Śpiewnik/Wezmę ja skrzypki

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muzyka[edytuj]

Autor: nieznany.


\version "2.20.0"

\header {
   title = "Wezmę ja skrzypki"
   poet = "Słowa: Teofil Lenartowicz"
   composer = "Muzyka: autor nieznany"
   arranger = "Aranżacja: Nadwiślanin (1895)"
   tagline = ""
}

melodia = \relative f' {
   \clef treble
   \key f \major
   \time 3/4
   \tempo 4=120

   f4 a g | f2 c4 |
   f4 a g | f2 c4 |
   f e f | g a bes |
   g2( c4) | c4 r2 |
\repeat volta 2 {
   c4 c bes | g2 bes4 |
   bes bes a | f2 a4 | 
   c,4 c e | g bes a | 
   }
   \alternative {
      { f2( c'4) | c4 r 2 | }
      { f,2. | f4 r 2 \bar "|." }
   }
 }

\score {

\new Staff {
\melodia

\addlyrics { \small {
   We -- zmę ja skrzy -- pki
   z_zie -- lo -- nej li -- pki
   i ze stru -- na -- mi zło -- te -- mi,

   I na nich gra -- jąc,
   lu -- dziom śpie -- wa -- jąc,
   bę -- dę ja cho -- dził po zie -- mi,
   zie -- mi.
} }
}
\layout{}
}
\score {
\new Staff \with { midiInstrument="fiddle" } {
\unfoldRepeats
\melodia
}
\midi{}
}

Źródło: Śpiewnik dla przemysłowców, Nadwiślanin (oprac.), Gniezno: J. B. Langle, 1895, s. 51–52.

Tekst[edytuj]

Autor: Teofil Lenartowicz

1. Wezmę ja skrzypki z zielonej lipki
I ze strunami złotemi
I na nich grając, ludziom śpiewając
Będę ja chodziłl po ziemi.

2. Z domu do domu, jak gdzie i komu
Będę ja przygrywał ładnie;
Albo radośnie, albo żałośnie,
Jak gdzie i komu wypadnie.

3. Bo gdy zobaczę, że człowiek płacze,
I że łza wisi na rzęsie,
To mnie samemu, nie wiedzieć czemu,
Natychmiast serce się trzęsie.

4. Hej, ty u zdroja dziewczyna moja,
Nie płacz, twój luby powraca:
Jedzie po błoniu na siwym koniu
I chorągiewką obraca.

5. Hej, wy ojcowie, co po dąbrowie
Smutni do lasu ciągniecie;
Bóg was pokrzepi, i będzie lepiej,
I szczęśliwymi będziecie.

6. Hej! Dana, dana, skrzypko kochana,
Gdyby nie te twoje struny,
Jużbym ja sobie spoczywał w grobie
U tej mej lipki zielonej!

Źródło: Śpiewnik dla przemysłowców, Nadwiślanin (oprac.), Gniezno: J. B. Langle, 1895, s. 51–52.

Zobacz też[edytuj]