Przejdź do zawartości

Muzyka/Krzyżyki i bemole

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.


Do tej pory zajmowaliśmy się tylko białymi klawiszami fortepianu. Teraz poznamy dźwięki odpowiadające czarnym klawiszom.

Aby poznać ich zapis nutowy, wprowadzimy znaki chromatyczne: krzyżyk i bemol.

Krzyżyk[edytuj]

Znak krzyżyka (♯) umieszczony przed nutą podnosi jej wysokość o pół tonu.


\relative c' { f_\markup{F} s fis_\markup{fis} }

Nazwy nut z krzyżykiem tworzy się przez dodanie do alfabetycznej nazwy nuty końcówki -is. Np. C♯ to cis, D♯ to dis, F♯ to fis itd.

Bemol[edytuj]

Znak bemola (♭) przed nutą obniża jej wysokość o pół tonu.


\relative g' { g_\markup{G} s ges_\markup{ges} }

Nazwy nut z bemolem tworzy się przez dodanie -es. B♭ to bes, G♭ to ges, D♭ to des. Wyjątkiem są nuty A , E oraz H: E♭ to po prostu es, a A♭ – as H , nie ma dźwięku Hes tylko B.

Kasownik[edytuj]

Znaki chromatyczne mogą być umieszczone bezpośrednio przed nutą. Obowiązują wtedy do końca taktu lub do znaku kasownika (♮).


\relative c'' {
s \cadenzaOn ges_\markup{ges} s ges_\markup{ges} s g_\markup{G} s g_\markup{G} \cadenzaOff}

Mogą one także występować przy kluczu – określają wtedy tonację i obowiązują w całym utworze (chyba że są tymczasowo odwoływane przez kasownik).


\relative c'' {
\key f \major
s \cadenzaOn bes_\markup{bes} s b_\markup{B} s b_\markup{B} s bes_\markup{bes} \cadenzaOff}

Zobacz też[edytuj]