianów
Wykonamy dzielenie wielomianu (x³-2x²-2x-3) przez (x-3) za pomocą metody podobnej do pisemnego dzielenia liczb.
| Przykład | Opis |
|---|---|
(x³-2x²-2x-3):(x-3)=x²+x+1
-x³+3x²
-------------
x²-2x-3
-x²+3x
---------
x-3
-x+3
-----
= =
|
1. x³:x=x² 2. x²·x=x³ - przepisujemy ze zmienionym znakiem 3. x²·(-3)=(-3x²) - przepisujemy ze zmien. znakiem 4. -2x²+3x²=x² 5. -2x i -3 przepisujemy 6. x²:x=x 7. x·x=x² - przepisujemy ze zmienionym znakiem 8. x·(-3)=(-3x) - przepisujemy ze zmien. znakiem 9. -2x+3x=x 10. -3 przepisujemy 11. x:x=1 12. 1·x=x - przepisujemy ze zmienionym znakiem 13. 1·(-3)=(-3) - przepisujemy ze zmien. znakiem 14. -x+x=0; -3+3=0; = = |
Wynik:
- (x³-2x²-2x-3) = (x-3)*(x²+x+1)
Dodatek:
(x³ -2x²..):(..)=..
-x³ +3x²
-------
^^(-2x²+3x²)=x²
- (dzielna):(dzielnik)=wynik
Schemat, jak wykonać dzielenie (uwaga: jednomian to np. -2x² lub np. 7)
- Nad kreską: dzielimy pierwszy jednomian z dzielnej przez pierwszy z dzielnika i wpisujemy w wynik, następnie wynik mnożymy po kolei przez jednomiany z dzielnika i zapisujemy ze zmienionym znakiem poniżej (nad kreską).
- Dodajemy do siebie oba wielomiany nad kreską, jak w ramce "dodatek", zapisując wynik pod kreską; pod kreską uzyskujemy nową dzielną.
- Nad kolejnymi kreskami: bierzemy pierwszy jednomian z nowej dzielnej (spod kreski) i znowu dzielimy przez pierwszy z dzielnika, dopisując do wyniku, po czym mnożymy wynik przez... tak jak w punkcie 1. i 2. dopóki w dzielnej jest niewiadoma x.
- W razie gdyby na końcu została jakaś reszta (tzn. dzielna bez x), zapisujemy w wyniku: (iloraz)(dzielnik)+(reszta)
- Ważne: zawsze bierzemy jednomian ze znakiem, nie można pomylić i zamiast np. -x³ wziąć x³ bez minusa!
Zamiast dzielenia możemy zastosować o wiele prostszy schemat Hornera.
Rozkład wielomianów stopnia trzeciego na czynniki
[edytuj] Wyłączanie wspólnego czynnika przed nawias
Przykład:

Niech: 



Zatem: 
[edytuj] Grupowanie wyrazów
Przykład:
(x - 5)+2(x - 5)
(x - 4)+(x - 4)
[edytuj] Zastosowanie twierdzenia Bézouta
| TWIERDZENIE Liczba p jest pierwiastkiem wielomianu W(x) wtedy i tylko wtedy, gdy wielomian W(x) jest podzielny przez dwumian x – p. |
To twierdzenie nosi nazwę Twierdzenia Bézouta. Dla dowodu załóżmy, że liczba
jest pierwiastkiem wielomianu
. Na mocy twierdzenia o dzieleniu z resztą mamy
, gdzie
jest pewną stałą, a
- wielomianem. Podstawiając
dostajemy
, zatem wielomian
jest podzielny przez dwumian
. Odwrotnie, niech
, gdzie
jest pewnym wielomianem. Wówczas
, co kończy dowód.
Na podstawie tego twierdzenia można powiedzieć, że jeżeli wielomian jednej zmiennej posiada pierwiastek, to rozkłada się na czynniki.
Przykład:

Pierwiastkiem tego wielomianu jest x = (-4), ponieważ:

Wielomian W(x), na podstawie twierdzenia Bezouta, jest podzielny przez dwumian Q(x) = x + 4
Wykonujemy dzielenie W(x) : Q(x).
Otrzymujemy 
Niech:
. Dokonujemy rozkładu P(x).

