Śpiewnik/Dalibóg, że powiem mamie

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Opis[edytuj]

Autorem bardziej znanej melodii tej piosenki jest Stanisław Moniuszko[1].

Muzyka[edytuj]

Autor: nieznany


\version "2.20.0"

\header{
title = "Dalibóg, że powiem mamie"
poet = "Słowa: Józef Massalski"
composer = "Autor: nieznany"
arranger = "Aranżacja: Karol Lipiński"
tagline = ""
}

\score{
<<
\new Staff \with { midiInstrument = "flute" } {
\new Voice = "mel" {

\autoBeamOff
\relative c'' {
\clef treble
\key a \major
\time 3/8
\tempo 4=100

% tu melodia
\autoBeamOff

   e16^\f e, gis8 b |
   cis16 e, a8 cis |
   b16 e, fis8 gis |
   a16 cis fis8 e |

   e16 e, gis8 b |
   cis16 e, a8 cis |
   b16 e, fis8 gis |
   a16 cis a8 a |  

   fis8. gis16 ais fis |
   b8. cis16 d e |
   fis8. fis,16 gis ais |
   b cis d8 dis |

   e16 e, gis8 b16[ d] |
   cis16 e, a8 cis |
   cis16 e, fis8 gis |
   a16 cis fis8.\> e16 | 

   e16 e, gis8 b16[ d] |
   cis16 e, a8 cis |
   cis16 e, fis8 gis |
   a16 cis a8 a \bar "|."
      }
   } 
\addlyrics { \small {
Da -- li -- bóg że po -- wiém ma -- mie;
on coś złe -- go zro -- bić go -- tów:
wzdy -- cha, pła -- cze, rę -- ce ła -- mie,
klnie po -- tę -- gę mych przy -- mio -- tów.

Na -- zwał se -- rce mo -- je lo -- dem,
wzrok szty -- le -- tem, je -- szcze kła -- mie,
że ja je -- go łez po -- wo -- dem,
da -- li -- bóg że po -- wiém ma -- mie!

Że ja je -- go łez po -- wo -- dem,
da -- li -- bóg że po -- wiém ma -- mie!

} }
}

\new PianoStaff <<
\new Staff = "RH" 
\relative c'' {
\clef treble
\key a \major
\time 3/8

% tu prawa ręka

   e16[ e,]^\p gis8[ b] |
   cis16[ e,] a8[ cis] |
   b16[ e,] fis8[ gis] |
   a16[ cis] fis8[ e] |

   e16[ e,] gis8[ b] |
   cis16[ e,] a8[ cis] |
   b16[ e,] fis8[ gis] |
   a16[ cis] a8[ a] |

   <fis fis'>8.[ <gis gis'>16 <ais ais'> <fis fis'>] |
   <b b'>8.[ <cis cis'>16 <d d'> <e e'>] |
   <fis fis'>8.[ <fis, fis'>16 <gis gis'> <ais ais'>] |
   <b b'>16[ <cis cis'>] <d d'>8[ <dis dis'>] |   

   <e e'>16[ e] a8[ cis16 e] |
   <cis, cis'>16[ <e, e'>] <a a'>8[ <cis cis'>] |
   <b b'>16[ <e, e'>] <fis fis'>8[ <gis gis'>] |
   <a a'>16[ <cis cis'>] <fis fis'>8.[ <e e'>16] |

   <e e'>16[ e] a8[ cis16 e] |  
   <cis, cis'>16[ <e, e'>] <a a'>8[ <cis cis'>] |
   <b b'>16[ <e, e'>] <fis fis'>8[ <gis gis'>] |
   <a a'>16[ cis'] a8 a \bar "|."
}
\new Staff = "LH" {
%\relative c {
\clef bass
\key a \major
\time 3/8

% tu lewa ręka

   e,8^\mf[ <e cis'> <e e'>] |
   a,[ <e a cis'> <e a cis'>] |
   e,[ <e cis' gis'> <e cis' gis'>] |
   a,[ <a cis'> <a cis'>] |

   e,8[ <e cis'> <e e'>] | 
   a,[ <e a cis'> <e a cis'>] |
   e[ <e b e'> <e b e'>] |
   a,[ <a cis'> <a cis'>] |

   e,[ <fis cis' e'> <fis cis' e'>] |
   d <fis b d'>[ <fis b d'>] | 
   e,[ <cis e fis> <cis e fis>] |
   <b, d fis>[ <b, fis b> <b, fis a>] | 

   <e gis>[ <e b> <e gis>] |
   a,[ <e a cis> <e a cis>] |
   e[ <e b e'> <e b e'>] |
   a,[ <e a cis> <e a cis>] |

   e,[ <e cis'> <e gis e'> |
   a,[ <e a cis> <e a cis>] |   
   e[ <e b e'> <e b e'>] |
   a,[ <e a cis> <e a cis>] \bar "|."
}
>>
>>
\midi{}
\layout{}

}

Źródło: Wacław Zaleski, Pieśni polskie i ruskie ludu galicyjskiego Z. 2 Nuty, Karol Lipiński (muz.), Lwów: F. Piller, 1833, s. 101–102.

Tekst[edytuj]

Autor:

Dalibóg że powiém mamie;
on coś złego zrobić gotów:
wzdycha, płacze, ręce łamie,
klnie potęgę mych przymiotów.

Nazwał serce moje lodem,
wzrok sztyletem, jeszcze kłamie,
że ja jego łez powodem,
dalibóg że powiém mamie!

W noc pod okném mém narzeka,
dzień przepędza nieprzytomnie,
gdy przy ludziach, to zdaleka,
gdy bez ludzi, to on do mnie.

Chcę nań patrzyć, czuję trwogę,
chcę doń mówić, a nie umiem,
chcę uciekać, a nie mogę,
sama siebie nie rozumiem.

Płakać muszę gdy się żali,
gdy mu dłoń kładę na ramię,
to mię jakiś ogień pali,
dalibóg że powiém mamie.

Lecz, gdy mama go połaje,
on przypłacić gotów zdrowiem,
albo pójdzie w cudze kraje...
nie, już nic mamie nie powiém.

Źródło: Wacław Zaleski, Pieśni polskie i ruskie ludu galicyjskiego Z. 1. Słowa, Karol Lipiński (muz.), Lwów: F. Piller, 1833, s. 263. z drobnymi zmianami (uwspółcześnienie ortografii).

Przypisy[edytuj]

  1. Stanisław Moniuszko, Dalibógże, Warszawa: Gebethner i Wolff, 1864.

Zobacz też[edytuj]