Język tuvalu/Alfabet i wymowa

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfabet[edytuj]

Alfabet składa się z 16 liter:

  • samogłosek a, e, i, o, u
  • spółgłosek f, h, k, l, m, n, ng, p, s, t, v.

Każda samogłoska ma długą i krótką wymowę i każda spółgłoska może mieszać się na taki sposób, by samogłoska mogła zmienić dźwięk. Każde słowo kończy się samogłoską o różnym dźwięku:

  • krótki dźwięk a, np. mata (twarz)
  • długi dźwięk a, np. fanau (potomstwo)
  • krótki dźwięk e, np. pepe (motyl, ćma)
  • dług dźwięk e , np. pefea (jak)
  • krótki dźwięk i , np. titi (kobieca spódnica)
  • dług dźwięk i , np. sili (pytać)
  • krótki dźwięk o , np. popo (kopra)
  • dług dźwięk o , np. poo (noc)
  • krótki dźwięk u , np. tuku (dawać, kłaść)
  • dług dźwięk u , np. pula (lśnić)

Jeżeli samogłoski występują obok siebie, wymawiamy je oddzielnie, np. taeao (jutro), które brzmi ta-eh-ah-o.