Śpiewnik/Jeszcze jeden mazur dzisiaj

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muzyka[edytuj]

Autor nieznany.
Aranżacja: Franciszek Barański (fl. ca. 1870-1902).

Ostatni mazur.svg

Źródło: Franciszek Barański, Jeszcze Polska nie zginęła : pieśni patryotyczne i narodowe, Lwów: nakładem Księgarni Polskiej B. Połonieckiego, [ok. 1918], s. 148.

Tekst[edytuj]

Autor: Ludwik Ksawery Łubieński (1839–1893).

Jeszcze jeden mazur dzisiaj,
Nim poranek świta,
Czy pozwoli panna Krzysia,
Młody ułan pyta.

I tak długo pyta, prosi,
Boć to w polskiej ziemi,
W pierwszą parę ją unosi,
A sto par za niemi.

On [jej] czule szepce w uszko
Ostrogami dzwoni,
W pannie tłucze się serduszko
I liczko się płoni.

Cyt serduszko, nie płoń liczka,
Bo ułan niestały!
O pół mili wre potyczka,
Słychać pierwsze strzały.

Słychać strzały, głos pobudki,
Dalej na koń! Hurra!
Lube dziewczę, porzuć smutki,
Zatańczym mazura!

Jeszcze jeden raz dokoła,
Jeden uścisk bratni!
Trąbka budzi, na koń woła –
Mazur to ostatni!

Źródło: Franciszek Barański, Jeszcze Polska nie zginęła : pieśni patryotyczne i narodowe, Lwów: nakładem Księgarni Polskiej B. Połonieckiego, [ok. 1918], s. 98.

Zobacz też[edytuj]