Cyfrowe filmowanie/Wstęp

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sztuka fotografii, tak samo jak każda inna, wymaga uwagi i cierpliwości. Gdy ją poznamy, wszystko widzimy w różowych barwach. Czym się różni filmowanie od fotografii? Otóż niczym, z wyjątkiem jednej rzeczy – film składa z dynamiki, jako całość – oglądając jakikolwiek, ma on większą „moc” niż najlepsza fotografia. Niestety, źle nagrany film nie zachwyci widza, i nie będzie odbierany jak ww. Dlatego nauczymy się, jak zrobić dobry film wideo.

Dlaczego filmujemy[edytuj]

Dawniej faktyczny monopol na filmy miały głównie wytwórnie (najbardziej z Hollywood) telewizja i mała garstka amatorów. Dziś się to już zmieniło – od teraz każdy może wykonać film, tanią kamerą, średnim aparatem lub nawet komórką. Dzięki komputerom możemy je z największą łatwością obrobić… i tu się zaczynają schody. „Surówki” czyli surowe pliki – np. akurat zaobserwowane wydarzenie – nie wystarczy (są pewne wyjątki) – w wypadku filmów, musi mieć przynajmniej początek, środek i koniec.

  • Początek – czyli zaczynanie się filmu, musi posiadać tytuł i jakieś dodatki np. intro przed tytułem, po tytule. W procesjonalnych filmach, początek filmu zaczyna się od intra zrobionego w programie jak np. 3D studio Max, jako intro wytwórni, potem tytuł filmu (jak widziałeś początek filmu, wiesz zapewne o co chodzi). W niektórych wypadkach, kiedy już właściwie leci już środek filmu, wymieniani są przez narratora najważniejsze osoby tworzące film.
  • Środek – czyli treść właściwa. Wystarczy już nawet surowy plik, choć zawsze można obrobić – na przykład dodając tekst do filmu, kiedy dźwięk zarejestrowany przez kamerę może być gorzej odebrany (my prawdopodobnie się domyślimy co mówili ludzie w filmie, itd., ale osoba trzecia już niekoniecznie) i inne rzeczy – o tym będzie napisane w rozdziale „Montaż”.
  • Koniec – czyli zakończenie, najczęściej przesuwanymi napisami. Tam wtedy piszemy kto co wykonał oraz autora (pomysłodawcę na przykład).

O podręczniku[edytuj]

Podręcznik jest swoistym wprowadzeniem w świat filmowania. W pierwszym rozdziale pokazujemy jak powstaje film – głównie oparty o tradycyjne studio filmowe. W kolejnych omówimy podstawowe, ogólne zasady montażu, czyli trochę teorii. Do praktyki można przejść zaglądać do książek o konkretnych programach do edycji wideo, np. Sony Vegas.