Pszczelarstwo/Pasieka/Gospodarka

Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników.
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Rodzaje gospodarki pasiecznej[edytuj]

Pasieka stacjonarna[edytuj]

Pasieka wędrowna[edytuj]

Transport pszczół na inne stanowisko jest zawsze związane z dużym stresem dla tych zwierząt. W żadnym wypadku nie powinno się przewozić uli w temperaturze poniżej 5°C, ponieważ pszczoły rozwiązałyby kłębu zimowego i zamarzły.

Bartnictwo[edytuj]

Bartnictwo jest tradycyjną, obecnie zapomnianą formą pozyskiwania miodu i wosku od pszczół żyjących w barciach. Barć jest gniazdem pszczół znajdującym się w przygotowanym przez bartnika otworze w drzewie.

W roku 2007 w Spalskim Parku Krajobrazowym i kilku innych lasach w Polsce wykonano barcie w celu przywrócenia tradycji bartnictwa na terenie Polski. Pierwsze barcie wykonali doświadczeni bartnicy z Baszkirii, gdzie tradycja bartnictwa przetrwało od setek lat. Drzewa na barcie mają co najmniej 100 lat. Są to drzewa grube i wysokie, ale nieco niższe od sąsiednich. Gatunkiem nadającym się na barcie są sosny. Na wysokości kilku metrów drążona jest dzień, czyli otwór w twardzieli pnia. Otwór ma szerokość ok. 25 cm, wysokość ok. 1 metra i głębokość ok. 40 cm. W dzieni są umieszczone listewki do podtrzymania plastrów. Dzień zamykana jest deską i zakryta gałęźmi. Z boku wydrążony jest otwór wylotowy dla pszczół. Tradycyjne narzędzia bartnicze to piesznia, czyli rodzaj dłuta oraz serka, niewielka siekierka.

Miodobranie w języku bartników nazywa się łaźbieniem. Do dzieni bartnik dostaje się przy pomocy lin nazywanych leziwem.