AutoIt/O języku AutoIt

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wprowadzenie:[edytuj]

AutoIt jest darmowym podobnym do BASIC-a językiem skryptowym przeznaczonm przede wszystkim do automatyzacji aplikacji graficznego interfejsu środowisk z rodziny Microsoft Windows (95, 98, Me, NT, XP, Vista, 7, 8, 10).

Wykorzystuje połączenie symulacji naciśnięcia klawiszy, ruchów myszy i manipulacji oknami w celu automatyzacji zadań w sposób trudny do osiągnięcia w innych językach.

W swojej najnowszej wersji (3.3.14.5 z dnia 16.03.2018r.) jest tak rozwinięty i dopracowany, że posiada wszystkie cechy języka skryptowego ogólnego przeznaczenia, umożliwiającego pisanie rozbudowanych programów.

Interpreter AutoIt (plik autoit3.exe) jest bardzo małą, samodzielną aplikacją wolną od zewnętrznych bibliotek DLL.

Cechy języka:[edytuj]

- łatwa do nauczenia się składnia podobna do BASIC-a

- symulowanie naciśnięć klawiszy i ruchów myszy

- manipulowanie oknami i procesami

- łatwe tworzenie graficznych interfejsów użytkownika (GUI)

- obsługa wyrażeń regularnych (zgodna z Perl)

- możliwość bezpośredniego wywoływania funkcji zewnętrznych bibliotek DLL i interfejsu API

- obsługa Unicode, oraz architektury 64-bitowej

- bogactwo funkcji dostępnych w interpreterze (funkcje wbudowane), jak i zewnętrznych bibliotekach, napisanych także w AutoIt i zawartych w dystrybucji języka (funkcje biblioteczne)

- kompletne środowisko programistyczne zintegrowane z interpreterem i szczegółowym system pomocy, oparte na edytorze SciTE

- możliwość łączenie skryptów w autonomiczne pliki wykonywalne (program Aut2Exe.exe)


Formalna klasyfikacja języka AutoIt[edytuj]

Paradygmat (wzorzec) programowania:[edytuj]

Imperatywny - oznacza to, że program jest ciągiem komend do wykonania przez komputer, opisujących ściśle sposób osiągnięcia zamierzonego celu (w odróżnieniu od paradygmatu funkcyjnego gdzie definiuje się co ma być wykonane, a nie jak).

Strukturalny, proceduralny - kodu programu dzielony jest na procedury i hierarchicznie ułożone bloki z wykorzystaniem struktur kontrolnych w postaci instrukcji wyboru i pętli. W AutoIt procedury te nazywane są funkcjami.

Sterowany zdarzeniami - przebieg programu jest sterowany przez zdarzenia zewnętrzne (nie wywołane przez działanie samego programu). Programowanie zdarzeniowe jest dominującym typem programowania GUI – zdarzenia to naciśnięcia myszy, klawiszy, żądania odświeżenia przez system okienkowy, różne zdarzenia sieciowe itp.

Genaracja języka:[edytuj]

Język trzeciej generacji, wysokiego poziomu - w tych językach jedna instrukcja jest tłumaczona na kilka instrukcji procesora.

Sposób kontroli typów danych:[edytuj]

Typowanie dynamiczne, słabe - typ danych przechowywanych przez zmienne jest określany w czasie działania programu (dynamicznie) i wynika z wartości jaką dana zmienna przechowuje, oraz kontekstu jej użycia. Typ ten może być swobodnie zmieniany w trakcie działania programu.

Sposób wykonywania:[edytuj]

Interpretowany - kod źródłowy programu jest na bieżąco wczytywany i analizowany, a przeanalizowane fragmenty są wykonywane (w odróżnieniu od kompilacji, w czasie której program jest w całości tłumaczony na kod maszynowy). Wprawdzie pakiet AutoIt posiada program, który nazywany jest kompilatorem (Aut2Exe.exe) lecz nie jest to prawdziwy kompilator. Program ten jest raczej konsolidatorem łączącym kod programu i interpreter w jeden plik wykonywalny. W czasie tego procesu kod jest dodatkowo szyfrowany celem utrudnienia jego odczytania. Realizacja kodu następuje jednak w dalszym ciągu w sposób interpretowany.

Przeznaczenie:[edytuj]

Skryptowy - język programowania służący do kontrolowania innych aplikacji i zadań administracyjnych. AutoIt jest jednak językiem na tyle rozwiniętym, że można go uznać także za język ogólnego przeznaczenia.