Ostatecznie 
Równania wielomianowe
Na początek definicja.
|
|
DEFINICJA Równanie wielomianowe to równanie otrzymane poprzez przyrównanie danego wielomianu do zera. |
Zobaczmy na przykłady:
Rozwiązywanie równania wielomianowego polega na znalezieniu wszystkich
, dla których wielomian jest równy zero. Niestety problem ten z reguły nie jest łatwy, jednak w standardowych zadaniach trzeba będzie z reguły skorzystać:
- ze wzorów skróconego mnożenia
- z dzielenia wielomianów i twierdzenia Bézout'a
- z twierdzenia o pierwiastkach wymiernych
- metody podstawiania (tzn. sprawdzamy, czy dla danego x zachodzi W(x) = 0)
| Twierdzenie Bézout Liczba a jest miejscem zerowym wielomianu W(x) wtedy i tylko wtedy, gdy wielomian W(x) jest podzielny przez dwumian (x-a). |
| TWIERDZENIE Jeśli |
[edytuj] Korzystając ze wzorów skróconego mnożenia

Wyciągamy x przed nawias

Zauważmy, że wyrażenie
można zapisać korzystając ze wzoru
, czyli:

Teraz przyrównujemy:


Rozwiązaniem równania są liczby 0 i 3.
Wiadomości wstępne
Nierównością wielomianową nazywamy nierówność postaci: W(x)<G(x), W(x)>G(x), W(x)<=G(x) lub W(x)>=G(x), gdzie W(x) i G(x) są wielomianami tej samej zmiennej.
[edytuj] Przykłady
, której rozwiązaniem jest zbiór liczb rzeczywistych.
, której rozwiązaniem jest zbiór (-2, 2).
, której rozwiązaniem jest zbiór pusty.
[edytuj] Sposób rozwiązywania
Aby rozwiązać nierówność wielomianową, należy wykonać następujące kroki:
- Przenosimy wszystkie liczby i niewiadome na lewą stronę, tak aby, prawa strona była równa zeru.
- Za pomocą znanych już nam sposobów (grupowanie, wykorzystanie wzorów skróconego mnożenia, obliczenie miejsc zerowych funkcji kwadratowej) rozkładamy wielomian po lewej stronie na iloczyn wielomianów stopnia co najwyżej drugiego.
- Następnie, dla każdego z wielomianów po rozkładzie znajdujemy przedział, w którym jest dodatni, miejsce zerowe i przedział, w którym jest ujemny.
- Budujemy tabelkę znaków wielomianu w poszczególnych przedziałach.
- Zapisujemy przedziały, w których wielomian jest dodatni, ujemny bądź równy zeru.
- Formułujemy odpowiedź.
Przykładowo, rozwiążmy nierówność: 
- Możemy ją przekształcić do postaci:
i metodą grupowania rozłożyć lewą stronę w następujący sposób: 
- Pierwsze wyrażenie (
) nie ma miejsc zerowych, a więc nie da się go rozłożyć na wyrażenia stopnia pierwszego (gdyż
).
drugiego wyrażenia wynosi 16 (
), a jego miejscami zerowymi są liczby
i
. Wyrażenie to ma więc postać:
A cała nierówność ma postać:

Możemy więc zbudować tabelę znaków wielomianu i jego czynników:
![]() |
![]() |
![]() |
cała lewa strona nierówności | |
|---|---|---|---|---|
![]() |
+ | - | - | + |
![]() |
+ | 0 | - | 0 |
![]() |
+ | + | - | - |
![]() |
+ | + | 0 | 0 |
![]() |
+ | + | + | + |
Widzimy, że nierówność zachodzi (lewa strona jest dodatnia) gdy
Matematyka dla liceum/Wielomiany/Równości i nierówności wielomianowe z wartością bezwzględną Matematyka dla liceum/Wielomiany/Równości i nierówności wielomianowe z parametrem Matematyka dla liceum/Wielomiany/Podsumowanie Matematyka dla liceum/Wielomiany/Zadania z rozwiązaniami
Ćwiczenia
1) Uporządkuj malejąco wielomiany:
2) Uporządkuj rosnąco wielomiany:
3) Czy poniższe wielomiany są równe:
oraz 
oraz 
oraz 
4) Dla jakich wartości parametru a i b poniższe wielomiany są równe:
oraz 
oraz 






,
,
,
,
,
.
, gdzie
,
,
.


oraz 
oraz 



jest wymiernym pierwiastkiem wielomianu
, to
dzieli
i metodą grupowania rozłożyć lewą stronę w następujący sposób: 
) nie ma miejsc zerowych, a więc nie da się go rozłożyć na wyrażenia stopnia pierwszego (gdyż
).
drugiego wyrażenia wynosi 16 (
), a jego miejscami zerowymi są liczby
i
. Wyrażenie to ma więc postać:









oraz 
oraz 
oraz 
oraz 
oraz 